Verslag van voormalige gevangene over behandeling in Iraanse gevangenissen; Akbar Laksatani: regering doet voorkomen dat tegenstanders ‘psychische problemen’ hebben
Meer dan veertig dagen na de dood van Behnam Mohammadi, een politieke gevangene in Iran, zegt een voormalige politieke gevangene dat de manier waarop de Islamitische Republiek omgaat met politieke gevangenen erop gericht is aan te tonen dat zij psychische en mentale problemen hebben.
De familie van Behnam Mohammadi, een Gonabadi derwisj en gevangene die op 28 Bahman in het Liqman-ziekenhuis in Teheran overleed, zegt dat zijn dood niet natuurlijk was. Meneer Mohammadi had eerder geklaagd over ongepaste behandeling in de gevangenis; maar na enkele keren genegeerd te zijn, werd meneer Mohammadi plotseling in kritieke toestand naar het ziekenhuis overgebracht en daar werd het bericht van zijn overlijden aangekondigd.
Akbar Laksatani, voormalig dubbelburger en gevangene in Iran, zei in een gesprek met Voice of America dat hij tijdens zijn arrestatie ook naar het psychiatrische ziekenhuis Razi in Oromiyeh was overgebracht. Dit terwijl de artsen van het ziekenhuis volgens meneer Laksatani hadden verklaard dat hij geen problemen had en dat opname in het Razi-ziekenhuis niet noodzakelijk was.
Deze voormalige dubbelburger zegt dat hij na zijn overbrenging naar de gevangenis in Oromiyeh uit protest tegen slechte sanitaire omstandigheden, gebrek aan medische diensten, geen toegang tot insuline in de gevangenis en overbrenging naar de afdeling drugsdelicten in hongerstaking ging. Na veertien dagen werd hij vanwege bewusteloosheid eerst naar de ‘spoedeisende hulp van het Khomeini-ziekenhuis’ overgebracht. Meneer Laksatani zegt dat veiligheidsfunctionarissen hem in de gevangenis hebben mishandeld en dat hij na enkele dagen, op bevel van de toezichthouder van de gevangenis, naar het psychiatrische ziekenhuis Razi werd overgebracht.
Hij voegde eraan toe dat toen hij in het psychiatrische ziekenhuis was opgenomen, hem medicijnen werden voorgeschreven zonder toezicht van een specialist, wat zijn lichamelijke toestand verergerde. Volgens meneer Laksatani hebben familieleden hem na zijn vrijlating ook verteld dat hij hen niet herkende toen zij hem in het ziekenhuis bezochten.
Betul Hosseini, moeder van Behnam Mohammadi, Gonabadi derwisj en politieke gevangene die de afgelopen weken in het Liqman-ziekenhuis overleed, zei onlangs in een exclusief interview met Voice of America: ‘Mijn Behnam was niet zo, mijn Behnam was ziek, ik weet niet wat ze hem aandoen zodat mijn Behnam niet meer bij bewustzijn was, mijn Behnam werd helemaal niet meer wakker.’
Volgens Akbar Laksatani werd hij in het Razi-ziekenhuis naar de ergste afdeling van het ziekenhuis overgebracht, waar hij werd mishandeld en met handboeien en voetboeien aan het bed werd gebonden. Meneer Laksatani zegt dat dit ook tot wonden aan zijn handen en voeten leidde, waarvan de sporen nog steeds op zijn lichaam zichtbaar zijn.
Deze voormalige politieke gevangene zei tegen Voice of America: ‘De Islamitische Republiek probeert zijn tegenstanders zowel in het buitenland als binnenland zo af te schilderen dat zij zou zeggen dat zij psychische en mentale problemen hebben en niet goed bij zinnen zijn. Degenen die tegen ons protesteren, hebben psychische en mentale problemen; dat wil zeggen dat het geen normale mensen zijn die protesteren en bezwaar maken.’
Akbar Laksatani, Iraanse burger met permanente verblijfsvergunning in Amerika, werd zaterdag 6 Mehr van het jaar 1398 gearresteerd door functionarissen van de inlichtingendienst van de IRGC in Oromiyeh toen hij van plan was Iran binnen te gaan via de Serv-grensovergang in Oromiyeh voor een bezoek aan zijn zieke en bejaarde moeder. Hij werd na ten minste 47 dagen uit de gevangenis van Oromiyeh vrijgelaten en vertrok uiteindelijk op 20 Bahman van het jaar 1398 uit Iran naar Amerika.
Hij is voormalig voorzitter van de stadsraad van Shout in West-Azerbeidzjan, hij is oorlogsveteraan van de Iran-Irak-oorlog. Begin het jaar 1386 werd hij gearresteerd op beschuldiging van ‘belediging van systeemfunctionarissen’ en ‘propagandaactiviteiten tegen het systeem’ en de Revolutionaire Rechtbank in Khoy veroordeelde hem later tot drie jaar gevangenisstraf.
Meneer Laksatani werd in het najaar van het jaar 1387 voor de uitvoering van zijn driejarige gevangenisstraf naar de gevangenis van Makoe overgebracht en in Khordad van het jaar 1388 kon hij verlof krijgen en de gevangenis tijdelijk verlaten en op 30 Khordad 1388 verliet hij Iran.
Bron: Voice of America
