“De pop waarvan de jurk vanaf het begin zwart is”

Ze is nog een kind en ze wordt met een 22-jarige jongeman uitgehuwelijkt, en dat niet in het geheim maar in het openbaar, tussen familie en vrienden. Het delen van een video op Twitter waarin een kind wordt uitgehuwelijkt, heeft veel reacties veroorzaakt. Ambtenaren spreken over het nietigverklaren van het huwelijk. 

Het was aan het eind van het jaar 97 toen het verhaal van het leven van een kind zich in de media ontvouwde; het verhaal van een 11-jarig meisje uit Ilam, dat met een 50-jarige man werd uitgehuwelijkt. Volgens het rapport van de imam Ali-organisatie, werd dit meisje door haar verslaafde familie voor 15 miljoen toman uitgehuwelijkt aan een 50-jarige man met zeven kinderen en een ander echtgenote. De inspanningen van deze ngo en de sociale diensten hielpen, en het meisje, aan wie de naam “Raha” werd gegeven, werd uit dit leven bevrijd.

Het verhaal van “Raha’s” huwelijk was echter niet het laatste droevige verhaal uit het boek van kinderhuwelieken in Iran en is het ook niet. Sinds gisteren heeft het delen van een korte clip op sociale netwerken het onderwerp kinderhuwelieken opnieuw omgezet in een heet discussieonderwerp online. In een film waarvan wordt gezegd dat deze van een week geleden is, zit een meisje naast een jongeman, omringd door familie die vrolijk is en het meisje voor hem uithuweelijkt.

Javad Haydarian, een journalist in Iran die een van de mensen is die deze film op Twitter deelde, schrijft: “De film gaat over een “tijdelijk huwelijks”-ceremonie van een onschuldig meisje in de Bahmei-regio in de provincie Kohgiluyeh en Boyer-Ahmad.” Hij vraagt in zijn tweet aan de landelijke en provinciale aanklager om “dit drama tegen te houden.”

Terwijl de gouverneur van Bahmei deze video een “bitter probleem” noemde dat hij “om bepaalde redenen liever niet zou bespreken”, meldde de hoofd van de rechtbank in deze stad het “nietigverklaren van dit huwelijk.”

Het delen van deze video zorgde echter voor een golf van reacties. Een Twitter-gebruiker noemde kinderhuwelieken een “misdaad” en iemand anders vroeg aan de aanklager om “als openbaar aanklager in te grijpen en dit huwelijk te voorkomen.”

Het persagentschap Tabnack schrijft dat het meisje 10 jaar oud is en de bruidegom 22 jaar oud.

Wat zeggen de statistieken?

Tayyebeh Siavoshi, lid van de vrouwenfractie van het parlement, stelt op basis van bevolkingsregistergegevens dat in het eerste halfjaar van 1397 het percentage huwelieken van meisjes (10 tot 14 jaar) ongeveer 7 procent van alle huwelieken was, namelijk 17.486 gevallen. Volgens een rapport van het Cultureel Studiebureau van het Parlamentair Onderzoekscentrum lag het percentage meisjeshuwelieken in de leeftijdsgroep 10-14 jaar tussen 1391 en 1395 tussen 4,9 en 5,6 procent. De directeur-generaal van de burgerlijke registratie van Kohgiluyeh en Boyer-Ahmad had eerder over de registratie van 9 gevallen van huwelieken onder de 10 jaar in het jaar 96 in deze provincie bericht.

Er zijn echter geen nauwkeurige gegevens over deze huwelieken beschikbaar, omdat velen niet zijn geregistreerd.

Wat zegt de wet?

Huwelieken van meisjes onder de 13 jaar in Iran hebben nog steeds geen wettelijk verbod.

Artikel 1041 (aangenomen op 1381/4/1) bepaalt dat het huwelijk van een meisje voor het bereiken van de volledige leeftijd van 13 jaar en van een jongen voor het bereiken van de volledige leeftijd van 15 jaar verboden is en afhankelijk is van toestemming van de voogd onder de voorwaarde van inachtneming van het belang zoals bepaald door de bevoegde rechtbank.

Het ontwerp ter wijziging van artikel 1041 van het burgerlijk wetboek werd verworpen door de juridische en gerechtelijke commissie van het parlement, en het wetsvoorstel om de wettelijke huwelijksleeftijd van kinderen te verhogen, werd in de winter van 97 door de gerechtelijke commissie verworpen omdat het “niet uitvoerig en volledig was.” De commissie kondigde aan dat dit voorstel zowel theologisch als sociaal bezwaren opleverde.

De laatste stand van zaken in juridische inspanningen in deze richting is dat parlementariërs op 24 juli 1398 in een openbare zitting instemden met verwijzing van de afwijzing van een spoedeisend voorstel tot wijziging van artikel (1041) van het burgerlijk wetboek over het verhogen van de huwelijksleeftijd naar de gerechtelijke commissie.

Wat zijn de redenen voor tegenstand tegen het voorstel?

Tayyebeh Siavoshi zegt in gesprek met Iraanse media dat de redenen voor tegenstand tegen het kinderhuwelikvoorstel “niet duidelijk zijn.” Ze noemt de “politieke spelletjes van sommige parlementariërs tegen het voorstel,” “de aanname van een zekere sociale verdorvenheid door sommige instellingen” en ook “de karakterisering als in strijd met de sharia door mensen die geen geloof hebben in de dynamiek van jurisprudentie” als enkele redenen voor tegenstand tegen dit voorstel.

Door rondneuzen op Twitter kunt u ook kennis maken met enkele standpunten van tegenstanders van dit voorstel. Zahra Elahian, een voormalig parlementariër en lid van de futuristische en theoretische groep van de Medische Wetenschappen Academie, is een van de tegenstanders van het verhogen van de huwelijksleeftijd. Ze gelooft dat het verhogen van de huwelijksleeftijd, of met andere woorden het verbieden van kinderhuwelieken, zal leiden tot een afname van het huwelijkspercentage en als gevolg daarvan tot een afname van de vruchtbaarheid.

Parvane Salehshouri, lid van de Hope-fractie en voorstander van het verhogen van de huwelijksleeftijd, heeft de Iraanse staatstelevisie bekritiseerd omdat zij “propageert om hun tegenstanders aan te vallen door te zeggen dat aanhangers van het kinderhuwelikvoorstel tegen bevolkingsgroei zijn.” Ze verwijst naar de statistiek van “elf miljoen ongetrouwde jongens en meisjes in huwbare leeftijd” in Iran en zegt: “Nou, als je de bevolking wilt vergroten, zorg dan voor hen. Waarom ben je op kinderen teruggegrepen om de bevolking te vergroten?”

Economische en culturele armoede en kinderhuwelieken

Reza Jafari, hoofd van de sociale noodhulp die voortdurend met kinderhuwelieken en de gevolgen ervan omgaat, zegt in een interview met Iraanse media: “Kinderhuwelieken zijn geen aanvaardbare oplossing voor het verhogen van het huwelijkspercentage. In plaats van leeftijdsverschil is het misschien beter om over generatiekloof te spreken. Dit is terwijl we rekening moeten houden met de schadelijke effecten van dit huwelijk, dat gezinnen treft die meestal kwetsbaar zijn.” En volgens een rapport van het Parlamentair Onderzoekscentrum van de Islamitische Raad, zijn de centra van dergelijke huwelieken plattelandsgebieden, nomadische gebieden en de randen van steden.

Azadeh Mokhtari, sociaal secretaris van het persbureau Borna, beschouwt armoede als de reden dat “elke dag een kind wordt verkocht en bruid!”

“Zelfmoord gebeurt dagelijks”

Het delen van deze video heeft voor veel gebruikers oude wonden opengereten van de fysieke en psychische schade die het fenomeen kinderhuwelieken met zich meebrengt. Veel slachtoffers van kinderhuwelieken hebben nog geen lichamelijke, seksuele en mentale volwassenheid bereikt die nodig is voor het huwelijk.

Een Twitter-gebruiker die actief is op het gebied van kinderen in de provincie Kohgiluyeh en Boyer-Ahmad, schrijft over zelfmoord van vrouwen op het platteland in deze arme regio van Iran; over de zelfmoord van 14-jarig meisjes en “zelfmoord die dagelijks gebeurt.” Deze maatschappelijke activist somt bij de opsomming van de oorzaken van zelfmoord van vrouwen in “Dushmuki” verschillende zaken op, waaronder analfabetisme en laag onderwijsniveau van vrouwen, een sterk patriarchaal systeem, economische armoede”; factoren waarvan met zekerheid kan worden gezegd dat een lage huwelijksleeftijd erin ligt besloten.

Zelfmoord is een van de bittere einden dat op sommige slachtoffers van kinderhuwelieken wacht. Veel deskundigen waarschuwen tegen verslaving, thuisvlucht en zelfmoord als de belangrijkste risico’s die deze kinderen na het huwelijk bedreigen. Deskundigen zeggen in gesprek met binnenlandse media: “De meeste van deze kinderen ondervinden problemen in hun huwelijksleven en omdat ze geen weg terug naar huis hebben, gaan ze naar zelfmoord of thuisvlucht.”

Een gebruiker schrijft: “Het eerste wat in me opkomt, is het herinneren van vrouwen die meerdere keren in hun kindertijd zelfmoordpogingen hebben gedaan om dezelfde reden van gedwongen huwelijk of vroege zwangerschappen en huiselijk geweld, en vrouwen die verslaafd zijn geraakt en wanneer we vragen wat er gebeurde dat je verslaafd werd, hebben ze één gezamenlijke zin: ‘Ze gaven me te vroeg uit aan een man, de vent was verslaafd, hij maakte me ook verslaafd.'”

Hoewel veel kinderhuwelieken in Iran niet zijn geregistreerd, hoewel cultureel werk en onderwijs nodig zijn en het afschudden van verkeerde tradities in sommige regio’s van Iran, maar volgens veel activisten op het gebied van kinderrechten en vrouwenrechten, kan de goedkeuring van wijzigingen ter verhoging van de wettelijke huwelijksleeftijd veel kinderhuwelieken voorkomen.

Masoumeh Ebtekar vroeg onmiddellijk na het delen van de video in een tweet aan de distributeur van de video om “meer gedetailleerde informatie” te onderzoeken.

De distributeur van de video over kinderhuwelieken zegt: “Het onderwerp staat op de serieuze agenda van regering- en gerechtelijke instanties en mevrouw Ebtekar, de assistent van vrouwen en gezin van de president, vervolgde het zelf en wij stelden hen informatie ter beschikking.” 

In de laatste momenten van de voorbereiding van dit rapport schreef Tabnack: “Ali Saidi, hoofd van de rechtbank van Bahmei, kondigde de nietigverklaring van het tijdelijke huwelijk van een 10-jarig meisje met een 22-jarige jongen in deze stad aan.” Deze verantwoordelijke official zei over het bericht van de nietigverklaring van dit huwelijk: “Volgens stamrituelen en lokale gebruiken die in Bahmei gangbaar zijn, hebben ze het meisje naar de jongen vernoemd zodat na zes jaar, wanneer het meisje de wettelijke leeftijd voor het huwelijk bereikt, ze kunnen trouwen.”

Misschien komt met vervolgingen, cultureel werk, economische ontwikkeling en goedkeuring van noodzakelijke wetten de dag waarop “Fatima” (zoals dit meisje in de film wordt genoemd) het laatste slachtoffer van deze verkeerde gewoonte is; een gewoonte die het lichaam en de ziel van kinderen in de eerste levensjaren verwoest.

Bron: DW