Veiligheidsdruk op familie Pir-Fallak aan vooravond van herdenking dood Kian

De veiligheidsdruk neemt toe op de familie van Kian Pir-Fallak aan de vooravond van de herdenking van zijn dood.

Nog iets meer dan een week tot de eerste herdenking van de dood van Kian Pir-Fallak door de nregime-troepen, en zijn familie staat nog steeds onder druk van het Islamitische Republiek regime.

Ongeveer zes maanden lang bevind “Mahnaz Molaei-Rad”, de moeder van Kian, zich in gedwongen stilzwijgen omdat ze Ali Khamenei en de krachten onder zijn gezag openlijk als moordenaar en verantwoordelijk hebben aangemerkt voor de dood van Kian. De familie Molaei-Rad en de familie Pir-Fallak hebben sinds de dag van Kians dood onder zware veiligheidsdruk gestaan.

Na de dood van “Pooya Molaei-Rad”, de neef van Mahnaz, op de dag van Kians verjaardagsviering, namen de druk en bedreigingen tegen Mahnaz toe. Volgens rapporten van een ingewijde bron ontvingen alleen op één dag meer dan 50 telefoontjes en berichten gericht tegen een bekende van Mahnaz met bedreigingen voor deze familie. Nu, terwijl de eerste herdenking van de dood van de zoon van deze familie nadert, nemen de veiligheidsdruk en bedreigingen voor het houden van ceremoniën toe.

Niet alleen de families Pir-Fallak en Molaei-Rad, maar ook families van slachtoffers van de protesten van 1401 staan in de afgelopen dagen onder druk van veiligheidsinstellingen, worden opgeroepen, bedreigd en gearresteerd. Met betrekking tot de druk die het regime van de Islamitische Republiek sinds vorig jaar tot nu toe op families van gesneuvelden heeft uitgeoefend, waarschuwde de mensenrechtenorganisatie Amnesty International dat Iraanse autoriteiten het lastigvallen van families van degenen die vorig jaar tijdens de “Vrouw, Leven, Vrijheid”-beweging onwettig door Iraanse veiligheidskrachten zijn gedood, hebben verhoogd.

Volgens uitspraken van “Musa Barzin-Khalifelu”, jurist en gerechtelijk advocaat, is een van de redenen voor het onder druk zetten van families van eisers het informeren ervan over de dood van hun geliefden, wat eerst moet worden onderzocht of het medialiseren van deze gebeurtenissen juridisch is verboden of niet.

Meneer Khalifelu zegt over wettelijke informatiebeperkingen: “In de wetgeving is er geen verbod op het spreken met media, zelfs niet met media die honderd procent tegen de regering zijn en buiten het land zijn gevestigd of afhankelijk zijn van een ander land.

Ook in de wetten van de Islamitische Republiek Iran is het spreken over een feit niet strafbaar, tenzij de uitspraken van een persoon betrekking hebben op geclassificeerde informatie en documenten. Bijvoorbeeld iemand die een staatsgeheim onthult dat onder nationale veiligheid valt en behoort tot de categorie geclassificeerde documenten.

Mahnaz Molaei-Rad heeft geclassificeerde documenten niet openbaar gemaakt, maar is een eiseres voor het bloed van haar zoon dat onrechtvaardig is vergoten en de regering erkent dat zo’n tragedie is gebeurd, maar schuift de schuld af op iemand anders. Mahnaz spreekt over de gebeurenis voor Kian die waar is en er is geen juridisch verbod op van toepassing.

Musa Barzin-Khalifelu adviseerde de families van eisers als jurist en gerechtelijk advocaat om het informatieproces nooit stop te zetten en zoveel mogelijk voort te gaan met het eisen van gerechtvaardigd en informatie over hun geliefden en de bedreigingen van de regering tegen hen, en niet de communicatie met media af te snijden, omdat het alleen op deze manier is dat het proces van gerechtigheidseisen voortgaat.

Meneer Barzin benadrukte dat hoewel de Iraanse regering pretendeert dat het zich niet aantrekt van mensenrechtenorganen, deze eigenlijk bang voor hen zijn, en voegde eraan toe: “De Iraanse regering is bang dat deze gebeurtenissen en discussies in de media en internationale organen worden gepubliceerd, daarom intimideren ze families van eisers. Hoe het ook zij, Iran heeft internationale verplichtingen en betaalt een bepaalde prijs voor het niet nakomen van deze verplichtingen.