Mogelijkheid dat duizenden trekvogels opzettelijk zijn gedood in het Miankale-moeras

De oorzaak van de dood van duizenden trekvogels in het internationale Miankale-moeras is onbekend. Ambtenaren zeggen dat alle mogelijkheden worden onderzocht: van illegale jagers tot het botulisme-toxine. Miankale is in het verleden herhaaldelijk het slachtoffer geweest van inbreuk door moerasdiefstal.

De oorzaak van het sterven van honderden trekvogels die overwinteren in het internationale Miankale-moeras, blijft vooralsnog onbekend. In de meest recente uitspraken over deze kwestie heeft de plaatsvervanger voor gezondheidszaken en preventie van de Iraanse dierenartsenorganisatie gemeld dat de vogels mogelijk zijn gestorven door het botulisme-toxine. Safar Ali Maknali, die sprak op een persconferentie over deze kwestie, beschouwde de oorsprong van dit toxine als “waarschijnlijk afkomstig van rottende planten”.

De plaatsvervanger van de dierenartsenorganisatie, die wijst op de aanwezigheid van dierenartsteams in het gebied die “veldbezoeken en steekproeven uitvoeren”, stelt het aantal gestorven vogels op ongeveer tweeduizend exemplaren volgens de verslagen. Deze gezondheidsambtenaar voorspelde echter, onder verwijzing naar “eerdere ervaringen” en “vogelgedrag”, een toename van slachtoffers tot vijfduizend exemplaren.

Terwijl hij de mogelijkheid van Newcastle-ziekte en vogelgriep bij vogels ontkende, kondigde hij aan dat de eindresultaten van de onderzoeken naar de doodsoorzaak binnen een week zouden worden gepubliceerd.

Vanaf woensdag vorige week werden de kadavers van een aantal trekvogels in het Miankale-moeras waargenomen door lokale bewoners en het reservaatbeschermingsteam. Gezien de ongebruikelijke aard van de sterfte en het onbekende sterfteoorzaak, begonnen verantwoordelijke organisaties, zoals het bureau milieubeheer van de provincie en de dierenartsenservice, op basis van verslagen van binnenlandse websites onmiddellijk met het verzamelen van kadavers, sanitaire begraving en steekproefnemingen.

Volgens de directeur-generaal van milieubeheer van Mazandaran zijn tot dusver de kadavers van achttienhonderd stuks wilde vogels in het internationale Miankale-moeras verzameld en sanitair begraven. Deze verantwoordelijke functionaris acht het aantal slachtoffers echter hoger.

“Mogelijkheid van watervergiftiging door jagers en illegale vissers”

Hoseinali Ebrahimi Karmani, directeur-generaal van milieubeheer van Mazandaran, deelde in een gesprek met het persbureau IRNA mede dat dierenartsen en milieudeskundigen uit Mazandaran en de organisatie voor milieubeheer, samen met de nationale dierenartsenorganisatie, zouden samenwerken voor “nauwgezet onderzoek naar dit tragische milieuincident”.

De directeur-generaal van milieubeheer van Mazandaran spreekt, na afwijzing van de hypothese dat de sterfte het gevolg is van seizoensgebonden vogelgriep en zelfs Newcastle-ziekte op basis van onderzoeken, over het onderzoeken van alle mogelijke opties totdat de oorzaak van de vogelsterfte is vastgesteld.

Volgens berichten van binnenlandse persbureaus onderzoeken milieubeheer en dierenartsenservice van Mazandaran vergiftiging veroorzaakt door algen en plankton als een van de mogelijke scenario’s die een rol speelden bij de dood van wilde vogels in het Miankale-moeras. Ambtenaren sluiten echter naast het onderzoeken van deze optie ook niet uit dat illegale jagers en vissers en “moerasdieven” hierbij betrokken kunnen zijn.

Hoseinali Ebrahimi Karmani verwijst naar de mogelijkheid van watervergiftiging door enkele illegale jagers en vissers en zegt: “Als er aanwijzingen zijn dat illegale jagers bij deze zaak betrokken zijn, zullen we deze zaak zeker aan de gerechtelijke autoriteiten voorleggen voor juridische vervolgingen tegen overtreders.”

Tien liter insecticide als vergelding voor verzet tegen illegale jacht

De verdachte vogelsterfte in het Miankale-moeras roept herinneringen op aan een soortgelijk tragisch voorval in het begin van de jaren tachtig van de Iraanse kalender in Mazandaran. De directeur-generaal van milieubeheer van Mazandaran vertelt in een interview met “Shahrvand” over die dagen: “Het milieuinstituut had de jacht van illegale jagers in beslag genomen, en de jagers goten als vergelding tien liter citrusonkruidverdelger in het moeras, waardoor honderdduizenden vogels stierven en het moeras maandenlang stonk.”

Het Miankale-moeras en het verhaal van moerasdieven

In voorgaande jaren zijn illegale inbreuken op het Miankale-moeras en zijn gronden verergerd.

Afgelopen zomer meldden milieuorganisaties in de provincie Mazandaran dat meer dan tweeduizend hectare van het wildliferefugium en het internationale Miankale-moeras waren bezet. Volgens gepubliceerde verslagen werd deze bezetting door enkele landgrabbers en boeren aan de rand van dit biosfeerreservaat illegaal uitgevoerd. De juridische afdeling van het bureau milieubeheer van Mazandaran bevestigde destijds de landbeslaglegging en meldde dat de eerste klacht naar de rechtbank van Babol was gestuurd.

De aantrekkingskracht van de gronden van deze regio van Mazandaran en de invasie van landgrabbers was zo groot dat het in de afgelopen jaren tot kettingbranden en opzettelijke branden heeft geleid. Volgens binnenlandse website-verslagen vernietigden deze branden slechts vorig jaar ongeveer vierhonderd hectare van deze vogelhabitat tot as. Hoewel ambtenaren en milieudeskundigen van Mazandaran de betrokkenheid van landgrabbers bij de branden hebben bevestigd, hebben zij geen aanzienlijke bewijzen om dit aan te tonen.

Het Miankale-moeras, een schat in Noord-Iran

Miankale beschikt over twee watergebieden met een oppervlakte van vijfenveertigduizend hectare, inclusief de baai en het moeras van Miankale, en droogland met een oppervlakte van ongeveer vierentwintigduizend hectare, en vormt ongeveer drie procent van het totale oppervlak van Mazandaran. In het Miankale-gebied leven meer dan één miljoen vogels in tweehonderddertig soorten. Dit moeras is een van de waardevolle habitats voor trekvogels in het water en inheemse soorten.

Volgens informatie van de organisatie voor milieubeheersing kwam het gehele gebied met een oppervlakte van ongeveer honderdduizend hectare in 1969 onder beheer van de organisatie voor milieubeheersing als beschermd gebied. In 1975 werd het onder meer vanwege de aantrekking van zeldzame en bedreigde soorten van trekvogels in het water naar een wildliferefugium verheven. Het gehele wildliferefugium van Miankale werd in 1976 erkend door het UNESCO MAB-programma als een “biosfeerreservaat”. Miankale werd in 1975 ook in het Ramsar-verdrag ingeschreven als een moeras van internationaal belang.

Bron: DW