"Successful" operation on Baqer Namazi's cerebral arteries; Jared Genser: Iran should allow my client to leave the country

باقر نمازی در سال ۲۰۱۶ و پس از سفر به ایران، به اتهام «همکاری با دولت متخاصم» به ۱۰ سال زندان محکوم شد. باقر نمازی بعد از گذشت چند سال به دلیل مشکلات پزشکی و عدم امکان تحمل حبس و با تبدیل مجازات حبس به جزای نقدی آزاد، از زندان آزاد شد اما این شهروند آمریکایی که برای رسیدگی به پرونده قضایی فرزندش سیامک نمازی به ایران رفته بود، از آن زمان ممنوع الخروج شده است.

وکیل خانواده نمازی ماه گذشته در نامه‌ای از رئیس جمهوری آمریکا و دبیرکل سازمان ملل متحد درخواست کرده بود مقامات جمهوری اسلامی را ترغیب کنند تا اجازه دهند باقر نمازی برای عمل جراحی از ایران خارج شود. جرد گنسر گفته بود باقر نمازی به دلیل گرفتگی بین ۹۵ تا ۹۷ درصدی عروق، نیاز فوری به عمل جراحی دارد.

آنتونی بلینکن، وزیر خارجه آمریکا، ۱۲ مهر با انتشار توییتی در این رابطه نوشت: «باقر نمازی نیازمند عمل جراحی فوری است و دولت ایران باید به او اجازه دهد که برای نجات جان خود در پی دریافت مراقبت‌های پزشکی باشد.»

آقای بلینکن با اشاره به این که حدود شش سال از زمانی که آقای نمازی فرزندانش را دیده گذشته است، گفت:‌ «در چنین زمانی، تمام اعضای خانواده‌اش باید دور او باشند.»

جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران، روز دوشنبه در تازه‌ترین گزارش خود به کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل، به زندانیان دو تابعیتی در ایران اشاره کرد و از باقر نمازی نام برد. او گفت آقای نمازی با توجه به سن بالا و نیاز به جراحی، جانش در خط است.

در حال حاضر علاوه بر سیامک نمازی و پدرش باقر نمازی (شهروندان ایرانی-آمریکایی)، چندین شهروند دوتابعیتی و چندتابعیتی دیگر، از جمله نازنین زاغری-رتکلیف، مراد طاهباز، مهرداد رئوف، و انوشه آشوری (شهروندان ایرانی‌-‌بریتانیایی)، احمدرضا جلالی (پژوهشگر ایرانی-سوئدی)، مسعود مصاحب و کامران قادری (شهروندان ایرانی‌-اتریشی)، و ناهید تقوی (شهروند آلمانی ایرانی‌تبار)، در ایران زندانی هستند.