Prins Reza Pahlavi in Nederlands parlement roept op tot einde aan hulde aan religieus despotisme
Terwijl de onderdrukking toeneemt en er brede volksbetogingen plaatsvinden in Iran, deed Prins Reza Pahlavi maandag 6 juli een nieuwe diplomatieke stap door op te treden in de Tweede Kamer en een toespraak te houden voor de commissie Buitenlandse Zaken. Deze stap was gericht op het isoleren van de regering in Teheran en het verkrijgen van steun van het Westen voor de wil van het Iraanse volk. De reis vindt plaats terwijl talrijke groepen van Iraanse christenen en andere ballingvrijheidsstrijders fundamentele veranderingen in de politieke structuur van Iran zien als de enige weg om decennia van religieuze onderdrukking en systematische onrecht jegens religieuze minderheden een einde te maken.
Prins Reza Pahlavi deed een historisch appel op bij de commissie Buitenlandse Zaken van het Nederlands parlement, stellende dat Europese landen zich naast het Iraanse volk moeten scharen, verder gaande dan nucleaire akkoorden. Hij vergeleek de huidige strijd van Iraniers met Hollands historische verzet tegen fascisme en benadrukte dat investeringen in democratie in Iran het waarborgen van duurzame veiligheid en stabiliteit in het gehele Midden-Oosten zijn.
Na aankomst in Den Haag ging Prins Reza Pahlavi rechtstreeks naar het Nederlands parlement om zich tot vertegenwoordigers en beleidsmakers van dit land uit te spreken over de fragiele situatie onder het democratiefijandige regime in Teheran en het grote potentieel van de nationale revolutie van het Iraanse volk. Zijn persbureaau gaf gelijktijdig met dit bezoek een verklaring uit waarin een helder bericht aan Europese regeringen werd overgebracht, gebaseerd op universele waarden van vrijheid en menselijke waardigheid.
In de officiële tekst van deze boodschap staat: “Prins Reza Pahlavi benadrukte in zijn toespraak dat Iraniers voor vrijheid strijden, niet voor nucleaire akkoorden. Door te verwijzen naar het historische verzet van het Nederlandse volk tegen fascisme, riep hij hen op zich naast het Iraanse volk te scharen tegen het onderdrukkende Iraanse regime.”
Deze uitspraken en historische verwijzingen hebben bijzondere betekenis, vooral voor de christelijke gemeenschap en internationale waarnemers die jarenlang getuige zijn geweest van schendingen van fundamentele mensenrechten en ernstige onderdrukking van christenen en andere geloofsminderheden in Iran. Het regime in Teheran heeft, door religieus fundamentalisme te bevorderen, het Midden-Oosten tot een centrum van instabiliteit gemaakt, en Prins Pahlavi heeft in zijn stellingnames herhaaldelijk gewezen op het feit dat een democratisch en seculair Iran een einde aan deze nachtmerrie zal maken.
Na zijn toespraak in de commissie Buitenlandse Zaken van het Nederlands parlement verwees Prins Reza Pahlavi op zijn officiële account naar de kernstelling van deze diplomatieke gesprekken en schreef: “Vandaag sprak ik in de commissie Buitenlandse Zaken van de Tweede Kamer. Steun voor de strijd van het Iraanse volk voor democratie is een investering in de veiligheid van Nederland, stabiliteit in Europa en een Midden-Oosten dat welvaart in plaats van terrorisme exporteert.”
Deze diplomatieke aanwezigheid vond plaats te midden van intense politieke inspanningen. In de voorbije weken waren er druk en onderhandelingen van sommige internationale bewegingen om deze uitnodiging in te trekken, maar het Nederlands parlement voerde dit bezoek door, stellende zich achter de beginselen van vrijheid van meningsuiting en het horen van de stem van democratische oppositie.
Gelijktijdig met deze bijeenkomst verzamelden zich honderden Iraanse inwoners van Nederland en mensenrechtenactivisten met Iraanse vlaggen in de straten van Den Haag en voor diplomatieke instellingen. De demonstranten eisten door leuzen tegen terechtstellingen en geloofsonderdrukking in het binnenland, een stellige en daadwerkelijke reactie van de Nederlandse regering en de Europese Unie, inclusief de uitwijzing van vertegenwoordigers van de Islamitische Republiek en een volledige stopzetting van alle handelsrelaties met terrorisme.
Voor de Iraanse christelijke gemeenschap en de wereld betekenen deze ontwikkelingen een hoopvolle afbraak van de structuur die kerken jaren geleden sloot, religieuze leiders gevangen zette en gelovigen het recht op vrije eredienst ontnam.
