Henaw uit bezorgdheid over gijzeling van gezondheid van politieke gevangenen onder de Islamitische Republiek
De mensenrechtenorganisatie Henaw heeft bezorgdheid uitgesproken over de medische crisis in Iraanse gevangenissen en de gezondheid van Narges Mohammadi en andere politieke gevangenen, en waarschuwde voor drukmiddelen tegen gevangenen.
Rapporten van mensenrechtenorganisaties, waaronder de mensenrechtenorganisatie Henaw, tillen opnieuw de sluier op van de zorgwekkende gezondheidstoestand van Narges Mohammadi, een erkende mensenrechtenactivist en Nobelprijswinnaar voor de Vrede; een situatie die niet slechts een administratieve fout is, maar een duidelijk bewijs van een systematisch beleid gericht op het ontnemen van politieke gevangenen van de meest elementaire mensenrechten, met name het recht op medische behandeling.
Volgens deze rapporten is de fysieke toestand van Narges Mohammadi, na het ontstaan van hartproblemen en verergering van onderliggende ziekten, in een kritieke fase beland. Desondanks hebben gevangenisautoriteiten haar onmiddellijke overplaatsing naar uitgeruste medische centra en toegang tot een vertrouwde arts verhinderd; een maatregel die in feite duidelijk bewijs vormt van opzettelijke onthouding van medische behandeling en roekeloosheid tegenover het leven van een zieke gevangene.
Narges Mohammadi, die op 21 december 2025 werd gearresteerd toen zij aanwezig was bij een rouwceremonie voor “Khosrow Alikardi” in Mashhad, is later veroordeeld tot 7,5 jaar gevangenisstraf en twee jaar ballingschap en wordt momenteel vastgehouden in de centrale gevangenis van Zanjan. Dit terwijl haar overplaatsing naar een medisch onveilige omgeving, gepaard met ernstige medische beperkingen, de vrees voor gevaar voor haar leven heeft vergroot.
Naast deze individuele situatie geven rapporten ook blijk van een breder proces; een proces waarbij de omstandigheden van politieke gevangenen na recente veiligheids- en politieke ontwikkelingen en toenemende regionale spanningen aanzienlijk verslechterd zijn. De zware veiligheidssituatie, toenemende psychische en fysieke druk en ernstige communicatiebeperkingen met de buitenwereld hebben gevangenen in feite in een situatie geplaatst waarin de mogelijkheid om zich te verdedigen of zelfs informatie over hun toestand bekend te maken tot een minimum is beperkt.
Een van de factoren die deze situatie hebben verergerd is de beperkte voedselvoorziening en de beperking of uitbreide internetonderbreking genoemd; een probleem dat niet alleen onafhankelijke informatiekanalen blokkeert, maar ook direct de omstandigheden schept voor voortduring van mensenrechtenschendingen in stilte en onwetendheid. In dergelijke omstandigheden lopen zieke en kwetsbare gevangenen meer dan ooit eerder risico.
In vervolg op deze bezorgdheden zijn ook rapporten gepubliceerd door organisaties als de “Narges Foundation” die wijzen op het vastgehouden zijn van politieke gevangenen naast gevangenen voor ernstige misdrijven en het niet naleven van het beginsel van scheiding van misdrijven; een onderwerp dat is gekarakteriseerd als een middel om dubbele druk uit te oefenen en psychische onzekerheid onder politieke gevangenen te creëren.
De samenvattende conclusie van deze rapporten benadrukt één punt: de directe verantwoordelijkheid voor het leven en de gezondheid van politieke gevangenen rust bij de Iraanse regering, maar beschikbare bewijzen tonen aan dat het recht op medische behandeling en toegang tot medische diensten niet als mensenrecht, maar als hefboom voor politieke druk wordt gebruikt.
In dergelijke omstandigheden roepen mensenrechtenorganisaties de internationale gemeenschap, speciale rapporteurs van de Verenigde Naties en internationale organisaties opnieuw op om onmiddellijk en effectief te reageren op de toestand van politieke gevangenen in Iran, met name in gevallen zoals die van Narges Mohammadi, en een einde te maken aan een proces waarin de gezondheid en het leven van gevangenen feitelijk gegijzeld zijn.
