Bannelingen weigeren uitspraken van Iraanse gerechtelijke autoriteiten: wij zijn allemaal onder hun banningsbevel
De Gonabadi-derwisjen, die allemaal door de Iraanse gerechtelijke macht naar afgelegen steden in Iran zijn verbannen, hebben gereageerd op recente uitspraken van de woordvoerder van de gerechtelijke macht van de Islamitische Republiek, die berichten over de aanwijzing van bepaalde Iraanse steden als banningsplaatsen voor gerechtelijk veroordeelden, ontkent.
Gholamhossein Esmaili, woordvoerder van de gerechtelijke macht van de Islamitische Republiek, zei woensdag 4 Shahrivar tijdens een persconferentie dat dit bericht “onwaar en vervalst” was en verklaarde dat “volgens het nieuwe artikel 23 van de Islamitische Strafwet, we geen enkele stad meer als banningsplaats erkennen.” Dit terwijl veel politieke en gewetensvangen onder last van de gerechtelijke macht hun verbanningstijd doorbrengen in arme Iraanse steden.
Saeid Soltanpoor, een van de Gonabadi-derwisjen die sinds begin Ordibehesht zijn verbanningstijd samen met twee andere derwisjen, Rasoul Hoveida en Akbar Biranvand genaamd, in de stad Zahedan in Sistan en Baloutchestan doorbrengt, zei tegen Voice of America dat de woordvoerder van de gerechtelijke macht deze uitspraken doet terwijl Gonabadi-derwisjen in verschillende steden, vooral in grenssteden, arme en onderontwikkelde gebieden, hun verbanningstijd uitzitten, en in de uitgesproken vonnissen en schriftelijke gerechtelijke bevelen is duidelijk gesteld dat de genoemde plaats als verbanningstijd of verplichte verblijfplaats is aangewezen.
Reza Entesari, een voormalig manager van de website Majzoubane Nur en een Gonabadi-derwise die zijn verbanningstijd in de stad Khwaf doorbrengt, zei ook tegen Voice of America dat de uitspraken van de woordvoerder van het gerechtelijke apparaat op een moment zijn gedaan waarop in het zesde deel van de uitvoeringsregeling van dezelfde artikel 23 van de Islamitische Strafwet, verbanningen, verbanningsvoorwaarden en zelfs verbanningsplaatsen zijn gedefinieerd, en zelfs bevoegdheid of niet-bevoegdheid van plaatsen die vanuit politiek, veiligheids- en sociaal oogpunt niet geschikt zijn voor verbanning, zijn bepaald, wat aantoont dat we zowel verbanningen als verbanningsplaatsen in de regelgeving hebben.
Mr. Entesari zei vervolgens tegen Voice of America: “Als de uitspraken van de woordvoerder van de gerechtelijke macht waar zijn, waarom worden veroordeelden niet naar grote en aangename steden zoals Shiraz, Mashhad of zelfs Bushehr verbannen? Waarom kiezen ze specifiek arme gebieden? Men kan dus zeggen dat dit wetsbesluit in tegenspraak is met hun eigen naleving en handhaving van de wet.”
De gerechtelijke autoriteiten van de Islamitische Republiek hebben in de afgelopen jaren door het uitvaardigen van banningsbesluiten voor politieke en gewetensvangen naar afgelegen en arme steden, ten doel gehad om critici en tegenstanders van het regime van hun woonplaats en familie af te scheiden om burgeractiviteiten te voorkomen. Volgens Sina Entesari, die naar de stad Mirjaveh in de provincie Sistan en Baloutchestan is verbannen, “is het doel van de autoriteiten, ondanks wat ze beweren, niet simpelweg distantie van een bepaalde plaats om een misdaad te voorkomen.”
Sina Entesari, verwijzend naar de banningsbesluiten uitgevaardigd voor Gonabadi-derwisjen door de jaren heen, zei tegen Voice of America: “In het verleden heb ik ook veel leugens van Iraanse uitvoerings- en gerechtelijke functionarissen gehoord, dergelijke ontkenningen zijn in ons land een procedure geworden. Anders, waarom zijn alle steden waar een verbannen persoon naar toe wordt gestuurd, allemaal steden met slecht weer, aan de rand, grensgebieden en arme gebieden. Steden waarvan de selectie volgens de uitvoeringsregeling van dezelfde artikel 23 van de Islamitische Strafwet onder de verantwoordelijkheid van het Ministerie van Inlichtingen valt en vanwege de vestiging van Koerdische en Balouchische volkeren en Soennitische burgers, een streng veiligheidsmilieu heerst.”
Saeid Durandiş, een ander lid van de Gonabadi-derwisjen die samen met Ehsan Malkmohammadi en Hadi Shahraza zijn verbanningstijd in de stad Zabol doorbrengt, zei in een interview met Voice of America dat na vijf maanden verbanning, deze tegenspraak van de woordvoerder van de gerechtelijke macht meer op een vertoning voor de camera lijkt dan op werkelijkheid. Hij zegt: “Gegeven de gerechtelijke bevelen die aan elk lid van de verbannen derwisjen werden betekend, stonden zij erop dat wij onszelf zo snel mogelijk, ondanks de verspreiding van het coronavirus in Iran, naar de verbanningsteden moesten identificeren; arme steden die tekort schieten in basisvoorzieningen en waar mensen moeilijk leven.”
Eerder rapporteerde Voice of America in meerdere verslagen dat enkele politieke en gewetensvangen, waaronder Ibrahim Firouzi, Nokish Massehi en Reza Yavari, een van de Gonabadi-derwisjen die na het Golestan 7-incident werd gearresteerd en tot gevangenis werd veroordeeld, naar arme en grensgemeenten in Iran zijn gestuurd om hun verbanningstijd uit te zitten.
Het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken heeft herhaaldelijk gewelddadige confrontaties en wijdverbreide repressie van betogers, alsmede voortdurende en aanhoudende schendingen van de rechten van Iraanse burgers door het heersende regime in dat land, veroordeeld.
Bron: Voice of America
