Negentiende sterfdag van “Gorban Torani”, leider van de Turkmeense kerk

Gisteren waren negentien jaar voorbijgegaan sinds de dood van “Gorban Torani”, leider van de Turkmeense kerk.

“Gorban Dordi Torani” was een Iraanse burger en afkomstig uit Turkmenistan, geboren in een soennitisch-moslimfamilie. In het midden van de jaren negentig van de 20e eeuw verbleef hij in Turkmenistan. Hij werd in Armenië veroordeeld tot 15 jaar gevangenis wegens moord op een persoon die het gevolg was van een persoonlijk geschil. Terwijl Gorban zijn straf uitzat, hoorde hij van zijn cellgenoot, een man van Russische afkomst en christelijk geloof, over Jezus Christus en gaf hij zijn hart aan Jezus. Na jaren afscheidingvan zijn vaderland en geboorteland, richtte hij vrijwel onmiddellijk na zijn terugkeer naar Iran snel een huiskerk in zijn geboorteland op.

De stichting van deze huiskerk door Gorban gebeurde terwijl de meeste van zijn medeburgers de islam aanhingen en hij in de straten, winkels en winkeljes van Gonbad Kavoos zijn medeburgers uitnodigde tot het christendom. Gorban Torani werd herhaaldelijk bedreigd en geïntimideerd vanwege het werven van mensen voor het christendom. Maar gedurende zes jaar activiteit van Gorban Torani, bekeerden ten minste 12 Turkmenen zich tot het christendom en participeerden in zijn huiskerk.

Een week voor zijn dood werd hij door religieuze autoriteiten van de stad Gonbad Kavoos uitgenodigd om toelichting te geven op zijn geloofsovertuigingen. Gorban zag deze uitnodiging als een gelegenheid om zijn geloofsovertuigingen en hun uitnodiging tot het christendom toe te lichten, daarom accepteerde hij deze uitnodiging met open armen. Maar in de bedoelde bijeenkomst werd hem medegedeeld dat dit de laatste kans voor hem was om naar de islam terug te keren; echter Gorban Torani bleef standhaftig in zijn geloof en overtuiging in Jezus Christus en verloor zijn leven vanwege zijn geloof en overtuiging.

Uiteindelijk werd hij op 2 Azar 1384 (22 november 2005) op weg naar huis op de Roudaki-straat in Gonbad Kavoos ontvoerd en met meerdere messteken vermoord, waarna zijn levenloze lichaam voor zijn huis werd achtergelaten. Hij was een van de 8 Iraanse christenen die na de revolutie van 1957 door de regering van de Islamitische Republiek met messteken werd vermoord.

Na zijn dood werden verschillende christelijke activisten uit Turkmenistan door veiligheidsinstellingen ondervraagd en werd hun gewaarschuwd hun christelijke activiteiten stop te zetten, anders zouden zij hetzelfde lot ondergaan als Gorban, namelijk marteling en dood.

De veiligheidsdiensten gingen na zijn dood ook naar zijn huis en verzamelden religieuze boeken, met name in het Perzisch vertaalde evangelieboeken.

Gisteren 22 november (2 Azar) was de negentiende sterfdag van zijn dood door het Islamitische regime vanwege zijn geloof en overtuiging. De christelijke gemeenschap herinnerde met rouwbetuigingen aan gelegenheid van zijn negentiende sterfdag met eerbied aan hem.

Het volgende gebed in het Engels is van hem achtergebleven:

Dear Lord, Jesus, let me come into your presence,

So that I can touch your nailed feet.

Dear Lord Jesus, let me worship you in humility

And kiss your nailed and wounded hands and feet.

You were hung on the cross in Golgotha and nailed with four nails,

while your blood was pouring out.

In this desperate situation, how could you still love your created beings?

You were willing to even embrace those who crucified you.

You were tortured because of me, yes because of me.

Not only me, but also for my father and mother.

Because of me you suffered the most severe pains on the cross for six hours.

I wish I was not sinful, so that you would not suffer because of me.

How much I was willing to be there, and to pull the nails out of your beautiful hands when you were on the cross.

How desperate are my thoughts when I think I might have been able to help you not to suffer so.

Lord Jesus, please let me glorify your holy name in every moment of my life on this earth.

I am willing to give my life that belongs to you, for the sake of you and your church.

O dierbare Heer, Jezus, laat me in uw aanwezigheid komen,
opdat ik uw genagelde voeten kan aanraken.

O dierbare Heer Jezus, laat me u met bescheidenheid aanbidden
en uw genagelde en gewonde handen en voeten kussen.

U werd aan het kruis in Golgotha gehangen en met vier nagels aan het kruis genageld,
terwijl uw bloed vloeiden.

In deze wanhopige situatie, hoe kon u uw schepselen nog steeds liefhebben?
U was bereid zelfs degenen die u kruisigden in uw armen te nemen.

U werd om mij gemarteld, ja om mij.
Niet alleen ik, maar ook voor mijn vader en moeder.

Om mij hebt u de ernstigste pijnen voor zes uur aan het kruis geleden.
Ik wens dat ik niet zondig was, zodat u niet om mij zou lijden.

Hoeveel ik graag daar was geweest en zou de nagels uit uw mooie handen hebben getrokken,
toen u aan het kruis hing.

Hoe wanhopig zijn mijn gedachten als ik bedenk dat ik u misschien zou hebben kunnen helpen niet zo veel te lijden.

O Heer Jezus, alstublieft, laat me uw heilige naam in elk moment van mijn leven op deze aarde verheerlijken.
Ik ben bereid mijn leven dat van u is voor uw sake en voor uw kerk op te offeren.