Corona in Iran; “Machteloos regering” en “machtsinstellingen betrokken bij hamstergedrag”

Het laatste aantal coronabesmettingen in Iran is op 7.161 personen gesteld en het aantal dodelijke slachtoffers op 237. Een vertegenwoordiger van het elfde parlement zei dat de regering machteloos is om de crisis onder controle te krijgen en dat de zaken aan “jihadisten” zouden moeten worden overgedragen. Maar de “jihadisten” zelf worden beschuldigd van hamstergedrag en winstbejag.

Volgens Kianosh Jahanpour, woordvoerder van het Ministerie van Volksgezondheid, geven de officiële statistieken aan dat 7.161 personen met COVID-19 (veroorzaakt door het coronavirus) zijn besmet en dat 237 geïnfecteerden zijn overleden. Hij zei maandag 19 Esfand (9 maart) tegen het persbureau ISNA dat tot aan maandagmiddag 595 nieuwe gevallen van coronabesmetting waren geregistreerd.

Volgens Jahanpour zijn in de afgelopen 24 uur 43 nieuw geïnfecteerde COVID-19-patiënten overleden. De woordvoerder van het Ministerie van Volksgezondheid maakte ook een lijst van patiënten in verschillende provincies bekend, die aantoont dat gevallen van deze ziekte in Teheran, Qom, Isfah en in de provincies Gilan en Mazandaran hoger waren dan in andere gebieden: “In Teheran 1.945 personen, in Qom 712 personen, Gilan 524 personen, Isfah 601 personen, Alborz 307 personen, Mazandaran 633 personen” is een gedeelte van de statistieken waar in het ISNA-rapport naar wordt verwezen.

Regering beschuldigd van wanorde en gebrek aan planning

De Iraanse regering wordt ervan beschuldigd dat zij door het niet tijdig en correct verstrekken van informatie aan het volk rampspoedige gevolgen voor het land heeft veroorzaakt. Deze beschuldiging wordt geuit omdat de Iraanse regering weken vóór de officiële aankondiging van de verspreiding van corona al op de hoogte was van de binnenkomst van dit virus en het risico dat mensen zouden worden besmet, en zelfs de nodige voorzorgsmaatregelen had genomen om Ayatollah Khamenei tegen besmetting te beschermen, maar heeft er de voorkeur aan gegeven om de waarheid voor het volk verborgen te houden om de deelname aan verkiezingen aan te moedigen.

Nu de ziekte echter is uitgebreid en slachtoffers heeft gemaakt, is de kritiek op de regering van Rouhani, de president van Iran, ook aanzienlijk gestegen. Ardeshir Motahari, vertegenwoordiger in het elfde parlement, heeft in een brief aan Rouhani gevraagd om de bestrijding van het coronavirus in de Nationale Veiligheidscraad in overweging te nemen en een “werkelijk bevel”, “effectief en jihadistisch” aan te stellen “zodat deze met volledige bevoegdheden de voortgang van de crisis kan stoppen, anders zal het zeer snel te laat zijn.”

De vertegenwoordiger van het elfde parlement heeft verwezen naar talrijke voorbeelden van onvermogen tot besluitvorming en gebrek aan planning door de regering. “Het wijzigen van kantooruren tot sluitingen en uiteindelijk wanorde en fundamenteel gebrek aan planning in de kwestie van reisbeperkingen” die hij als ernstig managementfalen heeft aangemerkt.

Volgens Ardeshir Motahari “lijkt het alsof er geen centraal beslissingslichaam bestaat en alles aan zijn lot wordt overgelaten.” Hij heeft het Ministerie van Industrie, Mijnbouw en Handel ook bekritiseerd omdat het niet in staat is de benodigde goederen voor het volk te produceren en distribueren.

Wat is de effectiviteit van jihadistisch bevel aan het hoofd van zaken?

De kritiek van de toekomstige parlementariër op de regering is waarom de regering het bevel aan het Ministerie van Volksgezondheid heeft overgedragen. Hij heeft de president aanbevolen om het bevel over de bestrijding van de coronacrisis, “die coördinatie tussen meerdere ministeries, gouverneurs en militaire en rechtshandhavingstroepen vereist”, over te dragen aan “een kracht die moed en vastberadenheid in gecentraliseerde en eensgezinde besluitvorming heeft, instellingen en organisaties kan coördineren, gecentraliseerde en eensgezinde informatieverspreiding kan vormgeven en voortdurende, vastberaden en effectieve controle op de uitvoering van besluiten kan hebben.”

Maar hoezeer bezorgd zijn de instellingen die werkelijke macht in Iran hebben over de ondersteuning en bescherming van burgers tegen deze ziekte?

Maandag 19 Esfand zei Mohammad Mirzabeigi, directeur van de Iraanse Verpleegkunde Organisatie, tegen IRNA: “Het tekort aan beschermingsmiddelen tegen het coronavirus zoals maskers, handschoenen, handschoenen en gezichtsbeschermers in sommige medische centra blijft aanhouden en verpleegsters en medisch personeel in deze centra voeren hun zorg- en behandeltaken onder grote moeilijkheden uit.”

Waar komt dit tekort vandaan? Een deel van het tekort wordt veroorzaakt door zorgen van burgers die desnoods desinfectiemiddelen proberen te verkrijgen. Maar het belangrijkere deel van dit tekort heeft een ander oorzaak.

Vorige week verscheen in de Iraanse media een bericht dat de export van twee miljoen sanitaire handschoenen werd voorkomen voordat deze op de haven van Bandar Abbas werd geladen. De directeur-generaal van de douane “Shahid Rajaei” onthulde het terugbrengen van deze zending en de overdracht ervan aan het Ministerie van Volksgezondheid.

Maar wat hij beschreef als een “bekommernis waard” probleem was dat “onder deze moeilijke omstandigheden sommigen door deze goederen op te slaan het leven van mensen in gevaar brengen. Van de gerechtelijke macht verwachten we dat ze streng met deze personen omgaat en hun de zwaarste straffen in de snelst mogelijke tijd geeft. Echt, hoeveel slachtoffers moeten we onder het volk en medische staf hebben voordat de zakken van deze personen vol zijn.”

Op 11 Esfand vroeg Said Namaki, minister van Volksgezondheid, in een brief aan de president om de export en uitvoer van maskers tot nader order te verbieden. Hij schreef in deze brief: “Helaas is ondanks veel inspanning een klein bedrag gekocht en is de rest van de landelijke productie op de zwarte markt beland.”

De minister van Volksgezondheid schreef elders in deze brief: “Helaas zijn na ongeveer 10 dagen slechts één miljoen maskers afgeleverd en weet ik niet waar de rest is opgeslagen, mijn collega’s kopen vanwege gedwongen 24-uurse werking op verschillende markten en in de rol van tussenperson en makelaar van smokkelaars tegen buitensporige prijzen.”

Said Namaki had gevraagd: “Waar haalt dit opportunistische netwerk zonder eergevoel het vertrouwen vandaan dat het zo brutaal tegenover het volk en ambtenaren staat en gemakkelijk verklaard dat het 200 miljoen maskers in 24 uur tegen een bepaalde prijs op een bepaalde plaats kan aanbieden?”

In dit verband schreef Mohammad Mohajeri, een conservatief mediabijdrage in een tweet met verwijzing naar de brief van de minister van Volksgezondheid aan Mahmoud Alavi, minister van Inlichtingen, dat iemand die 200 miljoen maskers in 48 uur kan afleveren “zeker een diepe vent is die er zeker van is dat hij niet wordt ontdekt. Zullen we wachten tot het blootleggen van zijn details?”

Khabar Online publiceerde ook op 12 Esfand het antwoord van de minister van Inlichtingen daarop, die zei: “Natuurlijk voeren we onze plicht uit om georganiseerde smokkelactiviteiten op te sporen en volgen we ook het onderwerp van de minister van Volksgezondheid, maar vraag meneer de minister de details van die handelaar.”

Het is een week geleden sinds deze tweet en reactie. Het is nog steeds niet duidelijk wie de agenten zijn die twee miljoen sanitaire handschoenen exporteerden of 200 miljoen maskers opsloegen en aan welke instelling deze “diepe ventjes” warm zijn aangesloten. Instellingen waarvan de voormalige president Mahmoud Ahmadinejad ze ooit “broer-smokkelaars” noemde en waarvan de huidige regeringsleider Hassan Rouhani ze ooit beschreef als een kracht die zowel geld als wapens, media als economie in handen had.

Gebrek aan openbaar vertrouwen, onderdeel van het onvermogen om de coronacrisis onder controle te krijgen

Naast het verbergen van het moment waarop het coronavirus Iran binnendrong en het hamstergedrag en de export van benodigde goederen, wat burgers nog meer wantrouwend maakte tegenover regeringsinstellingen, was de onthulling van duidelijke discriminatie in het verstrekken van noodzakelijke voorzieningen aan “normale” burgers in vergelijking met regeringsfunctionarissen.

Afshin Amir Shahahi, hoofdredacteur van de krant Hamshahri, schreef in dit verband: “Beheersing van het coronavirus vereist medewerking van de publieke opinie, maar op dit moment is het vertrouwen van het volk in ambtenaren op zijn laagste punt aangekomen. Met andere woorden, zelfs wanneer een ambtenaar aangeeft dat hij corona heeft gekregen, geloven mensen dat nog niet.”

Dit kan een van de redenen zijn waarom regeringsopdrachten niet gemakkelijk gehoor vinden onder burgers. Ondanks het feit dat de regering het volk heeft gevraagd om thuis te blijven en schoolsluitingen niet te gebruiken voor vakantietrips, circuleren video’s van mensenmenigtes die naar het noorden van Iran gaan op sociale medianetwerken. Video’s die tegelijkertijd aantonen dat een aanzienlijke groep burgers zich niet bewust is van het gevaar dat hen bedreigt.

Volgens Mohammad Hossein Ghorbani, vertegenwoordiger van de minister van Volksgezondheid in de provincie Gilan, zijn meer dan 200 personen omgekomen. Dit nieuws werd weliswaar snel verwijderd van de website “Young Journalists Club”, maar het werd gegraveerd in het geheugen van sociale medianetwerken en veel media.

Bovendien waarschuwde maandag 19 Esfand (9 maart) het waarnemende lid van het Iraanse parlement in het landelijk comité voor corona dat “volgens landelijke onderzoeken het hoogtepunt van deze ziekte in de komende twee weken is en staten met meer verkeer, waaronder Khorasan, Isfah, Fars, Teheran en Khuzestan, een hoger risico op het hoogtepunt van de ziekte hebben dan andere delen van het land.”

Wanneer is corona echt Iran binnengekomen?

In antwoord op deze vraag zijn er veel tegenstrijdige berichten. Sommige bronnen spreken over de kennis van regeringsfunctionarissen van de binnenkomst van dit virus in Iran zelfs een maand vóór de verkiezingen. Er is niemand onder de ambtenaren die duidelijk spreekt over de juistheid of onjuistheid van dit nieuws. Er zijn echter veel verklaringen op dit terrein die delen van de waarheid onthullen.

Onder meer wat Abolfazl Mousavi, vertegenwoordiger van Yazd, maandag tegen IRNA zei over hoe de crisis zou worden beheerd: “Toen corona zich in China verspreidde, omdat ambtenaren niet verwachtten dat dit virus ook Iran zou bereiken, hebben ze niet voorkomen. Terwijl China een van Iran’s handelspartners is. We hebben studenten en handelaren in China en vluchten daartussen veroorzaakten de verspreiding van dit virus.”

Volgens hem “was misschien een ander reden waarom deze zaak niet serieus werd genomen en eraan werd voorbijgegaan het gelijktijdig optreden van deze crisis met de verkiezingen.” Hij vroeg de regering om “contact met het volk tot stand te brengen” en in “informatieverspreiding, dienstverlening, distributie en dekking van voorzieningen transparant te zijn.”

De vertegenwoordiger van Yazd verwees ook naar het tekort aan maskers en handschoenen en daarnaast naar de ernstige economische schade die de huidige omstandigheden voor de economische situatie van het volk hebben. Yazd is een van de belangrijkste toeristische attracties van Iran, maar tegenwoordig zijn er geen toeristen. Hij zei tegen IRNA op basis van uitspraken van de directeur-generaal van de organisatie erfgoed-toerisme Yazd dat toerisme in Yazd is stilgelegd en dat deze stillegging 1000 miljard toman schade voor de provincie Yazd betekent. De situatie in andere steden van Iran die toeristisch aantrekkelijk waren verschilt niet wezenlijk van Yazd. De economie van Iran is door sancties, geïnstitutionaliseerde corruptie in de Islamitische Republiek en crisis in de regionale en internationale betrekkingen van Iran het leven voor de meeste mensen ondraaglijk gemaakt.

De krant Hamdeli wijdde zijn hoofdschrift aan deze moeilijkheden en mismanagement en concludeerde uiteindelijk: “De gelijktijdigheid van deze moeilijkheden met de voortdurende sancties tegen Iran en de invloed van deze sancties en het beleid van ‘noch oorlog noch onderhandelingen’ op het kwetsbaar maken van gezondheid, nationale economie en bedrijf van het volk, al deze dingen hebben de geesten van het volk gedwongen te zoeken naar een ander levensstijl. Met andere woorden, iedereen realiseerde zich dat de Iraanse samenleving zo snel mogelijk behoeften moet voorzien en interne en externe schadelijke gevolgen van het land moet analyseren.”

Bron: DW