Wat zullen historici over Iraanse vrouwen schrijven?

Het volk dat in 1978 revolutie voerde om de vrijheid die zij nastreefde te bereiken, was een hoopvol volk dat vervuld was van hoop op het aandeel in olie dat de leider van de Islamitische Revolutie – Ayatollah Khomeini – kosteloos had beloofd op hun eettafels.

Zonder na te denken over een toekomst, wat zou het aandeel van toekomstige generaties zijn? Een regering die van God en religie een winkel maakte om hun doelstellingen en ambities in het verborgene te kunnen bereiken.

Maar zij wisten niet dat de volgende generatie van gisteren, precies de kinderen van vandaag in Iran zijn, die gelukkig niet zo hoopvol zijn als de vorige generatie. Zij hebben hun stemmen verheven en zijn opgestaan om hun land uit handen van de vijand terug te veroveren. Een land dat door leugenaars was bezet, schreeuwt vandaag met brandende hoofddoeken als een vuurig vaandel naar vrijheid. De vrouwen van Iran hebben samen een leger in beweging gezet en hebben met het bloed dat zij hebben vergoten geroepen dat zij niet de slavinnen zijn van deze vaterlandlozen en hebben met hun slogans het zegel van onwaarheid op de tyrannieke regering gedrukt. Zij verlangden naar het uitroeien van onderdrukking uit Iran.

Morgen zal in de geschiedenis worden geschreven wie de vrouwen van Iran zijn, die hun leven in hun handen hebben genomen en voor een vrij Iran hebben gevochten.