Ontmoeting predikant Jack Hibbs met prins Reza Pahlavi; ‘Iran kan een land van Evangelische Opwekking worden’
De publicatie van een video van een ontmoeting tussen predikant Jack Hibbs, een erkende leider van het evangelische christendom in Amerika, en Reza Pahlavi, heeft opnieuw de aandacht gevestigd op het perspectief van een deel van de Amerikaanse christelijke leiders op de toekomst van Iran en de situatie van de ondergrondse kerk in dit land. Deze ontmoeting toont, samen met Hibbs’ eerdere standpunten, dat de kwestie Iran voor deze predikant niet slechts een politieke of geopolitieke zaak is, en dat hij de ontwikkelingen in dit land ook volgt vanuit het perspectief van godsdienstvrijheid, groei van het christendom en de toekomst van de Iraanse kerk.
Jack Hibbs is hoofdpredikant van Calvary Chapel Chino Hills en presentator van het programma “Real Life with Jack Hibbs”. In de afgelopen maanden heeft hij herhaaldelijk over Iran gesproken. In een van de programma’s van het TBN-netwerk zei hij, onder verwijzing naar de situatie van christenen in Iran, dat de ondergrondse kerk van Iran voor hem bijzonder belangrijk is en benadrukte hij dat christenen in Iran ondersteuning en begeleiding van de wereldwijde christengemeenschap nodig hebben. Hibbs heeft Iran ook omschreven als een land dat getuige kan zijn van een ‘geestelijke opwekking’ en uitte hoop dat het evangelie van Iran naar andere landen in de regio zal reiken.
Hibbs sprak in dezelfde reeks programma’s ook over de groei van het christendom in Iran en beweerde dat de kerk onder Iraniërs groeit. Deze claim wordt gedaan terwijl de werkelijke omvang van de bekeerdepopulatie van christenen in Iran niet nauwkeurig kan worden vastgesteld vanwege het ontbreken van officiële statistieken en omdat een aanzienlijk deel van huiskerken verborgen blijft. Talrijke internationale verslagen hebben echter bericht over de activiteit van huiskerken en de toename van veiligheidsdoelstelling van deze christelijke burgers.
Het belang van Hibbs’ standpunt wordt groter wanneer we zijn standpunten over de toekomst van Iran naast zijn relatie met prins Reza Pahlavi plaatsen. Hij heeft ook met prins Reza Pahlavi gesproken en in zijn televisieprogramma’s gesproken over diens rol in Irans politieke toekomst. In een van de TBN-programma’s sprak Hibbs, onder verwijzing naar Reza Pahlavi, over de mogelijkheid dat deze een rol speelt in Irans politieke transitie en benadrukte hij het belang van een vreedzame machtswisseling en het houden van vrije verkiezingen.
In Hibbs’ verhaal beperkt de Iraanse kwestie zich echter niet tot politieke verandering. Hij heeft herhaaldelijk benadrukt dat een van de belangrijkste gebeurtenissen die na een politieke verandering in Iran mogelijk is, het mogelijk maken van vrije kerkactiviteiten en de verspreiding van het evangeliebericht. In een van de TBN-programma’s sprak hij over de mogelijkheid dat Iran in de toekomst een plaats kan worden voor het verspreiden van het christelijke boodschap in de hele regio.
Hibbs heeft intussen een lange geschiedenis van het volgen van Irans ontwikkelingen. In zijn gesprekken over de revolutie van 1357 en de daaropvolgende ontwikkelingen heeft hij ook gewezen op de godsdienstige beperkingen in de Islamitische Republiek en de situatie van christenen. In zijn programma’s is het onderwerp Iran herhaaldelijk aan de orde gesteld in verband met de ‘ondergrondse kerk’, bekeerde christenen en de mogelijkheid van groei van het christendom onder Iraniërs.
Dit perspectief valt samen met mensenrechtverslagen over de situatie van christenen in Iran. Het Britse regeringsrapport uit 2026 stelt dat christelijke burgers, met name leiders en organisatoren van huiskerken, nog steeds worden gearresteerd en vervolgd, en in sommige zaken zijn tegen hen beveiligingsbeschuldigingen en ‘propaganda tegen het systeem’ gebruikt. Daarom is Hibbs’ nadruk op de ‘ondergrondse kerk’ niet slechts een mediaconcept; een deel van de Farsi-sprekende christenen in Iran zien zich genoodzaakt hun religieuze activiteiten buiten de formele structuur en in huisbijeenkomsten uit te voeren vanwege bezorgdheid over veiligheidsmaatregel.
Zijn ontmoeting met Reza Pahlavi is vanuit dit perspectief belangrijk voor de gemeenschap van Iraanse christenen. Deze ontmoeting toont aan dat de toekomst van Iran en godsdienstvrijheid onder een deel van de Amerikaanse evangelische christelijke leiders aandacht hebben gekregen; leiders die enerzijds Irans politieke ontwikkelingen volgen en anderzijds de groei van het christendom in Iran en de situatie van christenen onder druk zien als onderdeel van de toekomst van dit land.
Hibbs’ opvatting over de ‘snelle groei van het christendom’ in Iran moet echter begrepen worden in het kader van zijn eigen uitspraken en christelijke bronnen, want vanwege strikte beperkingen op toegang tot informatie binnen Iran, zijn er geen onafhankelijke statistieken die de precieze omvang van deze groei kunnen bepalen. Wat kan worden bevestigd, is de voortduring van huiskerken en omgekeerd, de voortduring van arrestaties en druk op een deel van christenen en leiders van Farsi-sprekende kerken.
Voor christenen in Iran komt het belang van dergelijke ontmoetingen uiteindelijk neer op een fundamentele kwestie: in welke mate zal de toekomst van Iran, ongeacht politieke ontwikkelingen, burgers de gelegenheid bieden om van godsdienstvrijheid, eredienst en vrijheid van uitdrukking van religieuze overtuigingen te genieten. Jack Hibbs zet in zijn standpunten over Iran deze kwestie naast hoop op politieke verandering en spreekt van een toekomst waarin de Iraanse kerk zonder angst en druk het christelijk geloof kan verkondigen en haar kerkelijk leven kan voortzetten.
