Ali Rezavani, journalist van IRIB of ondervrager?

Ali Rezavani, journalist van IRIB, voert in een controversiële documentaire die IRIB over Kavous Seyed Amami heeft gemaakt, interviews met een deskundige van de inlichtingendienst van de Islamitische Revolutionaire Garde. De zoon van Kavous Seyed Amami zegt dat deze journalist zijn moeder heeft ondervraagd.
De IRIB-documentaire met de titel “Permanente verdachten” werd zondagavond 19 Aban (10 november) enkele minuten na aanvang van de uitzending stopgezet vanwege een “technisch defect”. In de eerste minuten van deze documentaire, die na de dood van Kavous Seyed Amami en de inval van veiligheidsmensen in zijn huis werd gemaakt, voert Ali Rezavani interviews met een deskundige van de inlichtingendienst van de Islamitische Revolutionaire Garde.
Ali Rezavani, die zijn professionele carrière begon bij de Unie van Journalisten en bij IRIB terechtkwam via berichten over de politie, was presentator van het programma “Buiten de lijn”.
Nadat zijn beeld werd uitgezonden in de documentaire “Permanente verdachten”, zei Ramin Seyed Amami, zoon van Kavous Seyed Amami, tegen “Mensenrechten Campagne in Iran” dat de persoon die als reporter in de documentaire “Permanente verdachten” optrad, op 26 juni 2018 zijn moeder, Maryam Mambini, heeft ondervraagd.
Ramin Seyed Amami zei dat zijn moeder na het zien van enkele minuten van de documentaire die zondagavond werd uitgezonden, zo van streek en ziek werd dat ze naar het ziekenhuis moest.
Kavous Seyed Amami, universiteitsprofessor en milieuactivist, stierf in februari 2017 onder onduidelijke omstandigheden in de gevangenis van Evin na zijn arrestatie. De verdachte dood van deze 64-jarige professor, een van de bekendste milieuactivisten in Iran, kreeg aanzienlijke aandacht in internationale media.
Mensenrechtenorganisaties vroegen de Iraanse regering om uitleg over de reden van de arrestatie en hoe hij stierf in een cel uitgerust met beveiligingscamera’s. Tot op heden is geen officieel rapport over de doodsoorzaak van Kavous Seyed Amami gepubliceerd.
Veiligheidsfunctionarissen beweren dat deze universiteitsprofessor en andere milieuactivisten die tegelijkertijd met hem werden gearresteerd, spionnen zijn. Terwijl de Nationale Veiligheidsraad en het Ministerie van Inlichtingen en de Iraanse milieuorganisatie deze beschuldiging meerdere keren hebben ontkend, blijven milieuactivisten achter de tralies.
De productie van de documentaire “Permanente verdachten” over het onderwerp “zaak van milieuactivisten verdachten” en de uitgebreide promotie voor de uitzending van deze film op sociale medianetwerken lijkt een nieuwe poging te zijn om de arrestatie van deze activisten te rechtvaardigen.
De naam Ali Rezavani is niet voor het eerst dat deze in sociale medianetwerken ter sprake komt. Hij, geboren in 1363 in Teheran, heeft een bachelor in communicatiewetenschappen en staat ook bekend als de “meest plakkerige journalist”.
Hij, die zichzelf een “sportsjournalist” noemt, zei vorig jaar in reactie op de aanwezigheid van een vrouwelijke scheidsrechter bij basketbalwedstrijden dat “het lijkt erop dat de basketbalfederatie zo’n tekort aan scheidsrechters heeft dat een vrouwelijke scheidsrechter mannenspellen oordeelt”.
Ali Rezavani wordt beschuldigd van het produceren van veiligheidsprogramma’s zoals 20:30 voor IRIB onder het mom van journalist. Masih Alinejad, organisator van de campagne tegen verplichte hijab, zegt dat Ali Rezavani een ondervrager en medewerker van veiligheidsinstellingen is. Zij zegt dat “Ali Rezavani naar mijn moeder toe ging om van haar een ‘bekentenis’ te krijgen voor een televisieverslagever”.
Volgens Ramin Seyed Amami betrad Rezavani op de nacht van 26 juni 2018, gelijktijdig met de voetbalwedstrijd tussen Irans en Portugals teams, samen met veiligheidsfunctionarissen het huis van Kavous Seyed Amami.
Ramin Seyed Amami schreef destijds op zijn Instagram-pagina: “De functionarissen brachten zes grote dozen mee en brachten deze naar de kelder van ons huis zonder dat iemand toestemming gaf getuige te zijn van hun activiteiten. Hebben zij na bijna vijf maanden na de dood van mijn vader nog niet genoeg bewijs? Willen zij bewijsmateriaal daar achterlaten? De functionarissen zijn nu in de buurt en hebben de straat bezet. Onze advocaat meneer Keikhosravi stond beneden ons huis, maar kreeg geen toestemming om binnen te gaan.”
IRIB zond op 16 februari 2017 ook een documentaire uit in het programma Nieuws 20:30 waarin het karakter en activiteiten van Kavous Seyed Amami ter discussie werden gesteld en hij werd genoemd als een spion. Een dergelijke documentaire schendt binnenlandse Iraanse wetten en internationale wetten met betrekking tot het principe van onschuldpresumptie en ook schending van privacy van individuen.
De familie en advocaten van Kavous Seyed Amami hadden IRIB aangeklaagd en gevraagd dat de verantwoordelijken in plaats van “veiligheidspropaganda en belediging” van de overleden Seyed Amami moesten “verantwoording afleggen” over de oorzaak van zijn dood; een klacht die volgens Ramin Seyed Amami nergens toe leidde.
De zoon van Kavous Seyed Amami zei tegen de mensenrechtenorganisatie: “Onze klacht tegen IRIB leidde nergens toe. We wisten ook dat het nergens toe zou leiden en onze klacht was meer symbolisch. We wilden zeggen dat uw bewijs over de beschuldiging van spionage is een afbeelding van mijn vader die zijn honden streelt of zijn visspaan die u in twintig of dertig seconden laat zien met de bewering dat hij op deze manier contact met Israël heeft gehad.”
Bron: DW




