«Sepideh Raisi», 21-jarige slachtoffer van kindhuwelijk en huiselijk geweld, vermoord

Sepideh Raisi, een 21-jarige vrouw die op 13-jarige leeftijd was uitgehuwelijkt, werd doodgeschoten nadat zij scheiding van haar echtgenoot had aangevraagd. Ze was vier maanden zwanger en moeder van een driejarig kind. Haar ongeboren kind overleed eveneens en haar moeder raakte gewond tijdens de schietpartij. Deze misdaad stelt de samenleving en de autoriteiten opnieuw een ernstig vraag: hoeveel meisjes en vrouwen moeten nog slachtoffer worden van kindhuwelijk en huiselijk geweld voordat hun veiligheid en recht op leven serieus wordt genomen?
Volgens rapporten van mensenrechtenorganisaties werd Sepideh Raisi, afkomstig uit het dorp Zagh in het district Simkan van de stad Jahrom in de provincie Fars, op 16 november 2025 doodgeschoten door haar echtgenoot nadat zij scheiding had aangevraagd. Bij deze aanval kwam haar vier maanden oude ongeboren kind ook om het leven en raakte Sepidehs moeder gewond aan haar schouder en werd naar een medisch centrum gebracht.
Volgens het rapport van Hengaw was Sepideh op 13-jarige leeftijd gedwongen te trouwen en had zij gedurende de jaren van haar huwelijk herhaaldelijk te maken met bedreigingen, intimidatie en huiselijk geweld, waaronder bedreigingen met een vuurwapen. Om aan deze omstandigheden te ontsnappen en de veiligheid van zichzelf en haar driejarige kind te waarborgen, diende zij een scheidingsverzoek in; maar in plaats van dat dit verzoek gepaard ging met steun en effectieve bescherming, werd het beantwoord met dodelijk geweld.
Andere rapporten geven aan dat de schietpartij plaatsvond in aanwezigheid van haar moeder, zussen en driejarig kind. Haar echtgenoot, Ali Raisi, van wie wordt gezegd dat hij lid was van de Revolutionaire Garde, is na het plegen van de moord ondergedoken; desondanks hebben binnenlandse media, waaronder Rokna en Nournews, over zijn arrestatie bericht. De formele details van het onderzoek en het juridische proces in deze zaak zijn nog niet volledig opgehelderd.
Sepideh was slechts 13 jaar oud toen zij een getrouwd leven begon; een leeftijd die moet worden besteed aan onderwijs, groei, spel en het opbouwen van een toekomst als kind, niet aan het begin van zware verantwoordelijkheden van het huwelijk en het moederschap. Huwelijk op zo jonge leeftijd, zelfs als het formeel wordt vastgelegd in de binnenlandse wetgeving, wordt volgens internationale normen nog steeds als kindhuwelijk beschouwd en kan meisjes blootstellen aan ongelijkheid, afhankelijkheid, gebrek aan onderwijs en geweld.
In Iran bepaalt artikel 1041 van de Burgerlijke Wetgeving de huwelijksleeftijd voor meisjes op 13 jaar en biedt ook de mogelijkheid tot huwelijk op jongere leeftijd met toestemming van de wettelijke voogd en beschikking van de rechtbank. Daardoor staat de wet die kinderen zou moeten beschermen, huwelijken van meisjes onder de 18 jaar nog steeds toe.
De omvang van deze crisis gaat verder dan één zaak. Op basis van gegevens van het centrum voor statistieken en documentatie van mensenrechtenorganisaties, zijn ten minste 207 geval van vrouwenmoord in Iran in 2025 geregistreerd. Onder deze gevallen zijn ten minste 10 vrouwen die slachtoffer van kindhuwelijk waren, vermoord door hun echtgenoten; eveneens zijn ten minste 10 vrouwen na het indienen van een echtscheidingsverzoek door hun echtgenoten vermoord.
Het rapport van Hengaw over de eerste helft van 2026 meldt ook de registratie van ten minste 45 gevallen van vrouwenmoord; hieronder waren ten minste twee vrouwen die als kind waren getrouwd, vermoord door hun echtgenoten.
Deze cijfers betreffen alleen gedocumenteerde gevallen en kunnen niet als het totale aantal moorden op vrouwen in Iran worden beschouwd. Het ontbreken van uitgebreide officiële statistieken, beperkte toegang tot informatie en niet-rapportage van bepaalde gevallen wijzen erop dat het werkelijke aantal groter kan zijn. Het moet ook worden benadrukt dat niet alle gevallen van vrouwenmoord het gevolg zijn van kindhuwelijk, maar het herhaalde patroon van moorden op vrouwen die als kind zijn getrouwd, toont aan dat dit fenomeen de kwetsbaarheid en dodelijk geweld kan verergeren.
Wanneer een meisje op 13-jarige leeftijd wordt uitgehuwelijkt, wanneer jarenlange bedreigingen met vuurwapens doorgaan en wanneer een vrouw voor haar redding en die van haar kind een scheidingsverzoek indient, maar uiteindelijk haar leven verliest, kan men zich niet beperken tot alleen de arrestatie van de dader.
De arrestatie van de verdachte, indien bevestigd en tot een afronding in het juridische proces, maakt deel uit van verantwoording; maar het voorkomen van dergelijke misdaden vereist meer dan straf na de moord: effectief verbod op kindhuwelijk, wettelijke en praktische ondersteuning van vrouwen blootgesteld aan geweld, veilige toegang tot onderkomen en steunvoorzieningen, onmiddellijke aanpak van gewapende bedreigingen en waarborging van de mogelijkheid tot scheiding zonder blootstelling aan wraak en geweld.
Sepideh Raisi stierf op 21-jarige leeftijd; terwijl zij nog steeds moeder van een klein kind was en een ander kind verwachtte. Haar driejarige kind verliest zijn moeder en haar familie staat voor diepe en onherstelbare verwondingen.
Kindhuwelijk mag niet slechts als een familiale traditie of privéaangelegenheid worden beschouwd. Wanneer kindhuwelijk een meisje in een ongelijke en kwetsbare positie plaatst en beschermingsmechanismen haar niet kunnen beschermen, wordt dit een ernstige schending van kinderrechten en het recht op leven van vrouwen. Geen meisje mag haar jeugd verliezen door geforceerd huwelijk en geen vrouw mag met haar leven betalen voor het verkrijgen van het recht op scheiding.




