Hartaanval van advocaat “Amirsalaar Davoudi” tijdens detentie in solitary confinement
«Amirsalaar Davoudi», advocaat en mensenrechtenactivist, is een hartaanval gehad naar aanleiding van wat volgens verslagen wordt beschreven als veiligheidsdruk, langdurige opsluiting in een isoleercel en het ontkennen van toegang tot medicijnen. Ondanks zijn opname in het Alzahra-ziekenhuis in Esfahan zijn tot op heden geen duidelijke informatie vrijgegeven over zijn lichamelijke toestand, vervolgbehandeling of terugkeer naar de gevangenis.
Volgens een rapport van de mensenrechtenorganisatie Hengaw, op basis van eigen bronnen, kreeg Amirsalaar Davoudi een hartaanval in zijn isoleercel nadat hij veiligheidsdruk had ondergaan en tijdens detentie van medicijnvoorzieningen was beroofd. Volgens dit rapport werd hij vanuit zijn detentieplaats naar het Alzahra-ziekenhuis in Esfahan overgebracht.
Het dient te worden opgemerkt dat tot dusver geen officieel en onafhankelijk rapport over de details van de hartaanval, zijn huidige toestand of zijn verblijfplaats na opname in het ziekenhuis is gepubliceerd.
Amirsalaar Davoudi werd op zondag 19 Mehr 1405, overeenkomstig 11 oktober 2026, gearresteerd toen hij zich ter verdediging van zijn cliënt «Mohshad Kashani» voor het Revolutionaire Tribunaal in Esfahan bevond. Volgens verslagen werd hij door agenten tijdens zijn aanwezigheid in de rechtbank naar het kantoor van de voorzitter van het gerechtelijk complex gebracht en vervolgens gearresteerd.
«Asadollah Jafari», procureur-generaal van de rechtbank van Esfahan, bevestigde twee dagen na de arrestatie de inhechtenisneming van Davoudi in een verklaring die door de persdienst van de rechtbank werd verspreid. Hij noemde de verspreiding van een audiobestand van de «huwelijksvoltrekking van Alireza Sepaahi en Mohshad Kashani» en materiaal dat door deze advocaat was gepubliceerd als gronden voor juridische maatregelen tegen hem.
Jafari bracht beschuldigingen tegen Davoudi in, waaronder «verspreiding van computergebreid met het doel de volksgezindheid te verontrusten», «het ophitsen van mensen tot moord met het doel de landelijke veiligheid te destabiliseren» en «propaganda tegen het systeem». Deze punten zijn beschuldigingen die door de gerechtelijke autoriteit zijn aangebracht en betekenen niet dat de schuld is bewezen.
Voor zijn arrestatie was Davoudi de advocaat van Alireza Sepaahi, een geëxecuteerde politieke gevangene in Esfahan. Hij maakte ook bekend dat Sepaahi en Mohshad Kashani, twee gevangenen die op het moment van de ceremonie in de gevangenis zaten, waren getrouwd en plaatste een audiobestand van de voordracht van hun huwelijksformule op zijn persoonlijke pagina.
Alireza Sepaahi werd in de vroege ochtend van 13 Mehr 1405 geëxecuteerd. De verspreiding van het bericht over het huwelijk van deze twee gevangenen en Davoudi’s protest tegen de behandeling van de zaak en de uitvoering van de executiebevel waren onderwerpen die na zijn arrestatie de aandacht van de media trokken.
De procureur-generaal van Esfahan noemde openlijk de verspreiding van het audiobestand van het huwelijksformule als een van de redenen voor Davoudi’s arrestatie. Dit onderstreept de verband tussen de professionele activiteiten en informatieverspreiding van deze advocaat en zijn nieuwe juridische dossier.
Een ander punt van bezorgdheid in Davoudi’s zaak is de beperking van zijn gekozen advocaat om toegang tot dossierinformatie te krijgen. Volgens gepubliceerde verslagen kreeg zelfs de door goederen gekozen advocaat onder artikel 48 van het Wetboek van Strafvordering geen toestemming om de inhoud van het dossier in te zien of erover in te onderzoeken.
Artikel 48 van het Wetboek van Strafvordering en de bepalingen daarvan stellen in sommige veiligheidszaken beperkingen in voor de keuze van een advocaat in de fase van voorlopige onderzoeken. Echter, het beroven van een goedgekeurde advocaat van dossierinformatie roept ernstige vragen op over de mogelijkheid van effectieve verdediging en eerbiediging van de rechten van de verdachte.
Volgens informatie verspreid door de mensenrechtengroep in Iran werd Davoudi na zijn arrestatie naar de centrale gevangenis van Esfahan, bekend als Evin Dastgerd-gevangenis, overgebracht. De groep meldde ook dat hij geen contact of bezoek met zijn familie kreeg en dat zijn familie en advocaat niet op de hoogte waren van zijn verblijfplaats.
Amirsalaar Davoudi had eerder ook te maken met juridische vervolging en gevangenschap vanwege zijn juridische en burgerrechtenactiviteiten. In zijn vorige zaak werd hij veroordeeld tot in totaal 30 jaar gevangenisstraf en 111 zweepslagen; een vonnis dat volgens de mensenrechtengroep in Iran in uitvoering werd gesteld na goedkeuring van een herziening van het geding. Davoudi ontving ook in 2022 de internationale mensenrechtenprijs Ludovic Trarieux.
Het rapport over de hartaanval en zijn opname in het ziekenhuis heeft nu ernstige bezorgdheid over de gezondheid van deze advocaat tot een urgent onderwerp gemaakt. Volgens mensenrechtenstandaarden moet elke persoon zonder vrijheid toegang hebben tot noodzakelijke medische zorg, en de staat is verantwoordelijk voor het behoud van gezondheid en leven van personen die zij in detentie houdt.
Tot het moment van publicatie van dit rapport is de precieze lichamelijke toestand van Amirsalaar Davoudi en zijn verblijfplaats na opname in het ziekenhuis onbekend. Duidelijke informatieverstrekking over zijn medische toestand, toegang van familie en advocaat tot hem en waarborging van passende medische zorg zijn onmiddellijke eisen in deze zaak.
