Virtueel verhaal van foltering en onderdrukking in Iraanse gevangenissen tegelijk met ‘Dag van de Islamitische Republiek’
Een groep Iraanse activisten voor burgerrechten en mensenrechtenactivisten organiseerden op de verjaardag van het referendum over de Islamitische Republiek een programma met als onderwerp ‘meer dan vier decennia verzet en rechtszoeking in de gevangenissen van de Islamitische Republiek’ onder de naam ‘Honderd verhalen één verhaal’.
Dit programma vond donderdagavond 12 Farvardin (Iraanse tijd) online plaats en werd geopenbaard door verslagen, getuigenverklaringen, herinneringen, brieven en plannen van degenen die meer dan vier decennia in de gevangenissen van de Islamitische Republiek hebben gezeten.
Aan de andere kant, tegelijk met de dag die in de officiële kalender van de Islamitische Republiek bekend staat als ‘Dag van de Islamitische Republiek’, spraken Iraanse gebruikers op sociale medianetwerken met de hashtag ‘#honderd_verhalen_één_verhaal’ over de onderdrukking van tegenstanders en critici van de Islamitische Republiek in Iraanse gevangenissen.
Akram heeft verwezen naar de onderdrukking in de jaren zestig: ‘In de jaren zestig waren er zeer veel arrestaties en de Islamitische Republiek probeerde enig voorkomen te behouden. Veel mensen werden van hun werkplek gearresteerd. Bij arrestaties (vooral linkse mensen) werd aangekondigd dat zij voor drugssmokkel waren gearresteerd. De mensen hadden nog hoop op de regering en velen geloofden deze leugens.’
Nazli Kamuri gelooft dat ‘het horen van het lijden en de pijn van politieke gevangenen niet gemakkelijk is. Trauma veroorzaakt trauma. We moeten een strategie voor onszelf verzinnen zodat we met afstand empathie kunnen hebben voor pijn en trauma, maar niet toestaan dat gewelddadig trauma intern wordt. Het vertellen van lijden heeft het potentieel om een bevrijdende kracht te zijn.’
En Azam Bahrami herinnert aan de martelingen van Nilofar Bayani door een verslag van arrestanten in de milieuactivistenzaak: ‘Ze trokken mijn mouwen meerdere keren omhoog en bedreigden mij met het injecteren van luchtblaasjes om me te verlammen. De ondervrager, een geestelijke die zich voorstelde als vertegenwoordiger van boeteling, zei mij te kiezen tussen 70 zweepslagen in twee dagen of 50 zweepslagen in één dag. Maar niets was voor mij zo schokkend als het zien van het lijk van Dr. Siamak Namazi in het mortuarium.’
Bron: Voice of America
