Iranische bevolking beeft terwijl autoriteiten slogans roepen

Sara.kh – FCNN-persagentschap: De bevolking beeft. Geruchten worden sterker en aardbevingen die in korte tijdsintervallen in verschillende delen van het land plaatsvinden, voeden deze geruchten en angst. Huizen zijn onveilig en de niet-bestandkrachtigheid van woningen, vooral in dorpen, bedreigt het leven van miljoenen mensen. We leven in een land waarvan het grootste deel op een breuk is gelegen en aardbeving-gevoelig is. In de afgelopen twee weken zijn aardbevingen in alle hoeken van het land toegenomen, maar zelfs in deze omstandigheden gooien de landelijke autoriteiten de bal terug naar het volk.

Om de ernst van de situatie in te schatten, bezien we de aardbevingen van de afgelopen twee weken.

Aardbevingen in de afgelopen twee weken

Gisterenmiddag woensdag werd de stad Avaj in de provincie Qazvin getroffen door een aardbeving van 4,3 op de schaal van Richter.

Woensdagavond om 22:00 uur werd het centrum van de gemeente Bent in de provincie Sistan en Baluchistan getroffen door een aardbeving van 3,4 op de schaal van Richter.

Noord-Khorassan onderging gisterennacht gelijktijdig drie natuurrampen.

Een aardbeving van 3,9 op de schaal van Richter om 2:53 uur in Bojnord, overstromingen in de stad Raz en Jargalan en een brand in het gebied van Darkoosh in de stad Manh en Samalghan waren gebeurtenissen die onze medeburgers een moeilijke nacht bezorgden.

Daarnaast woedden donderdagochtend een storm met een kracht van 108 kilometer per uur in het gebied Sankhast en een storm met een kracht van 106 kilometer per uur in het gebied Manh en Samalghan.

De inwoners van Zarand in Kerman ervaarden vrijdag 29 Mehr van dit jaar een aardbeving van 4,9 op de schaal van Richter en hebben tot donderdagmorgen meerdere keren bevingen onder de 3,2 op de schaal van Richter ervaren.

De eerste aardbeving en vervolgaardbevingen van 4,7 en 4,5 op de schaal van Richter op 7 en 10 November in deze stad veroorzaakten letsel bij een aantal mensen en verwoesting van niet-bestandkrachtige gebouwen.

De vertraging in noodhulpverlening aan slachtoffers van de aardbeving in Zarand leidde in de afgelopen dagen tot protesterende reacties op sociale medianetwerken en publieke samenkomsten.

De enige reactie van de autoriteiten van Zarand op deze protesten waren de uitspraken van Seyyed Mehdi Qividel, openbare aanklager en revolutionaire aanklager van Zarand. Gisteren woensdag benadrukte hij in een gesprek met een IRNA-correspondent met verwijzing naar de protesten: “Personen die opzettelijk angst en bezorgdheid onder de bevolking willen veroorzaken door nepinformatie in cyberspace te verspreiden, zullen worden geïdentificeerd en met hen zal worden afgerekend. Onderzoeken tonen aan dat de meesten van deze personen niet eens nodig hebben en sommigen verschijnen voor avontuur op deze bijeenkomsten en sommigen dragen waarschijnlijk opzettelijk bij aan deze protesten om de reputatie van enkele ambtenaren te schaden. Wij volgen dit onderwerp speciale voet.”

Geruchten berichten ook over een voorspelde aardbeving van 6 op de schaal van Richter in Mashhad. De directeur van het seismologisch onderzoekscentrum van de Universiteit van Mashhad Ferdowsi heeft deze geruchten ontkend, maar vanwege de ligging van de provincie Razavi Khorasan op een breuk, heeft hij deze mogelijkheid bevestigd.

Volgens deze verantwoordelijke registreren seismische meetapparatuur in de provincie dagelijks talrijke kleine en middelgrote aardbevingen in deze regio.

Op basis van deze geregistreerde gegevens zijn de steden Nishapur, Quchan, Torbat Heydarieh en Kashmar meer aan aardbevingsgevaar blootgesteld dan Mashhad.

Intussen melden berichten dat meer dan 10 aardbevingen in de afgelopen maand in Razavi Khorasan zijn geregistreerd. Deze bevingen veroorzaakten schade aan meer dan 79 dorpshuizen.

In elk geval ligt de bal in handen van het volk

Ontwijfelbaar is het feit dat crisismanagement en voorbereiding van bevolking en autoriteiten om schadevergroting in een land dat met risico’s wordt geconfronteerd, van groot belang is. Versterking van huisvesting is een van de belangrijke elementen van deze preventie.

De huidige situatie in Iran is zodanig dat de overgrote meerderheid van de niet-bestandkrachtige huizen tegen onverwachte rampen, inclusief aardbevingen, zich in dorpen bevindt. De statistieken bevestigen deze feiten ook.

Ondertussen zien we dat autoriteiten spreken over de noodzaak van versteving, maar de last op het volk afwentelen en van plattelands inwoners vragen om met behulp van bankfaciliteiten aan dit werk over te gaan.

Terwijl de capaciteit van landelijke inwoners in de huidige omstandigheden om te besteden aan huisversteving helemaal niet in verhouding staat.

De landelijke autoriteiten weten goed dat droogte en gebrek aan passende steun het onmogelijk hebben gemaakt landbouw en veeteelt in dorpen voort te zetten en armoede woedt.

Desondanks wordt van plattelands bewoners verwacht dat zij met behulp van lage-renteleningen hun huizen versterken. Terwijl de mate van acceptatie van landelijke inwoners van het land in het afgelopen decennium aangeeft wat hun capaciteit is en wat het effect is van deze overheidsmaatregelen op huisversterking en risicovermindering bij aardbevingen in het land.

Bewijzen tonen aan dat slechts 1 miljoen en 800 duizend plattelands bewoners in de afgelopen 10 jaar hebben kunnen contracteren met banken voor verbetering van hun huizen. Terwijl er 5 miljoen en 200 duizend eenheden van dorpswoningen in het land zijn.

Dit terwijl volgens Azizollah Mohammadian, plaatsvervangend directeur van plattelandshuisvesting en wederopbouw van getroffen gebieden van de Islamic Revolution Housing Foundation, momenteel 60 procent van de dorpshuizen in het land niet-bestandkrachtig zijn. Meer dan 15 miljoen van onze medeburgers in dorpen van het land worden dus door aardbevingsgevaar bedreigd. Als we daar het aantal niet-bestandkrachtige stadhuizen bij optellen, wordt de ernst van de situatie duidelijker.

Daarom wordt van de landelijke autoriteiten verwacht dat zij soms vanuit het raam van hun veilige huizen een blik werpen op de omstandigheden van miljoenen Iraniers die zelfs in de rustigste en warmste nachten beven, omdat zij geen veiligheid hebben ervaren onder het dak van hun onveilige huizen.