Excuses van “Haj Rahman Alolaib” aan “Ayatollah Khomeini” onder de titel “Het was niet jouw schuld”

Haj Rahman Alolaib, strijder, gevangene, vrijgelaten en broer van twee martelaren, publiceerde een audiobestand waarin hij in reactie op de gebeurtenissen in Iran sinds de triomf van de Islamitische Revolutie zich op sarcastische wijze excuseert aan Ayatollah Khomeini onder de titel “Het was niet jouw schuld”.

Hij stelde dat wij nog niet hebben begrepen wat ons tot slaven van jouw ambities heeft gemaakt, en of ons godsdienstbegrip wel adequaat is, gezien wij denken dat religie alles voor ons moet bepalen. Hij zei: “Het was onze schuld dat wij niet begrepen waarom je eenmaals naar ballingschap werd gestuurd, maar na 15 jaar je gezond en wel met de titel imam werd teruggeboerd om de macht over te nemen.

Het was onze schuld dat wij, toen men je in de Iraanse lucht vroeg wat je voelde na 15 jaar afwezigheid van je vaderland en je rustig antwoordde “niets”, niet begrepen wat je bedoelde.

Het was onze schuld dat wij, toen je onder begeleiding en in een speciaal Air France-vliegtuig naar Teheran werd gebracht en de Franse inlichtingendiensten je hand vasthielden zodat je niet van de trap zou vallen, niet doorhadden met wie we te maken hadden.

Het was onze schuld dat wij niet begrepen wat er aan de hand was toen je in een Amerikaanse Chevrolet Blazer, het grote kwaad, met dat buitenlandse nummerbord en bestuurd door je Engelse vriend door de straten van Teheran reed.

Het was onze schuld dat we, toen men zei dat je foto op de maan terecht was gekomen, eerst lachten maar twee minuten later naïef achter het gordijn keken om te zien of dit werkelijk was gebeurd. Vervloekt zij onze domheid.

Het was onze schuld dat we in naam van revolutionair zijn onze ogen sloten voor executies, misdaden, nutteloze massamoorden en de inbeslagname van bezittingen van onschuldige mensen, en dachten dat God op die manier tevreden met ons zou zijn.

Het was onze schuld dat we niet begrepen wat je bedoelde toen je zei dat we de Islam naar de moslimwerelden wilden exporteren, en waarom we “zaden naar Kerman” moesten brengen.

Het was onze schuld dat we zweigen over de gijzeling van werknemers van de Amerikaanse ambassade. Eigenlijk was het onze schuld dat we niet begrepen waarom je de gegijzelden 444 dagen in gevangenschap hield en waarom je ze vrijliet op precies de dag dat Reagan zijn eed aflegde als president van Amerika.

Het was onze schuld dat we, toen je klasgenoten en buren die we tot op dat moment voor elkaar zouden sterven naar de executiepelotons sleurde en de beste jongeren van het land vernietigde, ons gezicht afwendden en het niet aandurfden onder ogen te zien.

Het was onze schuld dat we, toen je op de eerste dag zei dat water en elektriciteit gratis zouden zijn en kort daarna zei dat economie paardenflauwerij is, twee plus twee niet bij elkaar konden optellen en niet doorhadden hoe ver we verdwaald waren. Het was onze schuld dat we, ondanks een miljoen doden in een oorlog die jij zelf ontketende met de slogan “de weg naar Jeruzalem gaat door Karbala”, nog steeds op de krijgstrommel bleef slaan, en niet begrepen dat het bloed en de levens van deze mensen voor jou niets betekenden.

Het was onze schuld dat we niet begrepen dat als je het land helemaal in handen hebt gegeven van een Engels gezinde persoon van Indiase afkomst, het vanzelfsprekend is dat ons leven en dat van dit volk geen waarde voor hem heeft en nooit zal hebben. Het was onze schuld dat we, al bij de eerste arrestatie en slagen op onze zuster en moeder vanwege de verplichte hijab, niet begrepen dat het zo ver zou gaan dat ruiters hun zuren op het gezicht en lichaam van onze vrouwen sproeien en wij slechts toekijken zonder een woord.

Het was onze schuld dat we, toen je kranten sloot en elke stem voor vrijheid onder het mom van tegenrevolutie in de gevangenis liet zetten of liet executeren, niet begrepen dat je kwam om de stem van vrijheid te onderdrukken. Het was onze schuld dat we blind waren en niet begrepen waarom het land in slechts enkele maanden na jouw komst rood werd van het bloed van onschuldige mensen, Koerden, Turkmenen en Arabieren, en de rest in rouwe verhulling van de geslachtoffers van de zwarte oorlog. Het was onze schuld dat we deze werkelijkheid niet zagen.

Ja, wij waren de echte schuldigen omdat we niet begrepen hoe jij en je regering elke opstand in naam van revolutie-export naar het Midden-Oosten en andere delen van de wereld ontketenden, en de rijkdom van het volk en het land besteedde aan jouw ambitieuze plannen, terwijl wij nog steeds verzwolgen zijn in discuss zonder einde over wegsnijden van subsidies, stijgende dollarkoersen, trage internetsnelheid, Telegram-filters, hervormingszoekers, verkiezingen, rechtsstaatlijkheid, behoud van het JCPOA en tientallen andere afleidende kwesties, en nog steeds niet hebben begrepen wat de werkelijkheid om ons heen is.

Het is onze schuld dat we nog niet hebben begrepen wat ons tot slaven van jouw ambities heeft gemaakt: ons gebrekkige godsdienstbegrip en het feit dat we denken dat religie alles voor ons moet bepalen, en dat we zelfs in de 21e eeuw domme en denkbeeldige heiligingen voor wijsheid aanzien en er zelfs trots op zijn.