Nieuwe druk op advocaten en burgeractivisten in Iran; verhaftingen, marteling en zware vonnissen

In het verlengde van de toenemende golf van veiligheids- en gerechtelijke maatregelen in Iran, tonen nieuwe verslagen verhaftingen van advocaten, martelingen van verdachten in voorarrest en het uitspreken van zware vonnissen tegen kritische burgers aan; een trend die volgens mensenrechtenorganisaties wijst op een intensivering van de druk op mensenrechtenverdedigers, burgeractivisten en tegenstanders na de protesten “Vrouw, Leven, Vrijheid”.

Tegelijkertijd met de toenemende druk op burgeractivisten in Iran, hebben mensenrechtenorganisaties bericht gegeven over de verhafting van een advocaat in Shiraz, voortgaande martelingen van een jonge Koerd in voorarrest en het uitspreken van een gevangenisstraf en verbanningsstraf voor een Luri-burger; ontwikkelingen die de bezorgdheid over de mensenrechten en de onafhankelijkheid van het gerechtelijke apparaat in de Islamitische Republiek opnieuw hebben vergroot.

Volgens een rapport van de mensenrechtenorganisatie Hengaw werd “Bahar Sahraian”, advocaat en lid van de balie van Fars, op 16 mei, corresponderende met 26 Ordibehesht, gearresteerd toen zij zich in het gerechtelijk complex van de Revolutionairrechter in Shiraz bevond en haar professionele taken uitvoerde. Zij werd vervolgens overgebracht naar de vrouwenafdeling van gevangenis Adel Abad.

Volgens deze organisatie hebben gerechtelijke autoriteiten beschuldigingen gegen deze advocaat ingebracht, waaronder “samenzwering tegen de nationale veiligheid”, “propaganda tegen het regime” en “verspreiding van onwaarheden”. Hengaw beschrijft de verhafting van advocaten die werkzaam zijn in politieke en civiele zaken als onderdeel van systematische druk op de Iraanse juridische gemeenschap.

In de afgelopen maanden zijn ook verschillende andere advocaten in Shiraz en andere steden in Iran gearresteerd, waaronder Elham Zareatpisheh en Astareh Ansari, die beiden ervaring hebben met werkzaamheden aan mensenrechtenzaken en de protesten “Vrouw, Leven, Vrijheid”.

In een ander dossier tonen verslagen uit de provincie Ilam aan dat “Arshia Ghaysarbighi”, een jonge Koerd uit Sarablu, na een gewelddadige arrestatie nog steeds in eenzame opsluiting wordt vastgehouden en wordt beschuldigd van zaken die tot een doodvonnis zouden kunnen leiden.

Op basis van informatie gepubliceerd door mensenrechtenorganisaties hebben veiligheidskrachten bij zijn arrestatie zonder gerechtelijk bevel het familiewoonhuis betreden en hebben zij hem ernstig mishandeld; in dergelijke mate dat zijn kaak, neus en tanden gebroken zijn. Geïnformeerde bronnen zeggen dat hij tijdens zijn voorarrest geen toegang heeft gehad tot medische behandeling, een advocaat en bezoek van de familie, en onder druk is gezet voor gedwongen bekentenissen.

Volgens gepubliceerde gerechtelijke documenten zijn de beschuldigingen van “oorlogvoering” en “corruptie op aarde” op basis van diezelfde bekentenissen tegen hem ingebracht; beschuldigingen die in recente jaren herhaaldelijk tegen tegenstanders en politieke gevangenen in Iran zijn gebruikt en in enkele zaken tot doodvonnissen hebben geleid.

In een ander ontwikkeling is “Reza Koushkinezhad”, een burger uit Poldokhtar, door de Revolutionairrechter van Khorramabad veroordeeld tot één jaar gevangenisstraf, twee jaar gedwongen verbanningsstraf naar Birjand en een aanvullende straf. Volgens het uitgesproken vonnis is hij verplicht documenten met betrekking tot de SAVAK te bestuderen en een handgeschreven rapport aan gerechtelijke autoriteiten in te dienen.

De beschuldigingen tegen hem omvatten “propaganda tegen het regime” en “aanzetting van het volk tot verstoring van de veiligheid van de samenleving op cyberspace”. Koushkinezhad was eerder ook gearresteerd en veroordeeld tijdens de protesten “Vrouw, Leven, Vrijheid”.

Mensenrechtenactivisten zeggen dat deze reeks dossiers aantoont dat de Islamitische Republiek voortdurend gebruikmaakt van instrumenten zoals veiligheidsverhaftingen, zware beschuldigingen, gedwongen bekentenissen en verbanningen om de maatschappelijke ruimte te controleren en de stem van tegenstanders het zwijgen op te leggen; een proces dat na de landelijke protesten van recente jaren veel groter van omvang is geworden.