Uitgebreide kritiek op verplaatsing Koranmuseum naar Saadabad-paleis in plaats van Watermuseum
De verplaatsing van het Koranmuseum naar het Saadabad-paleis kort voor de Internationale Museumdag, in plaats van het Watermuseum, heeft geleid tot zeer uitgebreide kritiek.
Seyyed Ahmad Mohit Tabatabai, voorzitter van de Iraanse ICOM-commissie, kritiseerde kort voor de Internationale Museumdag de verplaatsing van het Nationale Koranmuseum van het Marmerpaleis naar het Saadabad-paleis en de verhuizing van het Watermuseum van Saadabad naar Pardisan, terwijl hij het belang van musea in de samenleving belichtte en de programma’s van deze dag uitlegde.
Over de viering van de Internationale Museumdag zei hij: “De Internationale Museumdag wordt elk jaar op 18 mei gevierd en op deze dag wordt een specifieke focus voor museumactiviteiten bepaald die wereldwijd onder de aandacht wordt gebracht. De focus van dit jaar’s activiteiten, die begin Dey is begonnen en door Dey 1404 zal doorgaan, is gebaseerd op de positie en rol van musea in snel veranderende samenlevingen. Deze focus omvat drie hoofdthema’s: jeugdpubliek, technologie- en wetenschapspubliek en erfgoedpubliek, met bijzondere nadruk op immaterieel erfgoed.”
Tabatabai zei, terwijl hij zijn bezorgdheid uitsprak over het besluit om het Watermuseum te sluiten: “Een van het slechtste nieuws voor het museumvak is het sluiten van een museum. Soms sluiten particuliere musea vanwege economische problemen en gebrek aan steun van publieke instellingen zoals gemeentes en de overheid. Soms worden ook staatmusea met belangrijke delen van het erfgoed van het volk gesloten. Maar misschien nog erger is het feit dat een nationaal museum wordt gesloten of verplaatst.
Tijdens het bewind van de in het verleden overleden Kazerouni, die van het ministerie van Huisvesting en Stedenbouw werd benoemd als hoofd van de Organisatie voor Cultureel Erfgoed, leverde hij voortreffelijke diensten. Zijn meest opvallende werk was het omzetten van cultureel erfgoed in onderzoeksinstelling, maar hij sloot een van de beroemde en oude musea van Teheran genaamd het Museum voor Decoratieve Kunsten aan de Karim Khan-straat in Teheran en verplaatste de voorwerpen van dit museum naar het Decoratieve Kunstmuseum van Isfahan. Het museum werd niet ontbonden, maar volledig verplaatst. Een groot deel van zijn werken ging naar Isfahan en een deel naar het Miromaad-museum. Deze actie wordt beschouwd als een zwakke plek in zijn werk en wierp een schaduw over zijn goede werken.
Na hem was meneer Mousavi 9 maanden directeur van de organisatie. Hij corrigeerde de fouten en missers van vorige directeuren. De hernieuwd verhuizing van de Organisatie voor Cultureel Erfgoed van Shiraz en de verplaatsing van de Organisatie voor Ambachten van Isfahan naar Teheran, en vooral het heropenen van het Miromaad, Behzad en het Nationale Kunsten museum in Baharestan waren onder zijn initiatieven.”
Ahmad Tabatabai voegde ook toe over de verplaatsing van het Koranmuseum naar het Saadabad-paleis: “Het Nationale Koranmuseum is gevestigd aan de Valiasr-straat, op het kruispunt met Imam Khomeini, aan de zuidzijde van het Marmerpaleis. Dit museum ontstond op de plaats van het Cultureel Centrum van het Schilderijmuseum. Ten tijde van het leven van wijlen Habibollah kreeg dit museum zijn naam Koran en ontving zeer uitstekende financiering van de toenmalige regering voor de oprichting van dit museum. Het Koranmuseum bevindt zich op een geografisch belangrijke locatie en in de buurt van enkele belangrijke overheidsinstanties, en het was de bedoeling dat, op voorstel van wijlen Habibollah, gasten van de president de kunst van het Heilige Koran in dit museum zouden bezoeken.
Dit museum was een van de weinige musea die werden bestuurd door een raad van toezichthouders. De directeur ervan was meneer Masjed-Jame. In die periode ontstond een zeer goede relatie tussen verschillende islamitische instellingen in het land. Het museum was actief en reageerde op verschillende momenten, waaronder religieuze feestdagen en evenementen, en droeg bij aan het verzamelen van historische Korans. In de loop van deze jaren hebben verschillende kwesties ertoe geleid dat dit museum bezoekensproblemen had, daarom zal het naar Saadabad worden verplaatst. Terwijl het beter zou zijn geweest als dit museum een gespecialiseerd museum was geweest. De problemen hadden kunnen worden opgelost, maar misschien was het eenvoudiger om het museum vandaar te verlaten en naar Saadabad te gaan.
Dit museum is een van de belangrijkste musea met waarde in termen van kunstwerken, maar een van de minst succesvolle musea in vergelijking met de Groene Paleizen, Nationale, Keuken- en Miromaad-musea. Het Miromaad-museum heeft ook weinig bezoekers. In elke collectie is de samenhang van het museum, infrastructuur en werken belangrijk. Ik hoop dat het Koranmuseum niet hetzelfde lot ondergaat als het Miromaad-museum.”
De voorzitter van ICOM benadrukte dat is aangekondigd dat het Koranmuseum naar het Watermuseum in Saadabad zal worden verplaatst en stelde: “Het Watermuseum in het Saadabad-complex is sinds 1375 tijdelijk geopend. Maar later, vanwege de relatie van water met Saadabad, het aantal kanalen en een vorm van traditionele irrigatie die het milieuonderwerp in Saadabad had, probeerde het management van het complex dit museum in stand te houden en het ministerie van Energie verklaarde ook zijn medewerking op dit gebied. Maar onlangs hoorden we dat het ministerie van Energie zelf het museum niet wil hebben en het naar het Pardisan-complex willen verplaatsen. We hopen nu dat oude musea hun leven kunnen voortzetten en dat we getuige zullen zijn van de opening en geboorte van nieuwe musea. Er zijn financiële en maatschappelijke problemen of verschillende kwesties die ervoor zorgen dat een museum in gevaar komt. Dit is begrijpelijk in de particuliere sector, maar in het domein van staatsmusea kunnen deze problemen beter worden opgelost.”
