Een halve eeuw eerbetoon aan de filantropie van ‘Arsen Minasyan’ in de stad Rasht
De inwoners van Rasht hebben gisteren de sterfdag van ‘Arsen Minasyan’ en zijn weldadige werken in de stad Rasht herdacht.
Arsen Minasyan werd in het jaar 1258 volgens de Iraanse kalender geboren in een Armeense familie in Rasht. Toen hij nog een jonge schooljongen was, gaf hij in een strenge winter zijn eigen kleding aan een ander kind dat het koud had. Zijn weldaden werden al beroemd in zijn jeugd en volwassenheid. Hij maakte zich onsterfelijk in de geschiedenis van Rasht door het stichten van de 24-uurs apotheek ‘Karun’, de eerste 24-uurs apotheek van het land. Hij bleef daar tot laat in de nacht en maakte medicijnen voor patiënten.
Het idee om deze apotheek op te richten kwam hem te binnen toen Iran in het midden van de Tweede Wereldoorlog verkeerde en veel mensen sterven en sneuvelen. Het zien van het lijden en de pijn van de inwoners van Rasht en de armoede van mensen die niet eens medicijnen konden kopen, inspireerde Arsen Minasyan om de apotheek ‘Karun’ op te richten en medicijnen gratis ter beschikking te stellen aan degenen die ze nodig hadden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef hij tot diep in de nacht wakker om meer medicijnen te kunnen maken, en ging soms zelfs ‘s nachts naar Teheran om de benodigde grondstoffen voor medicijnen te verkrijgen.
Arsen, die in zijn jeugd in de stad Qazvin de bereiding van traditionele geneesmiddelen had geleerd, begon na zijn terugkeer naar Rasht met experimentele farmacie en verkocht zijn medicijnen tegen lage prijzen, terwijl hij ze gratis aan degenen in nood ter beschikking stelde. De Universiteit van Teheran verleende hem een eeredoctoraat in farmacie voor zijn humanitaire diensten, waardoor hij in het jaar 1319 de apotheek ‘Karun’ kon openen.
Nu is ongeveer een halve eeuw verstreken sinds het overlijden van Arsen Minasyan, de Armeense weldoener. Hij sloot zijn ogen voor de wereld rond middernacht op 14 Farvardin 1356 in het bejaarden- en arbeidsongeschiktenhuis in Rasht, een tehuis waarvan hij zelf een van de oprichters was. Zijn begrafenisceremonie was een van de drukst bezochte ceremonies die de oudere inwoners van Rasht zich nog steeds herinneren – één dag na de Noroez-vakantie, droegen moslimvolk met gebeden de kist van deze christelijke man mee en begroeven hem.
In tegenstelling tot andere Armenen in Rasht werd Arsen Minasyan niet begraven op de Armeense begraafplaats Bolagh, maar in de binnenplaats van de Armeense school in Rasht aan het begin van Sadi-straat. Een binnenplaats met slechts twee graven: het graf van Khajeh Avadis, de oprichter van de Armeense kerk en school, en dat van Arsen Minasyan – een getuigenis van het belang en de invloedrijke positie van deze figuur.
Hij was ook een van de oprichters van het eerste liefdadigheidstehuis voor bejaarden en mensen met beperkingen in het land. De inwoners van Rasht bezoeken elk jaar op 14 Farvardin zijn graf en eren zijn weldadige werken.
‘Abdol-Sattar Kakayee maakte op 22 Mordad 1397 een documentaire getiteld ‘Monsieur Arsen’ die in Rasht werd vertoond. Deze documentaire behandelt het leven en de liefdadige activiteiten van Arsen Minasyan, een welwillende Armenier die in Rasht woonde. Veel mensen kennen Arsen als de oprichter van de eerste 24-uurs apotheek van het land genaamd ‘Karun’ en van het eerste liefdadigheidstehuis voor bejaarden en mensen met beperkingen in Rasht, maar de humanitaire diensten van deze Armeense arts-apotheker waren niet beperkt tot deze twee grote werken.
Abdol-Sattar Kakayee begon zijn onderzoek voor het maken van deze documentaire in 1394 en startte de productie met optredens van enkele kunstenaars uit Rasht in dezelfde maand Esfand. Bij de vertoning van deze documentaire in de hal van het Khatem-ol-Anbiya-complex zei hij over de keuze van dit onderwerp: ‘In een tijd waarin iedereen op zoek is naar winst, vinden we toch mensen die zichzelf geven voor de kwetsbare groepen in de samenleving. Deze verhevenen die op een bepaalde manier engelen zijn en afstand doen van hun leven en inkomsten, en deze zonder verwachting van terugbetaling aan anderen geven.’
Tijdens zijn onderzoek naar Arsen Minasyan werd Kakayee steeds meer vertrouwd met de inwoners van Rasht en zijn oordeel over hen is dat het cultuurvolle mensen zijn. Hij zegt over de inwoners van Rasht: ‘Het is niet verwonderlijk dat uit het hart van deze mensen iemand als Arsen voortkomt. Arsen leek op jullie allemaal en jullie lijken allemaal op Arsen.’
Nu, jaren na zijn dood, wordt elk jaar op 14 Farvardin na de Noroez-vakantie de gedachtenis van Arsen Minasyan herdacht in de binnenplaats van de Armeense school. Tijdens deze ceremonie worden zijn weldaden herdacht en verschijnen ambtenaren van het welzijnwerk en het bejaarden- en arbeidsongeschiktenhuis van Rasht om zijn blijvende werken, die een beweging in het hele land werden, te eren.
De naam van Arsen Minasyan staat naast andere weldoeners als ‘Hossein Esteghamat’, ‘Dr. Hakimzadeh’, ‘wijlen Chini-Chian’ en ‘Ayatollah Diaabari’, die de oprichters waren van het eerste liefdadigheidstehuis voor bejaarden in het land.
Hoewel het oude gebouw van de apotheek Karun aan het begin van Imam-straat aan anderen werd overgedragen en helaas in de afgelopen twee jaar werd afgebroken, werd de vergunning van deze apotheek onder dezelfde naam ‘Karun’ naar het begin van Elmalhoda-straat in Rasht verplaatst en werkt deze nog steeds.
