Vaccin voor het Iraanse volk of voor de zwakken der wereld?

Vijftien maanden nadat de Wereldgezondheidsorganisatie de wereldwijde coronapandemie had aangekondigd, en terwijl tot vandaag meer dan 182 miljoen besmettingen met COVID-19 en 3,9 miljoen sterfgevallen officieel zijn geregistreerd, suggereren schattingen dat de werkelijke aantallen twee tot drie keer hoger liggen.

Tegelijkertijd is het geen overdrijving om te zeggen dat het enige licht aan het einde van de tunnel van de grootste wereldwijde pandemie van de afgelopen honderd jaar afkomstig is van het meest uitgebreide vaccinatieprogramma in de geschiedenis van de mensheid, waarbij tot het moment van schrijven meer dan drie miljard doses wereldwijd zijn toegediend.

Uiteraard mag het fundamentele feit niet over het hoofd worden gezien dat de verdeling van coronavaccins in de wereld ernstig onevenwichtig is geweest, wat veel bezorgdheid heeft gecreëerd. De 74e Wereldgezondheidsassemblée, die op 24 mei 2021 virtueel vanuit Wenen werd gehouden, was het toneel van protesten en uitgebreide discussies over dit onderwerp.

De directeur-generaal van de Wereldgezondheidsorganisatie waarschuwde op deze vergadering dat “zolang het coronavirus en zijn varianten ergens op aarde in omloop zijn, geen enkel land veilig is voor de gevolgen van een wereldwijde pandemie”.

Helaas moet worden erkend dat het probleem van universele toegang tot effectieve en door gerespecteerde internationale instanties goedgekeurde vaccins momenteel is verworden tot een fundamenteel obstakel voor veel arme landen vanwege het ernstige onevenwicht tussen aanbod en vraag. Er moeten sneller praktische stappen worden ondernomen die verder gaan dan het uiten van bezorgdheid of het uitspreken van loze solidariteitsverklaringen. Het is de moeite waard op te merken dat op de laatste G7-top in juni 2021 in Groot-Brittannië, de leiders van de machtigste economieën ter wereld zich verbonden hebben tot het leveren van één miljard coronavaccindoses aan arme landen, hoewel zij geen duidelijk tijdschema hebben gegeven en het onduidelijk is wanneer zij hun onaanvaardbare vertraging in het leveren van vaccins nodig voor het COVAX-programma, dat door de Wereldgezondheidsorganisatie voor rechtvaardige vaccindistributie wordt uitgevoerd, zullen inhalen.

Een overzicht van de beschikbare vaccins in de wereld

Momenteel zijn er volgens de gegevens van de COVID-19 vaccintrackingwebsite van McGill University 127 vaccinkandidaten tegen corona in 367 verschillende klinische onderzoeken in verschillende landen in verschillende fasen.

Van dit aantal zijn 37 vaccins in fase één, 50 vaccins in fase twee en 37 vaccins in fase drie van klinische onderzoeken, en zijn vijf vaccins uit de onderzoeken verwijderd vanwege mislukking.

Volgens dezelfde website zijn 19 vaccins al door verschillende landen goedgekeurd, waarvan er tot nu toe slechts zeven – Pfizer-BioNTech, AstraZeneca-Oxford, Covishield, Janssen, Moderna, Sinopharm en Sinovac – noodgoedkeuring van de Wereldgezondheidsorganisatie hebben ontvangen.

Ondertussen hebben de Amerikaanse FDA en het Europees Geneesmiddelenbureau, die strenger regelgeving hanteren, alleen noodgoedkeuring gegeven voor de vaccins Pfizer-BioNTech, AstraZeneca, Moderna en Janssen.

De vaccinatiestatus in Iran

Iran is geen arm land, maar vanwege de rampzalige prestaties van zijn regering op verschillende economische, politieke, sociale en culturele gebieden, kampt het met talrijke problemen en ondanks het bezit van enorme olie- en gasreserves en ander potentieel, leven de meeste mensen in elendige omstandigheden.

De Islamitische Republiek heeft gedurende de afgelopen 15 maanden minimale sociale en economische steun geboden aan kwetsbare groepen die hun baan of de kostwinner van hun gezin vanwege COVID hebben verloren. Deze grote tekortkoming heeft ertoe geleid dat veel groepen in de samenleving de coronabeperkingen niet hebben nageleefd omdat zij hun huis moeten verlaten om hun bestaan veilig te stellen, wat een negatieve cyclus heeft gecreëerd en de verspreiding van het coronavirus heeft versneld.

Sinds het begin van de COVID-19-pandemie in februari 2020 is de manier waarop de autoriteiten van de Islamitische Republiek deze ziekte hebben bestrijden niet alleen onvoldoende geweest gegeven de binnenlandse capaciteiten en beschikbare middelen, maar vanwege de ineffectiviteit van het hele systeem zijn de sterfte en complicaties per capita hoger geweest dan het wereldgemiddelde.

Hoewel volgens officiële statistieken van het Iraanse ministerie van Volksgezondheid tot nu toe ongeveer 84.000 mensen in Iran zijn overleden, schat de Wereldgezondheidsorganisatie in het meest optimistische geval het sterftecijfer door COVID-19 in Iran op meer dan 180.000 personen.

Afgezien van het probleem van zwak crisisbeheer rond corona, is een van de meest controversiële onderwerpen de manier waarop de autoriteiten van de Islamitische Republiek met vaccinatie tegen deze ziekte omgaan, wat momenteel de enige effectieve manier is om de wereldwijde pandemie onder controle te krijgen en het leven naar normale omstandigheden terug te brengen.

In een niet-aangekondigd strategisch beleid hebben zij als voornaamste doel gesteld coronavaccins in het land zelf te produceren, en in dit kader verbood de leider van de Islamitische Republiek de invoer van Britse en Amerikaanse vaccins, die op dat moment de enige effectieve en wereldwijd goedgekeurde vaccins waren. Dit was niet alleen niet professioneel gerechtvaardigd, maar blijft als een onverwijderbare steen in de put van het ineffectieve beheer van de regering.

Gelijktijdig met deze foutieve beslissing van de leider van de Islamitische Republiek, niet alleen tegengesteld zich andere hoge functionarissen, onder wie de minister van Volksgezondheid, niet tegen aan, maar zetten zij alles in om deze “vaderlijke bezorgdheid” te rechtvaardigen. Daarom, precies toen de meeste landen in de regio met aanzienlijke budgetten beschikbare vaccins begonnen te bestellen (soms tegen zeer hoge prijzen) of zich bereid verklaarden samen te werken aan het uitvoeren van klinische onderzoeken, begonnen de ambtenaren van het land met het programma voor de productie van binnenlandse vaccins en inspanden zich niet effectief om vaccins van buiten het land te verkrijgen.

Dit terwijl gezond verstand zou hebben vereist dat, gezien het feit dat er nog geen zekerheid bestond over de effectiviteit van binnenlandse vaccins (en dit nog steeds niet het geval is) en gegeven dat landen met meer ervaring en veel superieure technologie dan Iran ook mislukt waren in de productie van coronavaccins, men parallel zou hebben moeten werken en op z’n minst totdat de capaciteit voor binnenlandse vaccaproductie was bereikt, de bevolking niet zou hebben beroofd van effectieve buitenlandse vaccins en door rechtstreekse inenting niet alleen meer sterfgevallen zou hebben voorkomen maar ook nieuwe golven en de opkomst van virusmutanten zou hebben tegengegaan.

Zoals gewoonlijk hebben de autoriteiten van de Islamitische Republiek pas toen zij werden geconfronteerd met protestgolven en volksvraag naar vaccinatie besloten tot aankoop van buitenlandse vaccins. Door problemen met Irans niet-lidmaatschap van FATF en sancties, en aan de andere kant door de gestegen mondiale vraag en langere levertijden, hebben wij een rommelige vaccinatiesituatie in het land gezien, inclusief vertragingen in het nationaal programma, lange wachtrijen en wanorde bij het toedienen van de tweede dosis.

Tot het moment van schrijven zijn slechts ongeveer 5,8 miljoen doses buitenlands vaccin in Iran toegediend en heeft minder dan 7% van de bevolking zijn eerste vaccindosis ontvangen, wat in vergelijking met landen in de regio zeer laag is.

Het feit dat een land zelf coronavaccins of andere vaccins wil produceren op grond van nationale belangen en om de voorziening van strategische goederen veilig te stellen, is niet alleen niet objectief maar verdient lof. Echter, in het geval van Iran onder het bewind van de gelijkerijen is het probleem enigszins anders.

Ten eerste hebben zij in de afgelopen 42 jaar aangetoond dat zij geen strategische visie hebben en ondanks veel beweringen absoluut niet in staat zijn technologische producten te produceren die voldoen aan internationale normen. Men kan bijvoorbeeld naar het programma voor domesticering van de auto-industrie verwijzen, waarvan niemand kan ontkennen dat het mislukt is; een programma dat niet alleen miljarden dollars van dit land vernietigd heeft, maar ook de belangrijkste oorzaak is van de toename van het aantal doden in het verkeer, gemiddeld 40 per dag.

Ten tweede heeft de corrupte en rentistische structuur van het huidige systeem ertoe geleid dat elk verschijnsel, zelfs de productie van binnenlandse coronavaccins, alleen wordt bekeken als een middel om de rijke belangen van verschillende machtsbanden en maffia’s veilig te stellen. Om deze reden is de bestrijding van de COVID-19-pandemie in het Iaanse staat en het voorkomen van meer sterfgevallen door binnenlandse coronavaccinproductie omhuld in onduidelijkheid.

Wat weten we over binnenlandse vaccins?

De omstandigheden die de COVID-19-pandemie aan de wereld heeft opgelegd, hebben ertoe geleid dat vaccinproductieprocessen die soms jaren duren, zijn verkort tot enkele maanden. Dit betekent echter niet dat de gevoeligheid voor of negering van de normen voor de productie van effectieve, veilige en bijwerkingarme vaccins is afgenomen, maar de Wereldgezondheidsorganisatie heeft geprobeerd door versnelling van klinische onderzoeken en uitstelling van fase vier tot na openbare marktintroductie, de voorwaarden voor bestrijding van de pandemie en reductie van sterfte door noodgoedkeuring van coronavaccins te scheppen.

Hoewel geen enkel land verplicht is goedkeuring van de Wereldgezondheidsorganisatie voor vaccininjectie aan te vragen, kan goedkeuring door producerende landen in de praktijk als dubbele zekerheid voor effectiviteit, veiligheid en minder bijwerkingen worden beschouwd. Men mag ook niet vergeten dat zonder goedkeuring van de Wereldgezondheidsorganisatie de export van een belangrijk biologisch product zoals een vaccin praktisch onmogelijk zal zijn.

Helaas blijkt uit de uitspraken van ambtenaren van het ministerie van Volksgezondheid dat zij niet alleen geen verlangen hebben goedkeuring van gerespecteerde internationale instanties te ontvangen, maar hebben besloten tot injectie van binnenlandse vaccins te beginnen zonder eens het einde van de klinische onderzoeksfasen af te wachten en zonder de resultaten ervan in respectabele binnenlandse of buitenlandse publicaties te publiceren. Duidelijke voorbeelden van deze gevaarlijke onwetenschappelijke innovatie waren de noodgoedkeuring voor de vaccins “Covo Iran Barkat” en “PastoCoVac”, waarvan de derde fase van klinische onderzoeken nog niet is voltooid.

Deze maatregel, die tegen alle internationale protocollen in werd genomen, werd zelfs betwist door het adjunct-directoraat voor onderzoeks- en technologieaangelegenheden van het ministerie van Volksgezondheid zelf; een bezwaar dat nergens toe leidde en praktisch de propagandistische injectie van een van deze vaccins door Ayatollah Khamenei, terwijl hij de pose van de Qajar-koningen aannam, een eindpunt op enig verzet van binnen het systeem zette.

Het lijkt erop dat de autoriteiten van de Islamitische Republiek, meer dan het vaccin als een middel om de wereldwijde pandemie onder controle te krijgen en Iraniërs te redden te beschouwen, het omzetten in een instrument voor ideologische propaganda in lijn met anti-Westers doelstellingen. De onzinnige uitspraken van de commandant van het Revolutionaire Garde Korps over vaccin-uitvoer naar Amerika of de hallucinaties van de minister van Volksgezondheid over het omzetten van Iran in een vaccinatiecentrum voor de zwakken der wereld moeten in dit licht worden beoordeeld.

Volgens informatie van het adjunct-directoraat voor Wetenschap en Technologie van het Iraanse presidentieel kantoor, zijn momenteel zes vaccins in de fase van klinische onderzoeken, namelijk:

• Eerste- Het vaccin “Covo Iran Barkat”, vervaardigd door Shafa Pharmed, een dochteronderneming van de Barkat-medicijngroep onder het Uitvoerend Centrum van het Imaams Decreet, beheerd door het kantoor van de Leider. Dit vaccin is momenteel in fase drie van klinische onderzoeken en maakt gebruik van “dode virus”-technologie.
• Tweede- Het vaccin “PastoCoVac”, het resultaat van samenwerking tussen het Pasteur Instituut van Iran en het Finlay Instituut van Cuba. Dit vaccin is ook in fase drie van klinische onderzoeken en maakt gebruik van geconjugeerde recombinante eiwittechnologie. Dit vaccin heeft fase één en twee in Cuba doorlopen en wordt daar onder de naam “Soberana 02” gepresenteerd.
• Derde- Een vaccin dat door het Razi Instituut zal worden vervaardigd en fase één heeft voltooid en momenteel in de fase van gegevensanalyse verkeert. De technologie die in dit vaccin wordt gebruikt, is ook recombinant eiwit.
• Vierde- Het vaccin van Milad Daru Noor in samenwerking met het ministerie van Defensie, dat zich in fase één van klinische onderzoeken bevindt. De technologie van dit vaccin is ook “dode virus” en staat bekend als “Fakhr Avak”.
• Vijfde- Vaccin van Sinagen in samenwerking met Australië, dat zich in fase twee en drie van klinische onderzoeken bevindt. Dit vaccin is van het type recombinant eiwit en fase één ervan werd in Australië uitgevoerd.
• Zesde- Het vaccin “Nura”, vervaardigd door Novarajen in samenwerking met de universiteit Baqieyatallah, verbonden aan het Ierse Revolutionaire Garde Korps. Dit vaccin is ook van het type recombinant eiwit en bevindt zich in fase één van klinische onderzoeken. Ook bevinden zich drie andere vaccins in Iran in preclinische onderzoeksfase, namelijk:
  • A- Het vaccin van Dermangostar Ranap in samenwerking met Ariogen, dat zich in de fase van aapuitdagingstest bevindt. Dit vaccin zal van het mRNA-type zijn.
  • B- Home Immune Biotechnology, wiens vaccin sinds begin juni in de aapuitdagingstest is gegaan. Dit vaccin zal van het vectorvaccintype zijn.
  • C- Een vaccin dat door Aswah in samenwerking met Paya Fanzakhte Alborz en Kian Gene Azma zal worden vervaardigd. Dit vaccin, gemaakt van dode virus, bevindt zich in de eindtestfase van aapuitdaging en in de fase van medicijnmapreview bij het Food and Drug Administration voor ingang in de klinische onderzoeksfase.

Bron: Radio Farda