Rechtszaak over ontbindingsverzoek van Imam Ali Society ondanks uitgebreide protesten van maatschappelijke organisaties
In de eerste dagen van de maand Esfand van het jaar 1399 diende het Ministerie van Binnenlandse Zaken onder de regering van Hassan Rouhani een verzoek in voor de ontbinding van de “Imam Ali Society” en kondigde de doorsturen van het dossier van deze organisatie naar de gerechtelijke macht aan.
Deze klacht riep veel reacties op; een groep advocaten en ook activisten van maatschappelijke organisaties schreven brieven aan de president en de voorzitter van de gerechtelijke macht van de Islamitische Republiek Iran ter ondersteuning van de Imam Ali Society en veroordeelden het verzoek tot ontbinding door overheidsfunctionarissen. Een groep maatschappelijke activisten zette ook een campagne op touw ter ondersteuning van deze grootste onafhankelijke maatschappelijke instelling die actief is in de strijd tegen maatschappelijke problemen en de verdediger van kinderrechten, om uitgebreide en algemene steun voor de Imam Ali Society aan te tonen. Deze campagne, die in minder dan vier dagen ondertekend was door meer dan 18.000 Iraanse burgers, werd om onbekende redenen door het platform “Kampanya” stopgezet en werd met het bericht “Deze campagne is beëindigd” voorkomen dat het proces van handtekeningenverzameling voortgang kon hebben.
In een gedeelte van de verklaring van het Ministerie van Binnenlandse Zaken waarin om ontbinding van deze organisatie werd verzocht, staat: “Het is duidelijk dat elk maatschappelijk fenomeen naast de positieve functies die ontstaan op basis van de bepaalde doelstellingen ervan, in de loop van de tijd om verschillende redenen van zijn doelstellingen kan afwijken en niet alleen het vermogen verliest om zijn positieve werkzaamheden uit te voeren, maar ook kan worden omgezet in een nieuw maatschappelijk probleem, waarvoor nodig is om door middel van passende maatregelen en wettelijke garanties op tijd afwijkingen te voorkomen teneinde geen schade toe te brengen aan het lichaam van de heilige staat van de Islamitische Republiek Iran.”
Na de publicatie van de verklaring van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en het verzoek tot ontbinding van de Imam Ali Society, richtte deze ngo zich in een brief aan Hassan Rouhani met het verzoek aan de Iraanse president om zich met de kwestie te bemoeien en de voorwaarden voor het oplossen van dit probleem voor te bereiden. In een gedeelte van deze brief wordt, verwijzend naar de activiteiten van de Imam Ali Society in de afgelopen jaren, tot de regeringsleider gezegd: “Meneer Rouhani! Veel personen in uw regering zijn getuige geweest van de activiteiten van deze organisatie in de verste delen van het land. Activiteiten die plaatsvinden in buitenwijken, gebieden waar zelfs politie en overheidsfunctionarissen soms aarzelen om erheen te gaan”.
In deze brief wordt ook, met nadruk op de inspanningen van de Imam Ali Society om “de beginselen van de grondwet uit te voeren” en herinnering aan de slogans van Hassan Rouhani gericht op het waarborgen van burgerrechten en ondersteuning van ngo’s, gesteld: “In de praktijk werd een van de oudste en meest populaire ngo’s die gedurende twee decennia onder moeilijke omstandigheden in deze gezegende regio in stand was gebleven, in deze periode bedreigd met ontbinding door onwettige methoden.”
Ondanks de talrijke reacties op de verklaring van het Ministerie van Binnenlandse Zaken door Iraanse maatschappelijke activisten, werd vastgesteld dat de rechtszaak op dinsdag 12 Esfand zou plaatsvinden.
Het verhaal van de rechtszaak over het ontbindingsverzoek van de Imam Ali Society
Tot het moment van schrijven van dit rapport is geen officieel bericht over de details van de rechtszaak gepubliceerd, maar de Imam Ali Society stelde in een mededeling, met verwijzing naar de indiening van “aanvullende documenten en bijlagen” bij de rechtbank, dat “het dossier de juridische procedures doorloopt”. Ook Saeed Dehqan, een van de advocaten van de Imam Ali Society, tweette de avond voor de rechtszitting, met verwijzing naar “het aanklachtdossier van de regering voor de ontbinding van de grootste onafhankelijke maatschappelijke instelling en de enige NGO met een algemene raadgevende status bij de Verenigde Naties in Iran”, stellende dat “de regering tot 11 uur ’s ochtends de tijd heeft om dit aanklachtdossier in te trekken.” Hoewel tot nu toe geen bericht over de terugtrekking van het ontbindingsverzoek van deze maatschappelijke instelling door de regering is gepubliceerd, bestaat deze mogelijkheid nog steeds.
Een paar maanden eerder had Zahra Rahimi, directeur-generaal van de Imam Ali Society en echtgenote van Sharmeen Meimandinejad, aangekondigd dat het Ministerie van Binnenlandse Zaken hun organisatie had gevraagd de statuten van de Society te veranderen van een “raad van trustees”-structuur naar een “algemene vergadering”-structuur. Functionarissen van het Ministerie van Binnenlandse Zaken hadden gezegd dat, indien deze wijziging in de structuur van de Imam Ali Society niet zou plaatsvinden, het Ministerie van Binnenlandse Zaken het verzoek tot ontbinding van deze vereniging zou indienen. Maar de leiders van de Imam Ali Society gingen niet akkoord met dit verzoek en in het begin van de maand Esfand van dit jaar diende het Ministerie van Binnenlandse Zaken het ontbindingsverzoek van de Imam Ali Society in bij de gerechtelijke macht.
De woordvoerder van de Imam Ali Society zei in een interview met de krant Shargh, uitgave Teheran: “Vanaf het moment dat het Ministerie van Binnenlandse Zaken ons dwong het systeem en de structuur van de Imam Ali Society te veranderen en wij dat weigerden, hebben zij ons bedreigd dat zij hun eis tot ontbinding zouden doorzetten. Het lijkt erop dat deze voorstel tot structuurverandering de smaak van het Ministerie van Binnenlandse Zaken zelf is, hoewel dit misschien ook een veiligheidserrunning is, maar het lijkt erop dat het initiatief op dit gebied van het Ministerie van Binnenlandse Zaken zelf afkomstig is”.
Deze verantwoordelijke in de Imam Ali Society zei dat, afgezien van beweringen zoals activiteiten die “antireligieus en afwijkend, zwartmaken en betrokkenheid bij kinderuithuwelijking en kinderverslaving” in de Imam Ali Society door functionarissen genoemd werden, een ander onderwerp van hun beweringen “de kwestie van ontransparantie in financiën” was, en met deze voorbeelden dienden zij het ontbindingsverzoek van de Imam Ali Society in bij de rechtbank.
Eerder, op 1 Ordibehesht van het jaar 1399, werden Sharmeen Meimandinejad, Mortaza Keymanesh en Katayon Afrazeh, drie toppersoneeleden van de Imam Ali Society, gearresteerd op basis van een klacht van het Quds Force-commandopost van de Islamitische Revolutionaire Garde. Destijds kondigde de Imam Ali Society in een verklaring aan dat de arrestatie van deze personen plaatsvond op basis van een klacht van het “Quds Force-commandopost van de Islamitische Revolutionaire Garde” en dat de beschuldiging tegen Sharmeen Meimandinejad, voorzitter van de Imam Ali Society, “belediging van de leider van de revolutie en grondlegger van de Islamitische Republiek” en de beschuldiging tegen de twee anderen “acties tegen nationale veiligheid” waren. Meneer Keymanesh en mevrouw Afrazeh werden na enige tijd tegen borg vrijgelaten; maar Sharmeen Meimandinejad, voorzitter van de Imam Ali Society, zat 129 dagen in hechtenis. Destijds schreef het Tesneem-persagentschap, dicht bij de Islamitische Revolutionaire Garde, in een kort rapport dat een persoon genaamd “S.M” in de afgelopen jaren door het opzetten van een “liefdadigheidsinstelling” en onder het mom van “algemeen nuttige acties zoals bestrijding van discriminatie en armoede” en ook “mensenrechten en sociale problemen” had overgegaan tot “netwerkvorming voor infiltratie op verschillende niveaus van het openbare oordeel”.
Tegelijkertijd zei de advocaat van de Imam Ali Society in een gesprek met het nieuwsagentschap Imtedad, met nadruk op de onwettigheid van het verzoek tot structuurwijziging van de Imam Ali Society: “De behandeling van de Imam Ali Society is het begin van de behandeling van maatschappelijke instellingen.”
De Imam Ali Student Relief Society is een ngo die in 1378 begon met haar activiteiten. Deze organisatie werd in 1384 officieel geregistreerd en voert haar activiteiten sindsdien uit met officiële toestemming van het Ministerie van Binnenlandse Zaken. De Imam Ali Society is de grootste onafhankelijke maatschappelijke instelling in Iran en is de enige Iraanse ngo die in 1389 werd geregistreerd met een raadgevende status bij de Verenigde Naties en lidmaatschap van de Raad voor Economische en Sociale Aangelegenheden, als een van de actieve organisaties op het gebied van het verminderen van maatschappelijke problemen op internationaal niveau.
Deze organisatie met ongeveer tienduizend actieve leden werkt in verschillende gebieden van maatschappelijke problemen en crises, zoals ondersteuning van werkende kinderen en uitgesloten kinderen en slachtoffers van armoede, verslaving en oorlog, en ook hulpverlening bij natuurrampen en ondersteuning van gezinnen in achtergestelde gebieden, vrouwelijke huishoudhoofden en andere noodsituaties als gevolg van maatschappelijke crises. Deze ngo heeft ongeveer 44 actieve centra in twintig provincies van het land. Volgens gegevens die door deze ngo zijn gepubliceerd in de maand Tir van het jaar 99, ondersteunde deze organisatie 6137 kinderen.
Bron: Iran Human Rights Campaign
