Onderzoekers komen dicht bij locatie van ‘Laatste Avondmaal’ van Jezus Christus

Onderzoeken en bewijzen van onderzoekers berichten over het dichterbij komen van de locatie van het ‘Laatste Avondmaal’ van Jezus Christus.

Bijbelarcheologen zijn jaren geleden begonnen met hun grote historische zoektocht naar een kamer in Jeruzalem waar Jezus Christus zijn ‘Laatste Avondmaal’ met zijn discipelen hield, maar omdat hun onderzoek geen bewijzen opleverde die hun vragen konden beantwoorden, waren onderzoekers genoodzaakt andere methoden in te zetten om aanwijzingen te vinden, omdat deze plaats van groot belang is voor de christelijke gemeenschap en archeologen.

Het gebeuren van het Laatste Avondmaal, waarnaartoe Jezus Christus voor het laatst voor zijn arrestatie en kruisiging met zijn discipelen op deze plaats aanwezig was en wijn en broodstukken met zijn discipelen deelde, is zeer bekend onder christenen en de gehele wereld. Daarom hebben archeologen en onderzoekers hun tijd gewijd aan het zoeken naar deze plaats en geloven zij dat zij dicht als nooit tevoren bij het vinden van deze locatie zijn gekomen.

Zij hebben zich geconcentreerd op een tweelaagse oude constructie die op de berg Sion ligt en buiten de muren van de oude stad Jeruzalem. Het genoemde gebouw, waarvan eerder is beweerd dat het zowel het graf van David als de plaats van het Laatste Avondmaal is geweest, bevat een onderlaag en een bovenlaag, en staat bekend als ‘Cenaculum’ in het Latijn of ‘eetzaal’.

Ook veel christenen begonnen in de vierde eeuw na Christus dit tweelaagse gebouw met kalkstenen muren en rood dak te bezoeken, en werden om verschillende redenen ervan overtuigd dat de bovenste kamer of Cenaculum in dit gebouw de plaats was waar Jezus Christus met zijn apostelen het Laatste Avondmaal hield.

Volgens beschrijvingen in het evangelie van Lucas over deze plaats, zijn er overeenkomsten met een huis dat op de berg Sion staat; echter, onderzoeken om te bewijzen dat de Cenaculum op de berg Sion dezelfde plaats van het Laatste Avondmaal was, zijn gehinderd door verboden op archeologische opgravingen op deze historisch-culturele plaats, hetgeen problemen heeft veroorzaakt.

Opgravingen die op deze plaats moeten plaatsvinden, zouden kunnen bewijzen of de diepste basis van de constructie werkelijk terugkeert naar de tijd van Jezus Christus of niet. Ook ondanks de aanwezigheid van veel beperkingen, leverde een analyse uit 2017 door religieus onderzoeker ‘David Christian Klawsen’ van de Universiteit van North Carolina – Charlotte bewijzen op die de Cenaculum aan het Laatste Avondmaal verbinden.

‘Klawsen’ analyseerde in zijn onderzoeken een kaart van Jeruzalem die in 560 na Christus was getekend. De genoemde kaart, die in 1884 werd ontdekt door Griekse Orthodoxe christenen die aan het bouwen van een nieuwe kerk in Jordanië waren, toonde twee heilige gebouwen aan het zuidelijke uiteinde van Jeruzalem buiten de muren van Jeruzalem, elk met een rood dak. Door onderzoek naar deze kaart realiseerde Klawsen zich dat de afbeeldingen op deze kaart volkomen overeenkwamen met de locatie en architecturale stijl van het antieke gebouw dat op de berg Sion staat en als een heilige plaats werd erkend.

De verkregen bewijzen hebben sterke redenen opgeleverd die aantonen dat de bovenste kamer van het genoemde gebouw de plaats van het Laatste Avondmaal kan zijn geweest, maar toch zijn meer bewijzen nodig om deze hypothese definitief te bewijzen. Opgemerkt moet worden dat twee recentelijk onderzochte antieke kunstwerken tot op zekere hoogte de nodige bewijzen hebben opgeleverd. Een van deze afbeeldingen betreft een zestiende-eeuwse schildering die in 1846 in Italië werd gevonden en Jezus Christus toont rijdend op een ezel bij de zuidelijke poort van Jeruzalem, en op de achtergrond van dit kunstwerk is een gebouw te zien dat verwijst naar een vroegere versie van de Cenaculum boven op de berg Sion.

In 2019 begon de Israëlische Antiquiteiten Autoriteit IAA uitgebreider onderzoeken naar de site op de berg Sion op basis van de groeiende interesse van archeologen in de mogelijke verbinding tussen de bovenste kamer en het Laatste Avondmaal. Zij gebruikten laserscantechnologie en fotografische beeldvormingstechnieken om een driedimensionaal model van de Cenaculum te maken. Dit onderzoek negeerde alle updates en reconstructies die in de loop van de eeuwen op het gebouw waren uitgevoerd, waardoor geen bepaalde informatie uit deze studie werd verkregen. Deze methode stelde de onderzoekers van de IAA echter in staat om een nauwkeurigere kaart van de oude versie van het gebouw te maken en enkele fascinerende en verborgen kenmerken uit het verleden aan het licht te brengen. Deze kenmerken omvatten symbolen op het plafond die de Agnus Dei of ‘Lam van God’ en de Leeuw van Juda voorstelden. ‘Amit Rem’, senior archaeoloog van de IAA voor de regio Jeruzalem, legde in een interview met Fox News in 2019 uit: “De Leeuw was een symbool van koning David. Het driedimensionale modelleringsproject dat door de IAA werd uitgevoerd, toonde aan dat de huidige versie van de Cenaculum in de twaalfde eeuw door kruisvaarderscristen werd gebouwd. Dit gebouw werd gebouwd boven op een Byzantijnse kerk uit de vierde eeuw en de kenmerken van de vorige kerk werden opgenomen in de nieuwe kerk. De constructie van dit gebouw kan zijn gebouwd op een ander gebouw dat sinds de tijd van Jezus Christus bestaat, maar onderzoekers hebben gezegd dat zonder traditionele opgravingen op de site deze hypothese niet kan worden bewezen. Zij zeiden hierover: “Wanneer wij in de toekomst tijd en gelegenheid krijgen, zullen we verdergaan met het documenteren van andere delen van het heilige complex en hopen wij dat we misschien in de toekomst de gelegenheid krijgen voor klassiek archeologisch onderzoek op kleine schaal. Zelfs als dit nooit gebeurt, zullen onderzoekers doorgaan met het zoeken naar aanwijzingen over de werkelijke oorsprong van de legende die de Cenaculum op de berg Sion verbindt met het Laatste Avondmaal van Jezus.”

Wat archeologen eerder hebben ontdekt, duidt sterk op het bestaan van een soort verbinding, en verder bibliotheek-, archief- en museumonderzoek en zoeken op andere plaatsen waar antieke kunstwerken en historische documenten worden bewaard, kunnen goed meer bewijzen opleveren ter bevestiging van deze verbinding.