Prins Reza Pahlavi pleit in Nederlands parlement voor einde aan betaling aan religieus despotisme
Terwijl de onderdrukking toeneemt en er brede volksverzet plaatsvindt in Iran, heeft prins Reza Pahlavi maandag 6 juli een nieuwe diplomatieke stap gezet door zijn verschijning in de Tweede Kamer en zijn toespraak in de commissie Buitenlandse Zaken. Deze reis vindt plaats terwijl meerdere groepen Iraanse christenen en andere vrijheidsliefhebbers in ballingschap fundamentele veranderingen in de politieke structuur van Iran zien als de enige manier om decennia van religieuze onderdrukking en systematische discriminatie van religieuze minderheden een einde te maken.
Prins Reza Pahlavi deed bij zijn historische optreden voor de commissie Buitenlandse Zaken van het Nederlandse parlement een beroep op Europese landen om zich verder dan nucleaire akkoorden aan de zijde van het Iraanse volk te scharen. Door de huidige strijd van Iraniërs te vergelijken met de historische verzetsstand van Nederland tegen fascisme, benadrukte hij dat investeringen in democratie in Iran een garantie zijn voor duurzame veiligheid en stabiliteit in het hele Midden-Oosten.
Na zijn aankomst in Den Haag ging prins Reza Pahlavi rechtstreeks naar het parlement om voor vertegenwoordigers en beleidsmakers de fragiele toestand van Teherans democratie-vijandige regering en het grote potentieel van een nationale revolutie van het Iraanse volk toe te lichten. Zijn persbureau gaf gelijktijdig met dit bezoek een verklaring uit waarin met nadruk op universele waarden van vrijheid en menselijke waardigheid een duidelijk bericht aan Europese regeringen werd gericht.
In de officiële tekst van deze verklaring staat: «Prins Reza Pahlavi benadrukte in zijn toespraak dat Iraniërs voor vrijheid strijden, niet voor nucleaire akkoorden. Hij verwees naar de historische weerstand van het Nederlandse volk tegen fascisme en riep hen op zich aan de zijde van het Iraanse volk tegen het onderdrukkende Iraanse regime te scharen.»
Deze uitspraken en historische verwijzingen hebben bijzondere betekenis, vooral voor de Christelijke gemeenschap en internationale waarnemers die jaren getuige zijn van ernstige schendingen van fundamentele mensenrechten en ernstige onderdrukking van christenen en andere geloofsminderheiten in Iran. Het regime in Teheran heeft door religieus fundamentalisme te bevorderen het Midden-Oosten in een schuilplaats van instabiliteit veranderd, en prins Pahlavi heeft in zijn standpunten herhaaldelijk opgemerkt dat een democratisch en seculair Iran aan dit nachtmerrie een einde zal maken.
Na zijn toespraak in de commissie Buitenlandse Zaken van de Tweede Kamer verwees prins Reza Pahlavi op zijn officiële account naar de voornaamste doelstellingen van deze diplomatieke besprekingen en schreef: «Vandaag heb ik gesproken voor de commissie Buitenlandse Zaken van de Tweede Kamer. Steun voor de strijd van het Iraanse volk voor democratie is een investeringen in de veiligheid van Nederland, de stabiliteit van Europa en een Midden-Oosten dat in plaats van terrorisme welvaart exporteert.»
Dit diplomatieke bezoek vond plaats in een context van intense politieke activiteit. In de afgelopen weken waren er druk en onderhandelingen van bepaalde internationale stromingen om deze uitnodiging in te trekken, maar het Nederlandse parlement handhaafde via haar beginselen van vrijheid van meningsuiting en het horen van stemmen van het democratische verzet dit bezoek.
Gelijktijdig met deze bijeenkomst verzamelden honderden in Nederland wonende Iraniërs en mensenrechtenactivisten zich op de straten van Den Haag met Iraanse nationale vlaggen en voor diplomatieke instellingen. Door slogans tegen terechtstellingen en geloofsgerelateerde onderdrukking in het land af te roepen, eisten de deelnemers een beslist en praktisch ingrijpen van de Nederlandse regering en de Europese Unie, waaronder de uitzetting van ambassadeurs van de Islamitische Republiek en een volledige stopzetting van enige handel met terrorisme.
Voor de Iraanse Christelijke gemeenschap en wereldwijd zijn deze ontwikkelingen hoopvol wat betreft de afbraak van een structuur die decennia lang kerken heeft gesloten, religieuze leiders heeft opgesloten en burgers het recht op vrij godsdienstig onderricht heeft ontzegd.
