Daders van onrust moeten binnen 5 tot 10 dagen worden geëxecuteerd

Mostafa Mirselim, voorzitter van de Centrale Raad van de Islamitische Samenwerkingspartij, deed vorige week een merkwaardige uitspraak: “De daders van de onlusten moeten binnen 5 tot 10 dagen worden geëxecuteerd.”

Een man die slechts enkele maanden geleden (in Tir) met een verstoord gezicht het verhaal vertelde aan de media over de arrestatie en gevangeneming van zijn zoon wegens veiligheidskwesties (samenwerking met de Organisatie Moejahedin-e Khalq), en zeer vertwijfeld sprak over lichamelijke en mentale problemen en natuurlijk over de misleiding van zijn zoon, spreekt nu over een zeer groot tijdsverschil tussen de arrestatie van de daders van de onrusten en hun executie.

Volgens Fararu heeft Seyyed Mostafa Mirselim zijn eis herhaald dat gearresteerde personen die betrokken zijn bij onlusten 5 of 10 dagen na hun arrestatie moeten worden geëxecuteerd.

Het lijkt erop dat de minister van Cultuur onder Hashemi Rafsanjani’s tweede regering en officiële kandidaat van de Islamitische Samenwerkingspartij voor de presidentsverkiezingen in 96, is vergeten dat je eerst jezelf moet doornaalden voordat je anderen met een spuitje doorprikt! Het lijkt erop dat hij zo verstrikt is geraakt in de onrustbarende sfeer van het land dat hij sneller dan enige wettelijke rechtspraak andere mensen wil laten executeren; maar over zijn eigen zoon zegt hij: hij is alleen bedrogen. Dezelfde hypocrieten hebben hem bedrogen! Mirselim had tegen zijn zoon gezegd: naar mijn mening is gevangenisstraf geen passende straf voor iemand met deze zwakke omstandigheden, maar kennelijk is de zaak voor andere zonen van mensen 180 graden anders (dood is goed voor de buurman).

Het feit dat anderen snel moeten worden geëxecuteerd, maar uw zoon alleen is bedrogen, herinnert ons aan het verhaal van een mullah die vanaf de kansel zei: “Als een kind thuis een stuk tapijt beschadigt, moet je dat stuk met een schaar afknippen. Toen hij thuiskwam, zag hij dat zijn vrouw een stuk van het tapijt had afgeknipt! Hij werd erg boos en schreeuwde tegen zijn vrouw. Zijn vrouw zei: waarom schreeuw je? Je hebt het zelf gezegd! De mullah keek naar zijn vrouw en kinderen en zei: ik zei dat tegen de mensen, niet voor onszelf!!”

Dit verhaal is een geschiedenis die veel voorkomt onder Iraanse regering functionarissen. Werknemers die in verschillende departementen gemakkelijk hun mening geven over het nemen van mensenlevens en of sommigen van de mensen zelfs voorstelten om vuur ter beschikking te hebben tegenover protesterende mensen.

Meneer Mirselim! Naar uw mening:

Wat is de straf voor iemand die bevel geeft tot vernietiging van een Oekraïens vliegtuig?

Wat is de straf voor iemand die onder het mom van Koranonderwijs aan kinderen misbruik pleegt?

Wat is de straf voor iemand die bevel geeft tot het vernietigen van 1700 honden?

Wie antwoordt op de tranen van de families wier dierbare zij hebben afgenomen met deze vonnissen?

Wie antwoordt op het huilen van Gohar Eshghi (moeder van Sattar Beheshti)?

Wat is de straf voor iemand die in 1388 Neda Agha-Soltan op straat heeft doodgeschoten?

Zodra u erin geslaagd bent op slechts deze 6 vragen antwoord te geven, heeft u ook het recht om uw mening over de jongeren van dit land te geven. U vindt zelfs gevangeneming voor uw eigen zoon niet passend, maar eist u een doodvonnis voor vrouwen en mannen van deze grens en streek die vrijheid nastreven?

We sluiten ons aan bij Parviz Parastui:

Dank zij God dat u geen voorzitter van de gerechtelijke macht bent. Want als u zo’n positie had, zou u zeker de helft van de jongeren van het huidige Iran tegen nu toe hebben geëxecuteerd.

U en gelijkgestemden moeten absoluut verantwoording afleggen voor het bloed van alle jongeren van deze grens en streek.

 Gods woord zegt:

Daarom, o mens die oordeelt! Wie je ook bent, je hebt geen excuus, want door over anderen te oordelen, vonnis je jezelf; want jij die oordeelt, doet dezelfde dingen. (Romeinen hoofdstuk 2 vers 1)