Verzoek van 20 mensenrechtenorganisaties aan Iran: geef vrouwelijke politieke gevangenen onmiddellijk vrij

Twintig internationale en Iraanse mensenrechtenorganisaties hebben de Iraanse autoriteiten in een open brief gevraagd om vrouwelijke politieke gevangenen onmiddellijk vrij te laten. In deze brief staan de namen van 50 vrouwelijke politieke gevangenen die in Teheran en andere steden gevangen zitten.

Het mensenrechtencentrum “Raoul Wallenberg” heeft in een open brief, ondertekend door 20 internationale mensenrechtenorganisaties, opgeroepen tot onmiddellijke vrijlating van Iraanse vrouwelijke gevangenen. De brief is ook ondertekend door de vice-voorzitter van het Europees Parlement namens de organisatie van Nobelprijs-winnaren voor mensenrechten van het Europees Parlement, Sakharov.

In de brief wordt verwezen naar de hoge aantallen besmettingen en sterfgevallen door corona in Iran, evenals naar waarschuwingen van deskundigen van de Sharif University of Technology die hebben aangegeven dat het werkelijke aantal coronagevallen in Iran drie en een half keer hoger kan zijn dan het officiële aantal.

De auteurs van de brief schrijven dat ondanks de huidige ellendeige situatie in Iran, het Iraanse regime vorige week bedrijven opnieuw heeft geopend en openbaar vervoer heeft herstart; een besluit dat volgens de auteurs van deze brief kan leiden tot een nieuwe golf van coronaverspreiding.

“Deze situatie in de Iraanse gevangenissen is veel erger” en zoals in deze open brief staat, publiceerde de Verenigde Naties in februari een rapport over de onhygiënische omstandigheden in Iraanse gevangenissen en het aantal gevangenen dat de capaciteit overschrijdt; een situatie die kan leiden tot snelle verspreiding van besmettelijke ziekten en sinds begin maart is corona ook op deze lijst toegevoegd.

In deze open brief wordt gewezen op de ongeschikte en onhygiënische omstandigheden in vrouwengevangenissen en het feit dat meer gevangenen dan de capaciteit daar worden vastgehouden.

Volgens de auteurs van de brief zitten er in elke cel van de vrouwengevangenis 18 vrouwelijke gevangenen die al hun dagelijkse activiteiten zoals zitten, slapen, eten en drinken in dezelfde cel en met zeer weinig afstand tussen hen uitvoeren.

Deze vrouwen hebben ook geen toegang tot sanitaire en medische voorzieningen en wordt medische behandeling aan patiënten geweigerd. De auteurs van de brief beschouwen deze handeling als een vorm van marteling. Sommige van deze gevangenen hebben als protest tegen deze omstandigheden ook in hongerstaking gegaan.

Op basis van tot dusver gepubliceerde rapporten zijn minstens 10 gevangenen in Iran aan corona overleden. Hoewel de auteurs van de brief benadrukken dat zij deze cijfers niet kunnen verifiëren omdat onafhankelijke onderzoekers geen toegang hebben tot Iraanse gevangenissen.

De autoriteiten van de Islamitische Republiek hebben aangekondigd dat zij tienduizenden gevangenen hebben vrijgelaten via verlof of gratie, maar de auteurs van deze brief zeggen dat zij deze cijfers niet kunnen verifiëren. Bovendien zijn honderden politieke gevangenen niet onder deze amnestie begrepen.

In de brief staat: “Dit lijkt deel uit te maken van een beleid dat is opgezet om meer politieke gevangenen te martelen door hen in gevaarlijke gevangenisomstandigheden vast te houden.”

De auteurs van deze open brief schrijven aan het einde van hun brief: “Daarom vragen wij regeringen, ngo’s, journalisten, de Verenigde Naties en andere internationale organisaties om door druk op de Iraanse autoriteiten op te voeren, de onmiddellijke vrijlating van de bekende gevangenen wier namen aan het einde van deze brief worden vermeld, alsmede van andere politieke gevangenen, te eisen om hun leven te redden.”

De auteurs van de brief benadrukken dat de vrouwen wier namen in deze brief voorkomen, erkende mensenrechtenactivisten, advocaten, schrijvers, kunstenaars en milieuactivisten zijn, en sommigen van hen hebben de langste en zwaarste straffen in de geschiedenis van Iran gekregen. De lijst omvat Iraanse gevangenen en ook personen met dubbele nationaliteit.

Nasrin Sotoudeh, Narges Mohammadi, Nilofar Bayani, Sepideh Kashani, Atena Daemi, Fariba Adelkhah, Zeinab Jalalian en Golrokh Iraee behoren tot de 50 gevangenen wier namen op deze lijst voorkomen.

Deze open brief is ondertekend door verschillende Iraanse mensenrechtenorganisaties, waaronder de Abdul Rahman Boroumand Foundation, het Centrum voor Mensenrechten Verdediging, het Iran Mensenrechtencentrum en de Internationale Federatie van Mensenrechtenorganisaties.

Bron: DW