بازداشت «غزل مرزبان»، صدای سکوت در قلب تهران

بازداشت «غزل مرزبان» شهروند مسیحی، حاکی از افزایش فشار بر فعالان مذهبی با بازداشت و احکام قضایی علیه این شهروندان می‌باشد.

به گزارش منابع متعدد حقوق بشری، «غزل مرزبان» شهروند ۴۱ ساله و مسیحی ساکن تهران، بار دیگر توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران بازداشت شده است. این اقدام در نیمه‌شب چهارشنبه ۲۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ انجام شد و او پس از یورش ماموران به منزلش، به یکی از بازداشتگاه‌های وابسته به وزارت اطلاعات منتقل شده است. تاکنون اطلاعات شفافی از وضعیت فعلی یا مکان دقیق نگهداری او منتشر نشده و این ابهام موجب نگرانی جدی خانواده و نزدیکان وی شده است.

گزارش‌ها حاکی از آن‌ست که غزل پیش‌تر نیز سابقه بازداشت، محکومیت و تحمل حبس در زندان اوین را داشته است. بر اساس اطلاعات دادگاه، وی به اتهامات «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «عدم رعایت حجاب شرعی در انظار عمومی» محکوم شد و برای این اتهامات شش ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق دریافت کرد که بخشی از این حکم به اجرا درآمد و مابقی به‌حالت تعلیق در آمد. این حکم همچنین شامل ممنوعیت از استفاده از تلفن هوشمند برای مدتی مشخص بوده است.

در یکی از تجمع‌های اعتراضی که منجر به بازداشت او شد، منابع نزدیک به خانواده گفته‌اند که مرزبان در واکنش به وضعیت دشوار مردم ایران با اشاره به مشکلات، خطاب به پاپ فرانسیس فریاد «فقر و ظلم در ایران» سر داده و از او خواسته بود تا از مردم ایران حمایت کند، اظهاراتی که احتمالا در تشدید فشارها علیه او نقش داشته است.

آزادگان حقوق بشر و نهادهای مستقل گزارش داده‌اند که موج بازداشت فعالان مدنی، معترضان و به‌ویژه شهروندان مسیحی تبدیل‌شده، در ایران افزایش یافته است. افراد بسیاری فقط به‌خاطر باورهای مذهبی یا مشارکت در تجمعات مسالمت‌آمیز با احکام طولانی‌مدت، مجازات‌های شلاق و ممنوعیت‌های اجتماعی روبه‌رو شده‌اند. نمونه‌های متعدد از این دست، شامل احکام زندان طولانی برای مسیحیان در تبریز و اصفهان و فشار بر افرادی است که حتی برای حقوق مذهبی یا آزادی بیان فعالیت می‌کنند.

به‌عنوان مثال، در سال‌های اخیر چندین شهروند مسیحی دیگر نیز محکوم به زندان‌های طولانی و مجازات‌های سنگین شده‌اند، از جمله دو مسیحی در تبریز که مجموعا ۲۴ سال حبس و ممنوعیت‌های مدنی دریافت کردند و دو برادر نیز در اصفهان که هر کدام به چهار سال زندان محکوم شدند.

این وقایع در حالی رخ می‌دهد که جامعه بین‌المللی و گروه‌های مدافع آزادی‌های مذهبی، بارها نسبت به فشار بر اقلیت‌های مذهبی در ایران هشدار داده‌اند. شکنجه، محرومیت از مراقبت‌های پزشکی، قطع‌نامه‌ها و فشارهای قضایی علیه افرادی که باورهای خود را علنا ابراز می‌کنند، بخش بزرگی از چالش‌های کنونی است که نه تنها آزادی دینی، بلکه حقوق بنیادی بشر را هدف قرار داده است.