Iraanse treinen op het spoor van corruptie en verval
Meer dan honderd doden en gewonden waren het gevolg van het laatste treinongeval in het land, een ramp die woensdagochtend 18 Khordad plaatsvond op de spoorlijn van Yazd naar Mashhad.
Miedad Salehi, directeur-generaal van Iranian Railways, verklaarde bij de laatste update over de oorzaak van deze ramp: “Een obstructie die door een graafmachine op het spoor was geplaatst en ook de ongeoorloofde snelheid van de locomotief zijn als primaire factoren van het Mashhad-Yazd treinongeval geïdentificeerd.”
De directeur-generaal van Iranian Railways zei ook tegen het persbureau IRNA: “De operator van de graafmachine van een aannemer in de particuliere sector legde op een zeer abnormale manier onderdelen van de graafmachine of de giek op het spoor nadat de werkplaatsuren waren beëindigd, wat tot het ongeluk heeft geleid.”
Goed ingelichte bronnen hebben tegen Voice of America gezegd dat deze apparatuur toebehoorde aan “één van de aannemersbedrijven die onderdeel uitmaken van het Khatam al-Anbiya Constructive Headquarters van de Islamitische Revolutionaire Garde.”
Het Khatam al-Anbiya Constructive Headquarters, de economische tak van de Islamitische Revolutionaire Garde, is jarenlang de voornaamste aannemer geworden voor grote economische en industriële projecten van de Iraanse regering. Van olie- en gasprojecten tot damconstructie en wegenbouw in Iran vallen onder het activiteitengebied van dit commando. Een instantie die geen verantwoording aan welke organisatie of instantie dan ook verschuldigd is.
Het treinongeval in Yazd-Mashhad is de eerste spoorramp tijdens de korte ambtstermijn van de presidentiële regering Ibrahim Raisi. Ook in de periodes van vorige presidenten van de Islamitische Republiek hebben zich dergelijke rampen voorgedaan.
Ongevallen waarvan de daders of verantwoordelijken nooit zijn aangewezen en die na enige tijd zijn vergeten.
Een aantal vervoersexperts is van mening dat, naast de bestaande corruptie bij de toewijzing van infrastructuurprojecten aan door de Garde aangesloten bedrijven zonder inachtneming van technische en wettelijke normen, ook de veroudering van spoorlijnen en de verwaarlozing van de regering van de verbetering van de spoorwegtoestand heeft geleid tot ongevallen en rampen in de jaren na de revolutie.
De constructie van de transiranische spoorweg begon in 1927 met een voorstel van het parlement en kwam in 1935 in gebruik, een route die volgens de toenmalige normen en als één spoor werd aangelegd. Experts zeggen dat veel van de transiranische spoorlijnen nog steeds niet tweerichtings zijn, wat het risico op botsingen heeft verhoogd.
Tot het begin van de twintigste eeuw en tijdens het Qajar-rijk waren de spoorlijnen in Iran beperkt tot de lijn Teheran-Shemiranat, maar tijdens het bestuur van Reza Shah, gezien zijn bijzondere aandacht voor ontwikkeling van het land, werd jaarlijks 140 kilometer spoorlijn in het land aangelegd, zodat Iran in 1941 2.700 kilometer spoorweg had, dit aantal steeg tot 1978 tot 4.567 kilometer.
In maart 2021 zei Miedad Salehi bij zijn aanstelling als directeur-generaal van het spoorwegbedrijf dat we op het gebied van beleid, techniek, infrastructuur en technologie veel achterstalligheid hebben die moet worden ingehaald. Hij beloofde dat de vrachttrein-, passagiers- en dieselwagens zouden worden gemoderniseerd en dat veroudering zou worden hersteld, een belofte die ook eerder managers hadden gedaan maar niet nagekomen.
Miedad Salehi was vóór zijn leiding van de Iraanse spoorwegen directeur van het Quraan-radionetwerk en een van Irans beste Quran-voordragen.
Bron: Voice of America
