Irans schreeuw in een oceaan van onrecht en corruptie
Volgens persbureau FCNN heeft een diep en uitgebreid stofwolk gedurende lange tijd de Iraanse hemel bedekt. Een stofwolk die veel ogen tot tranen heeft bewogen, veel harten verdriet heeft bezorgd en veel ruggen heeft gebogen. Het volk is het blauwe firmament vergeten en leeft slechts voor een beetje brood.
Machthebbers en bestuurders hebben zich gedurende jaren beziggehouden met het verspreiden van leugens, corruptie, huichelarij, onrecht en geestelijke en lichamelijke kwalen om hun egoïstische doelstellingen na te streven en heersen willekeurig. De geldende wetten, benoemde bestuurders en hun handelingen verschillen van alle vormen van mensenrechten. Het lijkt erop dat persoonlijke ideeën en voorstellingen, liefde voor persoonlijke winstbejag, de plaats van wet en regelgeving hebben ingenomen.
Ze zijn zo verdiept geraakt in de verwezenlijking van hun bijzondere doelstellingen en machtvertoon in de regio dat ze kennelijk de beschaamde gezichten van vaders, verwoeste levens, de verkoop en verhuur van lichaamsdelen, opeenvolgende zelfmoorden van scholieren, de veiling van baby’s en kinderen door armoede, stilstand van de productie-industrie en… nooit lijken waar te nemen.
Maar nu hebben de mensen hun ogen gewassen en hun blikken voorzichtig geopend. Ze hebben hun lange stilzwijgen doorbroken en hun stem verheven en zelfs geschreeuwd. Ze willen en kunnen niet langer zwijgen en toezien in het gezicht van onrecht en corruptie. Ze zijn wakker geworden en hebben zich opgesteld om het recht tot zijn recht te brengen en aan corruptie een einde te maken.
De mensen in Chuzestan willen lucht, de mensen in Kazerun willen geen verraderlijke vertegenwoordiger, de mensen in Koerdistan willen werk, meisjes en vrouwen willen zelf kiezen wat ze als hoofddoek dragen, studenten willen vrijheid van meningsuiting en gedachte, Irans hemel wil rust, Iraniërs willen zegen……
Daarom kunnen ze niet langer het zwijgen opleggen met valse beloften. Het volk heeft de werkelijke vijand herkend en heeft zijn vrijdagsleuze veranderd. Het tijdperk van angst en schrik is voorbij en Iraniërs werken dapper voor welvaart en echte vrijheid van hun land. De straten, universitaire terreinen en scholen stromen over van menigten die vrijheid en Iran liefhebben. Het bewustzijn en de waken van het volk zullen het onrecht en de willekeur van de machthebbers wegvagen, want dit besef is alomvattend geworden en zal tot het einde voortduren.
Iran wacht op de overwinning van waar op onwaar. Waar het licht schijnt, verdwijnt de duisternis.
