“Mai Sato” waarschuwt voor toename van schendingen van religieuze vrijheden in Iran: Burgers eisen fundamentele veranderingen

„Mai Sato”, speciaal rapporteur van de Verenigde Naties, waarschuwde voor een toename van schendingen van religieuze vrijheden in Iran en zei: „De Islamitische Republiek heeft de eisen van het volk voor fundamentele veranderingen en zelfbeschikkingsrecht genegeerd door tegenstanders te onderdrukken en religieuze minderheden onder druk te zetten.”

Mai Sato, speciaal rapporteur van de Verenigde Naties voor mensenrechten in Iran, waarschuwde in haar meest recente rapport dat mensenrechtenschendingen in Iran aanhoudend toenemen en dat religieuze minderheden, waaronder christenen, bahá’í’s en andere religieuze groepen, geconfronteerd worden met uitgebreide druk en beperkingen.

Zij deelde op de zitting van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties in Genève op maandag 16 maart mee dat zij sinds het begin van haar missie in augustus 2024 talrijke meldingen heeft ontvangen van uitgebreide arrestaties, onderdrukking van tegenstanders en toenemende druk op burgerrechtenactivisten en religieuzen. Volgens haar toont dit proces aan dat de Iraanse regering nog steeds beveiligings- en gerechtelijke instrumenten gebruikt om de samenleving onder controle te houden en kritische stemmen het zwijgen op te leggen.

Sato verwees naar massale protesten in Iran en zei: „Tienduizenden mensen werden gearresteerd tijdens deze protesten; onder hen waren artsen, verpleegkundigen, advocaten en burgers die alleen politieke en sociale veranderingen wensten.” Zij voegde eraan toe dat er meldingen zijn dat enkele gearresteerden onder druk gedwongen zijn tot gedwongen bekentenissen.

De speciaal rapporteur van de Verenigde Naties kritiseerde ook de manier waarop de Iraanse regering tegenstanders delegitimeert. Zij zei dat de ambtenaren van de Islamitische Republiek tegenstanders vaak als „terroristen” afschilderen en religieuze minderheden ervan beschuldigen „spionage” voor buitenlandse landen te bedrijven; beschuldigingen die volgens mensenrechtswaarnnemers herhaaldelijk zijn gebruikt om onderdrukking en arrestatie van religieuze activisten te rechtvaardigen.

Zij waarschuwde dat zelfs sommige kinderen in verband met protesten met zware gerechtelijke veroordelingen geconfronteerd zijn en dat er meldingen zijn van doodsvonnissen voor een aantal van hen; een kwestie die diepe bezorgdheid van mensenrechtenorganisaties heeft gewekt.

Mensenrechtenactivisten zeggen dat religieuze minderheden in Iran jarenlang structurele discriminatie hebben ondervonden. Christelijke burgers, bahá’í’s en andere religieuze groepen hebben herhaaldelijk arrestatie, rechtszaken en maatschappelijke en economische beperkingen ondervonden. In veel gevallen worden beschuldigingen zoals „propaganda tegen het systeem” of „inbreuk op de nationale veiligheid” gebruikt om religieuze activiteiten te onderdrukken.

Critici van dit beleid zijn van mening dat de Islamitische Republiek van het begin af aan een beveiligingsperspectief op religieuze minderheden heeft gehanteerd en heeft getracht onafhankelijke religieuze activiteiten in te perken; een maatregel die volgens hen een duidelijke schending is van de vrijheid van godsdienst en geweten.

Sato benadrukte in een ander deel van haar verklaring dat de internationale gemeenschap de wensen van het Iraanse volk niet mag negeren. Zij zei dat het Iraanse volk een ander toekomst wenst en dat zij hun politieke en maatschappelijke lot moet kunnen bepalen.

Zij stelde duidelijk: „Het Iraanse volk wenst het recht op zelfbeschikking en dit moet het centrale punt van elke oplossing voor de Iraanse crisis zijn.”

Veel waarnemers zijn van mening dat de voortduring van politieke onderdrukking en religieuze discriminatie in Iran niet alleen de mensenrechtcrisis heeft verdiept, maar ook maatschappelijke ontevredenheid heeft toegenomen; ontevredenheid die in recente jaren herhaaldelijk in de vorm van massale protesten en eisen voor vrijheid en gerechtigheid naar voren is gekomen.