De inspanningen van de Islamitische Republiek om de Iraanse identiteit op “Cyrus Day” uit te roeien

Sohila.Sh, FCNN-persbureau: Vandaag openen de onbekende, stoffige wegen die naar Pasargadae leiden hun armen voor Iraniers die ernaar verlangen het graf van Cyrus te bereiken. Een deel van onze landgenoten is gisterenochtend aan hun korte maar bezorgde reis begonnen en heeft de nacht onderweg doorgebracht in reistenten. Hopend zo deel te nemen aan de spontane, volkse ceremonie van Cyrus Day.

De wegen zijn vol van ambtenaren die opdracht hebben om het volk tegen te houden. Ook de snelweg van Shiraz naar Isfahan is gesloten onder het voorwendsel van reparaties. Op deze manier is er vrees dat de ceremonie van dit jaar “Cyrus Day” een bitterder lot heeft dan vorig jaar, toen meer dan zeventig mensen in detentie werden geplaatst.

Vorig jaar bereikten duizenden Iraniers Pasargadae te voet. De aanwezigheid van jongeren onder degenen die zich verzamelden bij de herdenkingceremonie van Cyrus was opvallend. Maar degenen die werden gearresteerd hadden geen toegang tot advocaten, werden berecht en veroordeeld tot gevangenisstraf. Rechter Selwati in Shiraz maakte hun vrijlating afhankelijk van berouw en beloften.

Dit is de situatie van Iraniers wier hart vervuld is van liefde voor hun antieke vorst. Een koning die volgens de geschiedenis de eerste mensenrechtenverklaring van de wereld heeft uitgegeven. Zijn naam bleef voorgoed in de wereldgeschiedenis ingebrand door de wederopbouw van het huis Gods in Jeruzalem en de bevrijding van het Joodse volk.

Maar Iraniers moeten een zware prijs betalen voor één dag bijeenkomst naast het graf van deze koning. Een prijs die elk jaar zwaarder wordt.

De zevende dag van Aban, gelijktijdig met 29 oktober, is benoemd tot Internationale Cyrus Day. Deze dag herinnert volgens de geschiedenis aan de verovering van het Babylonische rijk door het leger van het Iraanse keizerrijk in 539 voor Christus.

Op zo’n dag betrad de Grote Cyrus Babylon na het openen van zijn poorten. Maar in tegenstelling tot alle overwinnaars in dergelijke oorlogen, behandelde hij het volk mild. Deze Achaemenidische koning gaf in plaats van plundering, moord en aanranding van lichaam en goederen en vrouwen van Babyloniërs, bevelen van vrijheid en gelijkheid. Een bevel dat in 1971 door de Verenigde Naties werd erkend als het eerste mensenrechtshandvest ter wereld. In dit decreet wordt nadruk gelegd op de afschaffing van rassen- en nationale discriminatie, het erkennen van de vrijheid van alle volkeren bij het kiezen van hun woonplaats, vrijheid van religie en geloof en streven naar duurzame vrede.

De Grote Cyrus verklaarde na de verovering van Babylon en zijn troonbestijging in dit land alle inheemse religies vrij. Hij onderworpen geen menselijke groep aan slavernij en hield zijn legers tegen van inbreuk op het bezit en het leven van zijn onderdanen. Hij verzamelde al diegenen die tot slaaf in Babylon waren genomen en gaf hen hun woonplaatsen terug. Cyrus bevrijdde ook het Joodse volk van slavernij en gedwongen arbeid in Babylon. Op bevel van Cyrus werden de gebeurtenissen en zijn decreten op een cilindrische zegel van klei geschreven en in de tempel van Marduk geplaatst, wat zijn handvest is.

Dit document wordt door velen erkend als het eerste mensenrechtshandvest en werd in 1971 door de Verenigde Naties in zes officiële talen gepubliceerd.

Vruchteloze inspanningen om de Iraanse identiteit uit te wissen

Volgens FCNN bevindt het bouwwerk van het graf van Cyrus zich in de stad Pasargadae in de provincie Fars op ongeveer 135 kilometer van Shiraz. De autoriteiten van de Islamitische Republiek hebben in recente decennia veel inspanningen gedaan om de historische plek van Pasargadae en het monument van Cyrus in diskrediet te brengen. De bouw van de Sivand-dam en het onderwater zetten van meer dan 130 archeologische sites was één van deze inspanningen.

De leiders van dit regime negeerden zelfs de protesten en volksverzamelingen ten tijde van de wateropslag van deze dam. Mensen die bezorgd waren om hun historische identiteit en overtuigd waren dat niet alleen deze archeologische vindplaatsen zouden worden vernietigd, waarvan sommige uit vóór-historische tijden stammen, maar ook het graf van Cyrus zou verdwijnen. Dit omdat een ongeoorloofd stijging van vocht in dit project onvermijdelijk was. De autoriteiten van de Islamitische Republiek reageerden in 2007 op volksproten door te zeggen dat de tegenstanders voorstanders van wereldimperialisme en buitenlandse vijanden waren en bedreigden hen.

Onlangs werd ook bericht gepubliceerd over de bouw van een monument voor anonieme martelaren in de secundaire zone van deze historische plek. Volgens het laatste nieuws zijn de details van dit plan nog niet goedgekeurd, maar graafwerk is al begonnen en voorbereidingen zijn aan de gang zonder gevolg te geven aan volksproten.

Terwijl de historische plek van Pasargadae in 2004 was ingeschreven op de UNESCO-werelderfgoedlijst en dergelijke maatregelen wereldwijd ongeoorloofd zijn. Deze historische plek bevat het graf van Cyrus en Cambyses en overblijfselen van verschillende paleizen, fontijnen en koninklijke tuinen uit meer dan 2500 jaar geleden.

We hebben dezelfde reactie in recente jaren gezien en de leiders van het regime grijpen naar dezelfde pretexten om Cyrus Day tegen te gaan. Tot het punt dat zij alle historische bewijzen en wereldwijd bewonderde prestaties negeren. Want zij vrezen dat de fundamenten van hun regering, die gebaseerd is op de schending van mensenrechten, zullen wankelen. En zij zijn zich volledig bewust dat dit in strijd is met de aard van Cyrus, de Achaemenidische koning, en het Iraanse keizerrijk.

Een blik op de historische opvattingen van de geestelijken van de Islamitische Republiek

Om het belang van de historische identiteit van Iran en Iraniers in de ogen van de leiders van de Islamitische Republiek te begrijpen, is het niet ongepast enkele uitspraken te bezien:

Nieuwjaarsboodschap 2017 van de leider van de Islamitische Republiek: “Nowruz was een oude Nowruz, de Nowruz van koningen. Het was een gelegenheid voor sultans en despotische heersers. Om hun glorie en externe majesteit voor het gezicht van volkeren tentoon te stellen. Te gaan zitten en geschenken van hen aan te nemen.”

Ali Asghar Dastgheib, vertegenwoordiger van Fars in de Raad van Deskundigen: “De gezworen vijanden van de Islamitische Republiek en het Iraanse volk, aangeleid door het criminele Amerika, creëren via hun failliet geraakte buitenlandse satellietregime valse kwesties op sociale media, waaronder 7 Aban, die geen historische basis hebben.”

Imami, vrijdagsgebedvoorganger van Shiraz: “Enkele jaren zijn in de provincie Fars verzwolgen door de valse gelegenheid van 7 Aban, terwijl het geen historische basis heeft en alleen in de Israëlische Thora geschreven staat. Helaas accepteren de meeste mensen deze leugens gemakkelijk omdat zij, in tegenstelling tot Ahlul-Bayt en de Islamitische imams, geen onderzoekers zijn.”

Vrijdagsgebedvoorganger van Eqlid: “Cyrus, Pasargadae en 7 Aban zijn Amerikaanse spelen voor hun eigen belangen en het behoud van het usurpatorische Israël. Ze zeggen dat Cyrus tegen slavernij was, maar delen van historische boeken die tijdens de Sassanidische periode zijn geschreven, behandelen slavernijbevoegdheden.”

Door slechts deze enkele opinies te onderzoeken, stellen we vast dat voor de geestelijken van Iran de historische identiteit van dit land betekenisloos is. De vrijdagsgebedvoorganger van Eqlid is zelfs onwetend over de Achaemenidische dynastie van Cyrus, maar beweert dat onze antieke geschiedenis vals is.

Historische en mondiale documenten

Dit is terwijl Cyrus in de wereld en volgens historische bewijzen bekend staat als een voorvechter van vrede en verdediger van mensenrechten.

In het beroemde boek van Xenophon, leerling van Socrates en gelijktijdig met Plato, getiteld “Cyropaedia” of “Opvoeding van Cyrus”; wordt Cyrus afgebeeld als een ideale vorst en verpersoonlijking van wijsheid en voorzichtigheid en echte rechtvaardigheid, van wie de Grieken zouden moeten leren. In een ander boek van hem genaamd “Anabasis” of “Terugtocht van de Tienduizend Grieken” wordt gesproken van de Perzische wet en de rechtsorde van de Iraanse maatschappij in de vroegste Achaemenidische perioden.

In de Heilige Schrift staat ook de naam van Cyrus en zijn onderworpenheid aan God vermeld.

In het boek Ezra, boeken van het Oude Testament in de Heilige Schrift, staat de verklaring van Cyrus de Persische. Deze verklaring werd uitgegeven met het doel het woord Gods uit te voeren dat door de profeet Jeremia in het eerste jaar van Cyrus, koning van Perzië, was gesproken. In een deel van deze verklaring staat geschreven: “De HERE, God der hemelen, heeft mij al de koninkrijken der aarde gegeven, en hij heeft mij opgedragen om in Jeruzalem, dat in Juda is, een huis voor hem te bouwen.”

Cyrus beveelt in een ander deel van deze verklaring zijn volk om de Joden die in Iran achterblijven, met zilver en goud en goederen en vee plus vrijwillige gaven voor het huis Gods in Jeruzalem te ondersteunen.

In dit boek staat dat Cyrus, de koning, de vaten van het huis van de HERE die Nebukadnezar uit Jeruzalem had meegenomen en in het huis van zijn goden had geplaatst, aan Mithridates, de bewaarder van de schatkist, geeft, opdat deze ze aan de leider van Juda zou overhandigen en ze samen met de gevangenen die van Babylon naar Jeruzalem reisden, daarheen zou vervoeren.

Het historische edict van Cyrus ten tijde van de verovering van Babylon, dat de bevrijding van het Joodse volk uit slavernij en ballingschap in dit land en hun vrijheid om naar hun steden terug te keren betekent, staat in alle geschiedenis boeken vermeld. Dit edict, dat ook in de Heilige Schrift voorkomt, getuigt van de positie van deze man voor God en zijn wegen.

Voorbij deze historische bewijzen getuigen bronnen ervan dat Cyrus, koning van Perzië, een edict heeft uitgegeven voor de wederopbouw van het huis Gods in Jeruzalem.

Ook in de Heilige Schrift in “Boek Ezra Hoofdstuk 6, Verzen 1-5” wordt hierover geschreven. Volgens deze verzen vindt koning Darius na onderzoek in de bibliotheek van de schatkamers van Babylon in de hoofdstad van Medië het edict van Cyrus. In een deel van dit edict wordt nadruk gelegd op de herbouw van het huis Gods in Jeruzalem en de reparatie van de fundamenten, en zelfs de volledige specificaties van het gebouw worden vermeld. De terugzending van de schatten van dit huis uit Babylon naar Jeruzalem was ook bevolen in dit edict.

Volgens deze verzen en historische documenten beveelt Darius zijn bevelhebbers om deze edicts van Cyrus zorgvuldig uit te voeren. Op deze manier voltooiden al degenen die betrokken waren, de bouw van het huis Gods in Jeruzalem onder het edict van de God van Israël en het edict van Cyrus, Darius en Artaxerxes, koningen van Perzië. Zodat het verhaal daarvan voor altijd in de geschiedenis en heilige geschriften wordt nagelaten.

Er is geen twijfel dat het negeren van deze historische documenten door de leiders van de Islamitische Republiek geen verandering in de werkelijkheid zal brengen, maar de inspanningen van de geestelijken van het regime om het volk dat probeert hun identiteit te behouden te onderdrukken, zullen in de geschiedschrijving worden vastgelegd. Zonder twijfel zal de wereld alle despoten hebben veroordeeld en de grondvesten van hun macht hebben verwoest.