Verzoek van vader Pooya Bakhtiari aan de VN: Onderzoek naar bloedige repressie
Manouchehr Bakhtiari richtte zich in een brief aan de Verenigde Naties met een verzoek om een onafhankelijk internationaal onderzoek naar de bloedige onderdrukking van protesten in Iran. De vader van Pooya Bakhtiari meldde het bestaan van 144 lijken van betogers alleen in het gerechtelijk geneeskundige instituut van de stad Karaj.
De website van de Iranian Human Rights Campaign publiceerde vandaag, maandag 29 juni, opnieuw een brief die Manouchehr Bakhtiari, vader van Pooya Bakhtiari, een van de dodelijke slachtoffers van de protesten in november vorig jaar, enkele tijd geleden schreef aan Michelle Bachelet, VN-Hoog Commissaris voor de Rechten van de Mens, en Javaid Rehman, Speciaal Rapporteur voor de Rechten van de Mens in aangelegenheden met betrekking tot Iran.
Manouchehr Bakhtiari, wiens zoon Pooya Bakhtiari werd gedood tijdens de harde onderdrukking van de protesten in november 2019, vroeg in deze brief om onafhankelijke onderzoeken door internationale organen, waaronder het mensenrechtenorgaan van de VN, naar “de dodelijke gewelddadige acties van de Iraanse regering tegen betogers”.
De brief van Manouchehr Bakhtiari werd verzonden voorafgaand aan de start van de 44e zitting van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties en was gericht aan een aantal mensenrechtenactivisten wereldwijd en ook aan de VN-Commissaris voor de Rechten van de Mens.
De inhoud van deze brief is nu gepubliceerd door de website van de Iranian Human Rights Campaign. In deze drie pagina’s lange brief refereerde Manouchehr Bakhtiari aan de wetsongeldigheid van de acties van de autoriteiten van de Islamitische Republiek.
Manouchehr Bakhtiari wees op het gebrek aan responsabiliteit van de Iraanse regering en het gebrek aan nauwkeurige informatie over de harde onderdrukking van de protesten in november vorig jaar, en verzocht de VN een groep in te stellen om onderzoek in te stellen naar de onderdrukking van deze protesten.
Kernpunten van de brief van Manouchehr Bakhtiari
De vader van Pooya Bakhtiari ging in deze brief in op zijn persoonlijke ervaring als “rouwende vader”. Hij zei dat hij geen vertrouwen in het Iraanse rechtssysteem heeft.
Manouchehr Bakhtiari zei dat toen hij zich meldde bij het gerechtelijk geneeskundige instituut in Karaj om het lijk van zijn zoon te ontvangen, hij zich bewust werd van de omvang van het geweld dat tegen betogers werd gebruikt. Ook wees hij op de weigering van ambtenaren om hem het lijk van zijn zoon af te geven en zei dat er in het gerechtelijk geneeskundige instituut in Karaj sprake was van 144 lijken.
Volgens de vader van Pooya Bakhtiari weigerde het gerechtelijk geneeskundige instituut de lijken van slachtoffers van deze onderdrukking aan hun families af te geven. Hij verwees naar een bevel van het Iraanse Ministerie van Binnenlandse Zaken om de lijken naar Teheran te verplaatsen en daar ter aarde te bestellen.
Manouchehr Bakhtiari verwees ook op de weigering van ambtenaren van de Islamitische Republiek om openbare rouwtoepassingen toe te staan en verklaarde dat zijn juridische vervolgingspoging om uitleg te krijgen over de dood van zijn zoon hem en andere familieleden aanzienlijke moeilijkheden heeft veroorzaakt.
In zijn brief aan Michelle Bachelet en andere mensenrechtenautoriteiten schreef hij over de herdenking van Pooya’s veertigste dag, waarop “al mijn familieleden – onder wie ik, Pooya’s moeder, zijn zus en zijn zus’ echtgenoot, twee ooms en zelfs zijn 11-jarige neefje – in boeien, met geblindeeerde ogen en in aparte voertuigen naar de gevangenis Rajaishar in Karaj werden gebracht en twee tot dertig dagen in hechtenis werden gehouden.”
Manouchehr Bakhtiari benadrukte dat “kritische dialoog” met de regering van de Islamitische Republiek tot dusver niet tot verantwoordingsplicht van de regering heeft geleid. Hij verzocht internationale organen om de Iraanse regering ter verantwoording te roepen en door middel van onafhankelijk onderzoek naar de dodelijke onderdrukking van protesten de basis te leggen voor toekomstige vervolgingen van de bevelen gevers en uitvoerders van dergelijke acties.
Bron: DW
