Voortdurende detentie van “Nasim Golami Simiari” in gevangenis Evin

De detentie van “Nasim Golami Simiari” wordt voortgezet zonder duidelijk doel, ondanks het verstrijken van meer dan 390 dagen sinds de arrestatie.

Nasim Golami, geboren in 1367, werd op 28 Ordibehesht 1402 gearresteerd door inlichtingenfunctionarissen van de Pasdaran in Teheran. Na haar arrestatie werd zij overgebracht naar afdeling 1-A van de Pasdaran en onderworpen aan ondervragingen in eenzame opsluiting. Na twee maanden werd zij verplaatst naar afdeling 2-A en uiteindelijk op 4 Mehr 1402 naar de vrouwenafdeling van gevangenis Evin overgebracht.

Mevrouw Golami werd vijf maanden na haar arrestatie in het gerecht van Evin door onderzoeksrechter “Nasser Jalairsartoghi” in kennis gesteld van beschuldigingen van samenzwering, agitatie tegen het stelsel en rebellie. Tijdens haar detentie werd zij onderworpen aan psychische en fysieke foltering. Bovendien werden er tijdens haar verblijf in het detentiecentrum geforceerde bekentenissen van haar afgenomen, geregistreerd op video. Deze bekentenissen waren gedicteerd en onder dwang van de ondervrager afgelegd.

Een goed geïnformeerde bron dicht bij de politieke gevangene Nasim Golami zei: “Mevrouw Golami is in de afgelopen 392 dagen drie keer in het gerecht van Evin in kennis gesteld van de tegen haar ingebrachte beschuldigingen, maar er heeft tot nu toe geen rechtszitting plaatsgevonden en zij verblijft nog steeds zonder duidelijk doel in de vrouwenafdeling van gevangenis Evin.”

Zij begon in november vorig jaar met een hongerstaking in protest tegen haar onduidelijke detentiestatus en eet alleen water, suiker en zout. Ook schreef zij een brief waarin zij de redenen voor haar hongerstaking uitlegde en verklaarde dat zij zou doorgaan met haar hongerstaking totdat haar onduidelijke detentiestatus zou eindigen.

In de genoemde brief noemde zij haar voorwaarden voor het beëindigen van de hongerstaking als volgt: “beëindiging van onbepaalde voorlopige detentie, wettelijk onderzoek van de beschuldigingen in een bevoegd gerechtshof, of omzetting van het voorlopige detentiebevel in een borg en vrijlating totdat de rechtszitting plaatsvindt.”

Veel gevangenenen die in een vergelijkbare situatie als Nasim Golami verkeren, grijpen noodgedwongen tot hongerstaking en gebruiken dit als laatste middel om hun eisen na te streven, wat hun gezondheid ernstig in gevaar brengt.