Wet ter bescherming van personen met een handicap en kritiek op “uitstelgedrag” van de regering

Iraanse personen met een handicap worstelen met werkloosheid en financiële problemen, maar het “Fonds ter ondersteuning van werkgelegenheidskansen voor personen met een handicap” wacht al maanden op de bekendmaking van administratieve regelingen. De wet ter bescherming van de rechten van personen met een handicap vereist een begroting van 30 biljoen tomans.

Het “Fonds ter ondersteuning van werkgelegenheidskansen voor personen met een handicap” wacht nu anderhalf jaar op uitvoeringsvoorschriften. Dit fonds is bedoeld om het werkloosheidspercentage onder personen met een handicap te verlagen en zou kredietfaciliteiten moeten bieden in het domein van zelfstandig ondernemersschap en coöperatieven die personen met een handicap betreffen.

De grondwet en internationale verdragen erkennen het recht op werk voor iedereen. Iran is ook lid van het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap, dat van regeringen eist dat zij werkgelegenheid en quotumregelingen voor personen met een handicap mogelijk maken. Artikel 10 van de wet ter bescherming van de rechten van personen met een handicap, aangenomen op 20 maart 2018, verplicht het Ministerie van Coöperaties, Arbeid en Sociale Welzijn om een dergelijk fonds voor personen met een handicap op te richten.

Kheyralah Shahbazi, een activist voor de rechten van personen met een handicap, heeft kritiek geuit op de verwarring rond dit fonds en de vertraging van de regering tegenover het nieuwsagentschap ILNA: “De beperkingen van personen met een handicap moeten worden aangepakt door rehabilitatie en beroepsopleidingen, zodat deze groep van de samenleving zoveel mogelijk van het recht op werk kan genieten. In verschillende landen wordt geprobeerd de werkloosheid onder personen met een handicap te verminderen door werkgelegenheidskwotas toe te wijzen en de noodzakelijke financiële steun aan productieve en economische eenheden ter beschikking te stellen.”

Het verstrekken van kredietfaciliteiten aan productieve, diensten- en bouwbedrijven waar personen met een handicap werken, het verstrekken van kredietfaciliteiten voor zelfstandig ondernemersschap en het verstrekken van goedkope steun voor efficiëncyverbetering aan productieve bedrijven waren onderdeel van de voorzieningen van het genoemde fonds, maar geen van deze zijn uitgevoerd. Shahbazi stelt dat niet alleen geen statuten voor dit fonds zijn geschreven, maar dat er eigenlijk helemaal geen fonds is opgericht.

Kheyralah Shahbazi stelt dat het werkloosheidspercentage onder personen met een handicap meerdere keren hoger is dan onder andere personen, en dat werkloze personen met een handicap niet eens het minimumloon van een arbeidsnemer krijgen onder het voorwendsel dat de noodzakelijke begroting niet is goedgekeurd.

ILNA schrijft namens deze activist voor de rechten van personen met een handicap: “We hebben nu geen tijd meer voor verspilling van mogelijkheden. Veel personen met een handicap hebben tegenwoordig ernstige financiële problemen en de regelingen met betrekking tot de wet ter bescherming van personen met een handicap moeten zo snel mogelijk worden bekendgemaakt. De regering heeft weliswaar beloofd dit te doen. Het Ministerie van Sociale Zaken en andere organisaties en personen met een handicap moeten hun verantwoordelijkheden kennen.”

Kheyralah Shahbazi zegt dat met de goedkeuring van de begrotingswet van 2019 werd vastgesteld dat de steun aan personen met een handicap zou worden verhoogd en een aantal personen met een handicap 108.000 toman meer subsidie zou ontvangen dan anderen. Echter, de kosten voor rehabilitatie en ziektes van personen met een handicap zijn meerdere malen hoger dan voor gewone mensen, en gezien de armoedegrens, helpen dit soort steunmaatregelen niet veel voor arbeidersmet een handicap.

Anderhalf jaar is verstreken sinds de goedkeuring van de wet ter bescherming van de rechten van personen met een handicap. Destijds werd de begroting voor deze wet geschat op ongeveer 12 biljoen tomans. Shahbazi heeft tegenover ILNA gezegd: “Rekening houdend met inflatie, vereist de uitvoering van de wet ter bescherming van de rechten van personen met een handicap nu bijna 28 tot 30 biljoen tomans begroting.” Het Ministerie van Sociale Zaken, het Ministerie van Wegen en Stedenbouw, het Ministerie van Coöperaties, Arbeid en Sociale Welzijn en het Ministerie van Wetenschappen zijn betrokken bij deze begroting.

Volgens artikel 15 van de integrale wet ter bescherming van de rechten van personen met een handicap is de regering verplicht minstens drie procent van de aanwervingslicenties (vast, contractueel, als arbeider) van overheids- en openbare instellingen toe te wijzen aan gekwalificeerde personen met een handicap. Het niet-uitvoeren van deze bepaling en andere nadrukken van de desbetreffende wet wordt gerechtvaardigd door sancties, economische stagnatie en gebrekkige financiering. Iraanse personen met een handicap hebben meerdere keren geprotesteerd tegen de verwarring rond deze wet voor het parlement en het Ministerie van Arbeid.

Bron: DW