سفیدشویی قتلعام، وقتی رسانههای غربی همدست سرکوب میشوند
سفیدشویی قتلعام در ایران با تکرار روایت حکومت، اتهامی سنگین علیه رسانههای غربی وارد کرده که همدست سرکوب مردم در ایران شدهاند.
در شرایطی که ایران بار دیگر شاهد سرکوب خونین، بازداشتهای گسترده و کشتار معترضان است، نقش رسانههای غربی در بازتولید روایت رسمی جمهوری اسلامیف با انتقادهای جدی و فزایندهای روبهرو شده است. منتقدان میگویند آنچه امروز به نام «خبررسانی» از ایران مخابره میشود، در بسیاری موارد نه روزنامهنگاری مستقل، بلکه بازتابی کنترلشده از واقعیتی صحنهسازیشده است.
در همین زمینه، «مهدی پرپنچی» روزنامهنگار باسابقه و رئیس پیشین رادیو فردا، که اکنون به عنوان مدیر خبر «ایران اینترنشنال» فعالیت دارد، با انتشار متنی صریح و افشاگرانه در صفحه اکس خود، به استانداردهای دوگانه رسانههای غربی تاخته و نوشته است: «برای رسانههای غربی، آمار تلفات منتشر شده توسط حماس، به عنوان واقعیتی انکارناپذیر تلقی شده و بلافاصله نقل قول میشوند، اما وقتی نیروهای امنیتی خامنهای هزاران نفر را در ایران تنها در سه روز قتل عام میکنند، رسانههای غربی سکوت میکنند.
در عوض، آنها با احتیاط ارقامی مانند «۶۵ کشته» را تکرار میکنند و با دقت از هر چیزی که ممکن است دسترسی آنها را به خطر بیندازد، اجتناب میکنند. بسیاری از روزنامهنگاران غربی اکنون به طور فعال به دنبال ویزا هستند و دقیقا میدانند خطوط قرمز کجا هستند.
ظرف چند روز یا چند هفته، کشتارگاه شسته و تمیز شده و برای بازدید شما آماده خواهد شد. شما را از یک صحنهسازی واقعی عبور میدهند و به خانوادههای دستچینشدهای معرفی میکنند که به شما خواهند گفت پسر بسیجیشان توسط آشوبگران کشته شده است، یا دخترشان هنگام بازگشت از مدرسه توسط آشوبگران کشته شده است!
شما روایت جمهوری اسلامی را گزارش خواهید کرد و آن را به عنوان خبر منتشر خواهید کرد. سفری ایمن داشته باشید. حالا CNN در تهران است و یک واقعیتِ صحنهسازیشده را پخش میکند و روایتِ حکومت اسلامی را تکرار میکند.
آنها شروع کردند، دیگران هم دنبالشان خواهند آمد. این روزنامهنگاری نیست، این سفیدشوییِ یک قتلعام است.
ایران این را به یاد خواهد داشت.»
این اظهارات، بازتابدهنده خشم و ناامیدی بخشی از جامعه مدنی و ناظران مستقل است که معتقدند رسانههای بزرگ غربی، بهجای ایستادن در کنار قربانیان، ترجیح دادهاند دسترسی خود به ایران را حفظ کنند، حتی اگر بهای آن، نادیدهگرفتن حقیقت باشد.
منتقدان میگویند حکومت ایران پس از هر موج سرکوب، با پاکسازی صحنهها، کنترل روایتها و مدیریت خبرنگاران خارجی، تصویری «قابلپخش» برای رسانههای بینالمللی میسازد؛ تصویری که نه از خون و زندان میگوید و نه از خانوادههایی که هنوز حتی اجازه عزاداری ندارند.
به باور بسیاری، وقتی روایت حکومت بدون پرسش و تحقیق مستقل منتشر میشود، رسانه دیگر ناظر قدرت نیست، بلکه بخشی از ماشین سفیدشویی آن است و همانطور که پرپنچی هشدار داده است، این همراهی خاموش با سرکوب، در حافظه تاریخی مردم ایران باقی خواهد ماند.
