شاهزاده رضا پهلوی: زمان ایستادن کنار مردم ایران است، نه مذاکره با حکومت

شاهزاده رضا پهلوی در یادداشتی که روزنامه فرانسوی «فیگارو» منتشر کرده، نسبت به تلاشهای تازه برای توافق با جمهوری اسلامی هشدار داده و تاکید کرده است که هرگونه مذاکره با حکومت ایران، در شرایطی که سرکوب داخلی ادامه دارد، تنها به تداوم بقای این نظام و تشدید نقض حقوق بشر منجر خواهد شد. او از دولتهای غربی خواسته است به جای گفتوگو با مقامهای جمهوری اسلامی، از خواستههای مردم ایران برای آزادی و گذار به یک نظام دموکراتیک حمایت کنند.
رضا پهلوی در این مقاله، میان دو نوع دیپلماسی تمایز قائل شده و نوشته است: «یک نوع دیپلماسی صلح به ارمغان میآورد و از آزادی محافظت میکند، و نوع دیگر دیپلماسی به بردگی و سلطه میانجامد.» او توافق پیشنهادی ۱۴ بندی با جمهوری اسلامی را در دسته دوم قرار داده و استدلال کرده است که حکومت ایران در چهار دهه گذشته بارها از مذاکرات برای کاهش فشارهای بینالمللی و بازسازی توان امنیتی و نظامی خود استفاده کرده است، نه برای تغییر رفتار یا اصلاحات واقعی.
او در ادامه با اشاره به سرکوب گسترده معترضان در ایران، مدعی شده است که حکومت به جای پاسخگویی درباره خشونتها، همچنان از فرصتهای دیپلماتیک برای تثبیت قدرت خود بهره میگیرد. رضا پهلوی تاکید کرده است: «این رژیم با مذاکرات صلح نمیخرد، زمان میخرد. زمانی برای بازسازی شبکههای سرکوب، تسلیح مجدد شبهنظامیان و آماده شدن برای موج بعدی سرکوب.»
شاهزاده رضا پهلوی همچنین خطاب به دولتهای غربی نوشته است که سیاست چهار دهه گذشته در قبال جمهوری اسلامی، نتوانسته به تغییر رفتار این حکومت منجر شود و اکنون زمان آن رسیده است که اولویت سیاست خارجی، حمایت از مردم ایران باشد، نه ادامه مذاکره با حاکمیت. او از دولتها خواسته است جنبش اعتراضی مردم ایران را به رسمیت بشناسند، از مستندسازی موارد نقض حقوق بشر حمایت کنند و تا زمان ادامه سرکوب، از اعطای امتیازهای سیاسی به جمهوری اسلامی خودداری کنند.
در بخش پایانی این یادداشت، پهلوی ابراز اطمینان کرده است که آینده ایران به دست مردم این کشور رقم خواهد خورد و جنبش اعتراضی، فراتر از اختلافهای قومی، مذهبی و نسلی، به سوی هدفی مشترک یعنی ایجاد کشوری آزاد، دموکراتیک و مبتنی بر حاکمیت قانون حرکت میکند. او در پایان تاکید کرده است: «ایران نیازی ندارد کسی برای گذار از این نظام با جلادانش مذاکره کند. ایران نیاز دارد که سرانجام، بیپرده و بدون ابهام، حرکت مردمش بهسوی آزادی به رسمیت شناخته شود.»




