Bijeenkomst in Genève over situatie van christenen en wettelijke verplichtingen van de Islamitische Republiek
Wereldwijde christelijke organisaties hielden in Genève op het hoofdkwartier van de Verenigde Naties een vergadering over de situatie van christenen en de wettelijke verplichtingen van de Islamitische Republiek.
De wereldwijde christelijke organisaties ‘Open Doors’, ‘Christian Solidarity Worldwide’, ‘Middle East Watch’ en ‘Artikel 18-organisatie’ hielden donderdag 25 januari in Genève op het hoofdkwartier van de Verenigde Naties een vergadering over de situatie van christenen in Iran. Het centrale thema van deze bijeenkomst was het zevende jaarlijkse rapport van deze organisaties. De vergadering werd geopend met een toespraak van ‘Mai Sato’, speciaal rapporteur voor mensenrechten van de Verenigde Naties aangaande Iran.
Mai Sato zei in haar toespraak op deze bijeenkomst, terwijl zij haar bezorgdheid over de situatie van christenen in Iran uitte: “De situatie van christenen in de Islamitische Republiek Iran is altijd een gevoelig en ingewikkeld onderwerp geweest. Ondanks de wettelijke bescherming die in de Iraanse grondwet is aangekondigd, worden christenen in het echte leven, vooral protestantse christenen, geconfronteerd met ernstige uitdagingen en de situatie van christenen in de Islamitische Republiek Iran is een onderwerp dat ernstige bezorgdheid heeft veroorzaakt en voortdurende aandacht van ons vereist.”
Zij verklaarde ook, onder verwijzing naar talrijke schendingen van mensenrechten tegen christenen in Iran, stellig: “Deze schendingen betreffen godsdienstvrijheid, uitingsvrijheid, veiligheid en rechten van minderheden. Schendingen van rechten met betrekking tot de christelijke gemeenschap in Iran zijn gedocumenteerd in mijn rapporten, waaronder verschillende schendingen van verplichtingen van de Islamitische Republiek Iran onder het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten, waaronder het recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst, het recht op vrijheid en veiligheid, privéleven en vrijheid van meningsuiting en vreedzame vergadering.”
‘Mansour Borji’, directeur van de Artikel 18-organisatie, verwijzde in zijn opmerkingen op de bijeenkomst in Genève naar de gehackte dossiers van de gerechtelijke macht door de groep ‘Adeye Ali’ en zei: “Deze dossiers, met meer dan 300 christenen tussen 2008 en 2023, worden erkend als onweerlegbare en onpartijdige bewijsstukken van mensenrechtenschendingen. Deze documenten bieden objectief bewijs dat niet kan worden genegeerd op het moment dat de Iraanse regering rapporten over onderdrukking als verzonnen bestempelt en de internationale gemeenschap moet dit serieus aanpakken.
De gegevens in deze documenten tonen aan dat de Iraanse rechtspraak- en veiligheidsapparaten systematisch optreden om de godsdienstvrijheid van christenen en andere minderheden te onderdrukken.”
Volgens de uitspraken van Mansour Borji op deze vergadering was een van de belangrijkste onthullingen in deze dossiers dat Bijbels en christelijke literatuur als “smokkelwaar” en “crimineel gereedschap” werden aangeduid, en in 2023 was meer dan een derde van de arrestaties van christenen gerelateerd aan de verspreiding van de Bijbel.
Hij voegde in zijn uitspraken ook toe: “In de gehackte dossiers werd aanbidding van christenen in huiskerkjes voorgesteld als een bedreiging voor de nationale veiligheid, terwijl deze vreedzame bijeenkomsten alleen voor religieuze praktijken worden gehouden. Deze retorica, die in paranoia en ongegronde angsten wortelt, heeft een vijandige sfeer gecreëerd die onderdrukking legitimeert.”
Meneer Borji vervolgde ook zijn opmerkingen over de situatie van christenen en zei: “Deze acties benadrukken de angst van de Iraanse regering voor religieuze diversiteit. De claim van religieuze diversiteit heeft alleen betekenis wanneer mensen vrijuit hun religie kunnen kiezen en openlijk hun religieuze praktijken kunnen uitoefenen. Gesloten of beperkte kerken, zelfs als ze als toeristische attracties worden behouden, zijn geen teken van godsdienstvrijheid.
Wij, als leden van de civiele en internationale gemeenschap, hebben de plicht de stemmen van de onderdrukte versterken, hun verhalen te documenteren en degenen die verantwoordelijk zijn voor deze inbreuken ter verantwoording te roepen. Deze misbruiken mogen niet met stilte worden geconfronteerd. Onmiddellijk en doeltreffend optreden door de wereldgemeenschap om tegen deze schendingen op te treden is noodzakelijk.”
‘Nazila Ghanea’, speciaal rapporteur voor godsdienst- en geloofsvrijheid van de Verenigde Naties en docent in het recht, sprak in een videomeddelding over de discriminerende wetten die tegen christenen, met name artikelen 498, 499 en 500 van de Islamitische strafwet, worden gebruikt. In haar mededelding zei zij: “Protestantse christenen vormen de grootste christelijke gemeenschap in Iran, maar worden niet officieel erkend en worden herhaaldelijk het doelwit van autoriteiten. Vorig jaar werden 96 christenen in totaal veroordeeld tot 246 jaar gevangenisstraf, 37 jaar interne ballingschap en ongeveer 800.000 dollar boete.”
‘Catanzza Gondi’, een van de directeuren van de organisatie Christian Solidarity Worldwide, sprak ook, stellende zich op het jaarlijkse rapport, over schendingen van internationale verplichtingen door de Islamitische Republiek jegens christenen en niet-naleving van de grondwet van de Islamitische Republiek jegens deze burgers. ‘Daphne Battermurtz’, een christelijke dominee, sprak ook op deze vergadering over de druk op leden van haar familie in Iran, die door de regering van de Islamitische Republiek onder druk werden gezet vanwege aanbiddingssessies met protestanten, in gevangenis werden ondervraagd en na langdurige gevangenisstraffen werden gedwongen het land te verlaten.
