Caïro erkent 191 kerken als wettig; maar zorgen over godsdienstige discriminatie in Egypte blijven bestaan
De regering van Egypte heeft in haar meest recente stap om christelijke plaatsen van aanbidding in orde te brengen, de juridische status van 191 kerken en bijbehorende gebouwen erkend; een besluit dat door instellingen die godsdienstvrije vrijheid verdedigen is ontvangen, maar tegelijkertijd opnieuw de discussie over structurele discriminatie tegen religieuze minderheden in dit land heeft opgewekt. De organisatie “Christian Solidarity Worldwide” (CSW) heeft, terwijl zij deze stap positief waardeert, benadrukt dat de hervormingen van de regering van Egypte niet alleen tot christelijke kerken mogen beperken en dat andere religieuze minderheden, waaronder bahai’s, sjiieten en ahmadi’s, ook gelijke rechten moeten krijgen op het gebied van bouw en activiteiten van plaatsen van aanbidding.
Dit besluit werd aangekondigd naar aanleiding van een kabinetsvergadering van Egypte onder leiding van “Mostafa Madbouly”, premier van het land, en bracht het aantal kerken en bijbehorende gebouwen die sinds 2016 officiële toestemming hebben ontvangen tot 3804. Het huidige proces begon na aanvaarding van de “Wet op de bouw van kerken” in 2016; een wet die tot doel had de oude beperkingen op de bouw en reconstructie van kerken te verminderen. Voorheen opereerden veel kerken jarenlang zonder officiële toestemming en was het verkrijgen van toestemming grotendeels in handen van veiligheidsinstellingen. Met de invoering van de nieuwe wet werd deel van deze bevoegdheden overgedragen aan gouverneurs.
Ondanks dit stellen mensenrechtengroepen dat de wet nog steeds onderscheid maakt tussen burgers op basis van religie. De organisatie CSW heeft in haar verklaring duidelijk gesteld dat dit mechanisme alleen christelijke kerken omvat en dat minderheden zoals sjiieten, ahmadi’s en volgelingen van het bahai-geloof nog steeds buiten de toepassing vallen. “Marvin Thomas”, voorzitter en oprichter van deze organisatie, heeft gezegd: “Uitbreiding van dit beleid naar andere niet-erkende religieuze groepen zou een weerslag zijn van de rechten in de grondwet van Egypte en de persoonlijke toezegging van president Al-Sisi voor godsdienstvrije vrijheid en burgerlijke gelijkheid.”
Naast de voorzichtige ontvangst van dit besluit benadrukken enkele instellingen die christenrechten verdedigen dat het probleem van de koptische gemeenschap in Egypte zich niet beperkt tot de juridische registratie van kerken. De website International Christian Concern schreef onder verwijzing naar een koptisch-christelijk activist: “Het gaat niet alleen om kerken, het gaat om ons bestaan; het probleem is niet alleen een gebouw, het is vrijheid.” Deze verslagen wijzen erop dat veel Egyptische christenen nog steeds kampen met sociale discriminatie, beperkingen op het gebied van werk, veiligheidsbeperkingen en sectarisch geweld, vooral in plattelandsgebieden en in het zuiden van het land.
Sommige mensenrechtenorganisaties hebben ook het juridisch registratieproces van kerken als traag en afhankelijk van veiligheidskwesties omschreven. Volgens het rapport van “Coptic Solidarity” zijn duizenden registratieaanvragen voor kerken in de afgelopen jaren ingediend, maar er is nog steeds een aanzienlijk aantal christelijke plaatsen van aanbidding in afwachting van statusbepaling. Dit rapport waarschuwt dat de voortzetting van juridische onzekerheid zou kunnen leiden tot sluiting of beperking van de activiteiten van enkele kerken.
Egypte, met een bevolking van meer dan 100 miljoen Menschen, herbergt de grootste christelijke gemeenschap in het Midden-Oosten en de koptische christenen vormen ongeveer 10 procent van de bevolking van het land. Internationale instellingen hebben echter herhaaldelijk gewaarschuwd voor de voortzetting van godsdienstige discriminatie, moeilijkheden bij religiewisseling, beperkingen op de bouw van kerken en zwak regeringsoptreden tegen sectarisch geweld.
