“Masoud Pezeshkian”: Zelfs voormalige gedetineerden staan aan de kant van Iran

Masoud Pezeshkian sprak in zijn toespraken over de loyaliteit van voormalige gedetineerden ten opzichte van het Islamitische regime.

Masoud Pezeshkian sprak zaterdag 18 Mordad tijdens een toespraak ter gelegenheid van de journalistendagen over de loyaliteit van voormalige gedetineerden en gevangenen, terwijl critici stelden dat echte eenheid alleen betekenis krijgt met persvrijheid.

Masoud Pezeshkian, de Iraanse president, sprak in een interview met het nieuwsnetwerk ter gelegenheid van de journalistendagen over de vorming van een “ongekende samenhang” in de afgelopen dagen en stelde dat deze solidariteit verder gaat dan politieke en sociale grenzen. Hij stelde: “Zelfs mensen van wie we dat niet verwachtten en die we naar de gevangenis hebben gebracht, waarvan we bepaalde handelingen, juist of onjuist, hebben begaan, zijn gekomen en hebben zich achter Iran geschaard.”

Volgens de president was de regering in deze periode vastbesloten openbare diensten en essentiële goederen zonder onderbreking te leveren en werd geen tekort of gebrek in enig onderdeel waargenomen. Hij vervolgde dat deze stabiliteit in het voorzien van essentiële behoeften en diensten het resultaat was van brede samenwerking tussen verschillende overheidsinstanties, waaronder het leger, de Revolutionaire Garde, de luchtmacht en de luchtafweer.

Pezeshkian prees in een ander gedeelte van zijn toespraak journalisten en media voor hun voortdurende nieuwsbericht en stelde dat in de recente crisis zelfs mensen met verschillende richtingen en levensstijlen en degenen die het niet eens waren met officiële regeringsstandpunten of verplichte hijab, op straat verschenen en eensgezind waren met leuzen ter ondersteuning van de leider en ter verdediging van de territoriale integriteit van Iran. Hij beschreef deze benadering als “een belangrijke les voor het accepteren van verschillen”.

Pezeshkian zei ook: “Onenigheid in de samenleving is iets natuurlijks en mag niet als vijandschap worden beschouwd. In gezinnen, tussen echtgenoten of in de samenleving zijn er altijd verschillen van inzicht. Deze verschillen mogen niet leiden tot scheiding en tegenstand. Media moeten het bericht overbrengen dat ondanks verschillen kan worden gefocust op gemeenschappelijke punten.”

Hij benadrukte ook de rol van media in het bevorderen van een dialogcultuur en voegde eraan toe: “Als media deze cultuur kunnen bevorderen, zullen veel conflicten in dialoog veranderen en zal sociale samenhang worden versterkt. Iran behoort toe aan alle Iraniërs en zowel binnen als buiten het land hebben allen zich uitgesproken voor de verdediging van het land.”

Ondanks deze uitspraken wordt het medialandschap in Iran nog steeds geconfronteerd met ernstige beperkingen voor onafhankelijke media. Veel journalisten ondervinden gerechtelijke en veiligheidsddruk vanwege het publiceren van kritische standpunten of activiteiten buiten het officiële kader. De Iraanse staatsomroep is ook herhaaldelijk door internationale instanties en binnenlandse activisten bekritiseerd vanwege eenzijdige nieuwsverslaggeving en de verwijdering van verschillende verhalen.

Analisten zeggen dat hoewel de oproep van de president voor nationale eenheid in crisissituaties een positief bericht kan zijn, dit bericht alleen effectief zal zijn als er ruimte is voor vrijheid van meningsuiting en alle stromingen, van kritici tot voorstanders, gelijke gelegenheid hebben om aanwezig te zijn en zich uit te spreken in binnenlandse media. Anders zal de beweerde eenheid beperkt blijven tot het domein van het officiële verhaal.