Dood van zevenjaren oude “Roham Shahvisi” door vergiftiging op school en zelfmoord van vader om verlies van kind
Een ander misdrijf van de Islamitische Republiek waarbij “Roham Shahvisi” door vergiftiging werd gedood en zijn vader zelfmoord pleegde vanwege het verlies van zijn kind.
De seriële vergiftigingen die al enige tijd in scholen overheersen, hebben het leven van een kind genaamd “Roham Shahvisi” gekost. Roham was een zevenjarige leerling van de basisschool “Karachi” in Kermanshah die op zaterdag, op 13 Esfand, werd blootgesteld aan een chemische-terroristische aanval van het regime van de Islamitische Republiek en als gevolg daarvan verloor de kleine Roham zondag zijn leven.
Een audiobestand van een van Rohams naasten is gedeeld op sociale mediakanalen waarin deze misdaad wordt beschreven. In dit audiobestand wordt gezegd: “Roham werd zaterdag ernstig vergiftigd door een chemische aanval op de school en werd naar het ziekenhuis vervoerd, waar hij na enkele eerste behandelingen in slechte toestand werd ontslagen.
In de vroege uren van de volgende morgen (zondag), toen Rohams moeder haar kind wilde wekken, werd zij geconfronteerd met zijn levenloze lichaam en ontdekte zij dat haar kind uit zijn neus bloedde. Toen zij aankwamen in het ziekenhuis, was Roham niet meer in leven.”
“Mithsam Shahvisi”, Rohams vader die bakker is, kon de dood van zijn kind niet verdragen en pleegde zelfmoord. Op dit moment ligt Rohams vader in coma en is opgenomen in de intensive care-afdeling van het ziekenhuis “Imam Reza” in Kermanshah.
Een van de gevolgen van vergiftiging door chemische gassen is bloedingen uit de neus. Roham werd gedood door chemisch gas terwijl veel functionarissen hebben verklaard dat deze incidenten door de leerlingen zelf zijn veroorzaakt. Het is erg jammer dat de chemische aanval aan leerlingen wordt toegeschreven. Welke leerling heeft chemisch gas in zijn bezit zodat hij er mee kan spelen met het leven van duizenden kinderen en jongeren in verschillende provincies en scholen?
Dit zijn de misdaden van het regime van de Islamitische Republiek dat zonder enig schuldgevoel het leven van kinderen gemakkelijk afneemt en zonder enige schuldbelijdenis of schuldgevoel, zijn misdaden voort blijft zetten.
Zullen deze misdaden onbeantwoord blijven? Zullen de Iraanse mensen het bestaan van dit regime beëindigen om hun kinderen te redden?
