De rol van de Islamitische Republiek in het drijven van helft van de Libanese bevolking onder de armoedegrens

Nu de verschillende deuren zijn gesloten, is het voor alle partijen in Libanon duidelijk dat de enige manier om ineen te storten en de volledige economie op te lossen, het lenen van miljarden dollars van het Internationaal Monetair Fonds is.

Het Internationaal Monetair Fonds is bereid om aan Libanon te lenen, maar vraagt daar wel bepaalde hervormingen voor, waarvan Hezbollah zich heftig verzet.

De hervormingen waar het Internationaal Monetair Fonds om vraagt, betreffen de kwesties van transparantie en bestrijding van financiële corruptie, en omdat veel van deze corruptie plaatsvindt in kringen die met Hezbollah verbonden zijn, verzet deze groep zich tegen elke controle op zijn financiële netwerk.

Sheikh Naim Qassem, plaatsvervangend secretaris-generaal van Hezbollah in Libanon, zei op 25 februari door een verklaring uit te geven dat “we ons niet overgeven aan imperialistische instrumenten, wat betekent dat we ons niet overgeven aan het Internationaal Monetair Fonds, zodat het komt en de crisis onder controle neemt”.

Het niet lenen van het Internationaal Monetair Fonds betekent dat de Libanese regering gedwongen zal zijn om meer belastingen van burgers te vragen en het algemene begrotingsbudget van het land verder te snijden, wat nog meer onvrede zal opwekken.

Maar elke onvrede over de economische situatie in Libanon wordt streng onderdrukt door Hezbollah en zij hebben herhaaldelijk de tenten van protestplaatsen in brand gestoken.

Hezbollah heeft ook alle betogers “agenten van imperialistische machten” genoemd en beschrijft elk debat over de economische crisis als “een samenzwering van Israël”.

De groep Hezbollah zegt tegen de betogers dat het land zich voorbereidt op een groot conflict met Israël en de “vernietiging” daarvan, en dat zij niet moeten klagen over geldgebrek in zo’n situatie.

Bij elke protestactie zijn aanhangers van Hezbollah, die ook steun van de regering en het parlement krijgen, altijd aanwezig en schreeuwen “Shia, Shia”.

Geweld is echter niet het enige wapen van Hezbollah om protesten het zwijgen op te leggen, en deze groep voert ook een propagandacampagne die alle economische problemen toeschrijft aan Amerikaanse sancties.

Maar de waarheid is dat, behalve sancties die de afdeling Terrorismebestrijding van het Amerikaanse Ministerie van Financiën tegen enkele instellingen en personen die aan Hezbollah zijn gerelateerd heeft ingesteld, er geen andere financiële beperkingen door Amerika tegen de Libanese regering of andere openbare en particuliere instellingen in het land zijn opgelegd.

Desalniettemin is de propagandacampagne van Hezbollah in het land tot zekere hoogte succesvol geweest en nu stellen veel mensen in het land Amerika aansprakelijk voor hun economische ellende.

Ondertussen gaat het programma van de Islamitische Republiek Iran voor Libanon door en ondersteunt de regering van de Islamitische Republiek Hezbollah steeds meer om meer controle over het bancaire systeem, de markt, het politieke systeem en de grondwet van dit land te krijgen.

De gevoeligheid van de Islamitische Republiek en Hezbollah om elke kritische stem en degenen die hervormingen willen of verantwoordingsplichtigheid eisen het zwijgen op te leggen is ook toegenomen, want enige transparantie kan het skelet van het corruptienetwerk in de heersende klasse in Beiroet en de machtsbasis van Hezbollah blootleggen.

In de tussentijd hebben de protesten in Libanon een negatief effect gehad op Irans andere bondgenoot in de regio, namelijk Syrië. De economie van Syrië is vanuit financieel oogpunt afhankelijk van Libanon vanwege westerse sancties, en Damascus is afhankelijk van deze bankrelatie om zaken en handel voort te zetten.

Volgens persbureau’s heeft de financiële crisis in Libanon de economie van buurland Syrië zwaar geraakt en de vitale middelen voor het voorzien van dollars in Syrië ook in een lastig parket gebracht.

Ondanks de bedreigingen van Hezbollah zijn er geen tekenen dat de protesten van het volk tegen de economische situatie in Libanon voorbij zijn, maar ondertussen zijn er tekenen opgedoken van scheuren in de gelederen van Hezbollah in Libanon, wat inhoudt dat sommige leden van Hezbollah niet langer bereid zijn de hongerige mensen van hun eigen land neer te slaan.