De ramp in Sydney, een alarmerend waarschuwingssignaal in de westerse wereld
Volgens het Farsi-sprekende christelijk nieuwsnetwerk, met verwijzing naar Russische radio: Het Westen wordt steeds vaker met bedreigingen van islamitisch terrorisme binnen zijn grenzen geconfronteerd, wat leidt tot xenofobie en protesten van inheemse bevolking.
Het lijkt erop dat het gijzelingsincident in een café in Australië is afgelopen. De terrorist, Haron Monis, was een 50-jarige man geboren in Iran die politiek asiel in Australië had ontvangen. Desondanks zijn lokale moslims van mening dat Monis zich bedrieglijk de titels sheik en ayatollah had toegeëigend. Volgens enkele berichten was hij een sjiitische moslim die zich tot het soennisme had bekeerd. Het is belangrijk op te merken dat de “Islamitische Staat” zich als de meest gehate terroristische organisatie identificeert met soennische islam.
Veel experts zijn echter van mening dat aandacht voor deze details weinig waarde heeft. Volgens hen is het belangrijk dat de Australische handhavingsinstanties tot het allerlaatste moment zeer mild omgingen met Haron Monis, die problemen had met het juridische systeem van dat land. Bovendien weigerde Australië 14 jaar geleden om Haron Monis aan Iran uit te leveren, ondanks dat bewijzen van zijn criminele activiteiten waren ontvangen. De vraag waarom dit niet was voorzien, wordt steeds vaker niet alleen onder Australiërs, maar ook in het westerse publiek opgeworpen: waarom gaat de regering zo vrijelijk om met immigranten uit derde wereldlanden die niet willen leven onder de wetten van hun gastland. Dit leidt allemaal tot een vertrouwenscrisis in de regering, hoewel de regering vaak niet tijdig bedreigingen kan neutraliseren. Evgeny Vojin, docent aan de universiteit voor financiën die aan de Russische regering is verbonden, zegt:
“Het principe is dat het gedrag van terroristen individueel onvoorspelbaar is. Het voorspellen van details van hun gedrag is erg moeilijk. De autoriteiten beschikken niet over de nodige middelen om dergelijke acties te neutraliseren. Bovendien is het volledig uitschakelen ervan onmogelijk. En Australië vormt geen uitzondering op deze regel. Maar dit proces is zeer onaangenaam voor Australië.”
Het is onwaarschijnlijk dat het buitenlands beleid van Australië na dit incident zal veranderen. Experts verwachten echter een verandering in aanpak bij binnenlandse aangelegenheden, vooral onder degenen die voorstander waren van een verzoeningspolitiek jegens immigranten, waarvan hun zwakheden in gastvrouwelijkheid zijn aangetoond. Deze situatie wordt niet alleen in Australië waargenomen, maar ook aan de andere kant van de wereld, in Europa. Bijvoorbeeld, onlangs hebben tegenstanders in Dresden, Duitsland, hun verzet tegen de islamisering van het Westen geuit.
Europese experts hebben lange tijd getuige geweest van de snelle groei van volgelingen van radicale islam in Europese landen, wat natuurlijk xenofobie aldaar versterkt. Een mogelijke escalatie van conflicten zou kunnen worden veroorzaakt door strijders uit radicale groepen in Syrië en andere brandhaarden die nu naar Europa zijn teruggekeerd. Dit leidt tot angst en bezorgdheid van de inheemse bevolking over de toename van het aantal vluchtelingen en economische migranten, en hun onverschilligheid jegens integratie en hun opneming in de samenleving. Aleksej Martinov, directeur van het Internationaal Instituut voor Moderne Staten, zegt:
“Natuurlijk groeit en verspreidt xenofobie zich. Voornamelijk is de oorzaak daarvan Europas gebrek aan adequate voorbereiding op de komst van immigranten uit islamitische landen. Dit is niet alleen Europees inheems nationalisme. Dit is een natuurlijke reactie voortkomend uit het verlangen om hun eigen leefruimte te beschermen. We zien de bedreiging van ongecontroleerde migratiestromen. Als ze aanvankelijk als gesitueerde en sociaal aangepaste mensen lijken, zullen ze al snel ondergaan in hun eigen gemeenschappen waar islamisten actief zijn. Natuurlijk zullen veel migranten na enige tijd in activisten van extremistische organisaties veranderen.”
Het is duidelijk dat protesten van inheemse Europeanen tegen het liberale beleid van regeringen met betrekking tot migratie verder gaat dan de marge. Dit is gegroeid tot een groter burgerbewegingsmovement dat personen uit de samenleving van verschillende leeftijden verenigt. Het recente ongeluk in Sydney bewijst deze vrees.
