Advocaat Bahar Saharaiyan vrijgelaten tegen borgsom
Bahar Saharaiyan, advocaat en gerenommeerd verdediger van christelijke burgers en ander mensenrechtenwerk, is na ongeveer twee maanden detentie tegen borgsom vrijgelaten uit de gevangenis Adel Abad in Shiraz. Haar arrestatie vond plaats terwijl mensenrechtenorganisaties hun bezorgdheid hebben uitgesproken over de toenemende druk op onafhankelijke advocaten en vrijheid van religie en geweten verdedigers in Iran.
Bahar Saharaiyan, advocaat en lid van de Farsi-regio baliebond, die in haar achtergrond ervaring heeft met de verdediging van een aantal christelijke burgers en mensenrechtenactivisten, is gisteren dinsdag 30 Tir 1405 tegen borgsom vrijgelaten uit de gevangenis Adel Abad in Shiraz.
Haar vrijlating vond plaats na ongeveer twee maanden voorlopige detentie. Mevrouw Saharaiyan stond vóór haar vrijlating terecht op beschuldigingen waaronder “samenzwering en compliciteit met het doel de veiligheid van het land te ondermijnen”, “anti-regime propagandaactiviteiten” en “verspreiding van leugens”.
Deze advocaat werd op 26 Ordibehesht gearresteerd door veiligheidstroepen terwijl zij aanwezig was op het Revolutionaire Gerechtshof in Shiraz om haar professionele taken uit te voeren. Een dag later, na kennisgeving van de aanklacht bij het parket in Shiraz, werd zij overgebracht naar de gevangenis Adel Abad en bleef zij tot aan haar vrijlating in ongedefinieerde detentie.
Volgens gepubliceerde informatie was Bahar Saharaiyan gedurende een deel van haar detentie ook beroofd van bezoek van familieleden. Ondanks herhaalde verzoeken van haar familie en advocaten voor borgstelling verzetten de gerechtelijke autoriteiten zich enige tijd tegen haar voorlopige vrijlating.
De arrestatie van deze advocaat werd beantwoord met reacties van mensenrechtenactivisten, aangezien zij in de afgelopen jaren een aantal christelijke burgers, burgerrechtsactivisten en verdachten in zaken met betrekking tot religieuze vrijheid en mensenrechten verdedigd heeft.
Mensenrechtenactivisten stellen dat de Islamitische Republiek in de afgelopen jaren de druk op onafhankelijke advocaten, die zich bezighouden met de verdediging van politieke, ideologische en religieuze gevangenen, heeft opgevoerd. Volgens hen zijn arrestatie, strafzaken, celstraffen en beperkingen in professionele activiteiten gewijzigd in een instrument om verdachten belet te geven van toegang tot onafhankelijke verdediging.
Deze bezorgdheid is vooral merkbaar in zaken die verband houden met christelijke burgers en andere religieuze minderheden. Internationale organisaties voor mensenrechten en religieuze vrijheid hebben herhaaldelijk verklaard dat de Islamitische Republiek niet alleen burgers vervolgt wegens godsdienststwisseling of vreedzame religieuze activiteiten, maar ook advocaten die deze personen verdedigen onder veiligheids- en gerechtelijke druk plaatst.
Critici van de Islamitische Republiek geloven ook dat de Iraanse regering een dubbele aanpak hanteert ten aanzien van religieuze minderheden; op een manier dat zij op het internationale toneel de aanwezigheid van bepaalde religieuze minderheden als bewijs van naleving van hun rechten aanhaalt, maar binnen het land worden veel christenen, leiders van huiskerken en andere religieuze minderheden geconfronteerd met arrestatie, opsluiting, ballingschap, confiscatie van goederen, ontneming van sociale rechten en beperkingen op religieuze vrijheid. Mensenrechtenactivisten geloven dat de druk op advocaten die deze zaken verdedigen, onderdeel is van datzelfde proces van beperking van religieuze vrijheid, geweten en het recht op eerlijke rechtsgang.
Daarentegen hebben de autoriteiten van de Islamitische Republiek steeds benadrukt dat gerechtelijke maatregelen louter gebaseerd zijn op veiligheidsbeschuldigingen en binnen het kader van de wetten van het land vallen en geen verband houden met religieuze overtuigingen of professionele activiteiten van personen; een bewering die door mensenrechtenorganisaties voortdurend is betwist en bekritiseerd.
