Ter dood veroordeelden in de Isfahan-huiszaak deze ochtend geëxecuteerd
Deze ochtend werden de verdachten in de zaak die bekend staat als de Isfahan-huiszaak geëxecuteerd.
Massale steun vanuit de Iraanse bevolking en uit het buitenland, talrijke verzoeken van de internationale gemeenschap, waarschuwingen van mensenrechtenadvocaten en rechtsgeleerden aan de gerechtelijke macht over het intrekken van het executiebevel voor de verdachten in de zaak bekend als de Isfahan-huiszaak, konden niet voorkomen dat de verdachten werden geëxecuteerd.
Deze vrijdagochtend, op 29 Ordibehesht, voerde de rechterlijke instantie van de Islamitische Republiek het executiebevel voor Saeid Yaghoobi, Majid Kazemi en Saleh Mirhashemi uit. De gerechtelijke macht stelde hen opnieuw ter dood als terroristen, stellende dat deze drie personen betrokken waren bij de dood van drie functionarissen van militaire en veiligheidsdiensten van de Islamitische Republiek, terwijl veel bewijsmateriaal in deze zaak vervalst en gefingeerd was.
Saeid Yaghoobi, Majid Kazemi en Saleh Mirhashemi weigerde zelfs in gedwongen bekentenissen die in de media waren uitgezonden de ervan beschuldigingen. Ze stuurden zelfs een handgeschreven brief vanuit de bibliotheek van de gevangenis aan het Iraanse volk met het verzoek hen niet te doden. Deze brief kreeg zeer brede weerklank in sociale media, zodat burgers van Isfahan zich aaneen scaarden buiten de gevangenis ‘Dastgerd’ om het executiebevel in te trekken. Maar de Islamitische Republiek voerde het executiebevel uit zonder acht te slaan op waarschuwingen van de internationale gemeenschap, waarschuwingen van mensenrechtenadvocaten en rechtsgeleerden, en massamonstraties.
De executies door de regering van de Islamitische Republiek hebben reacties opgewekt van mensen over de hele wereld en mensenrechtenorganisaties. Amnesty International meldde ook in zijn laatste jaarlijkse rapporten dat er in 2022 een stijging van 83 procent was in executies door de gerechtelijke macht van de Islamitische Republiek Iran.
Maar deze executies hebben het vuur van woede en revolutie van het volk niet kunnen doven. Het volk stelt nachtelijk propaganda voort met slogans tegen het regime van de Islamitische Republiek, en moedige vrouwen protesteren zonder verplichte hijab op straat.
