Amerikaanse aanval op Iran op het punt van beslissing

De militaire optie van Trump tegen Iran staat onder de loep van analyses en bevat aanwijzingen van zijn besluit om Iran militair aan te vallen.

Terwijl verschillende rapporten van gerenommeerde mediakanalen en analyse van internationale veiligheidsbeleidsmakers wijzen op de waarschijnlijkheid van een Amerikaanse aanval op Iran en de voortdurende bedreigingen van Donald Trump, is het nog steeds onduidelijk of deze bedreigingen in de praktijk zullen leiden tot militaire actie. Analyses, commentaren en recente ontwikkelingen tonen aan dat de optie van een Amerikaanse aanval op Iran niet is verworpen en niet zeker is, maar op een gevoelig en onduidelijk moment blijft hangen.

Volgens Amerikaanse functionarissen heeft Donald Trump, president van de Verenigde Staten, de militaire optie tegen Iran nog niet van tafel geveegd en is het mogelijk dat een definitieve beslissing daarover binnen twee tot drie weken wordt genomen. Deze analyse is gebaseerd op het standpunt van senior en voormalige Amerikaanse functionarissen die hebben gesproken over kosten-batenanalyse, mogelijke gevolgen en in- en uitwendige druk.

Analisten geloven ook dat de toonverandering en recente beslissing van Trump voor een tijdelijke terugtrekking niet het einde van de militaire optie betekent, maar eerder een tijdelijk stopteken en tijdwinning, omdat verschillende opties van beperkte aanvallen tot uitgebreide operaties nog steeds worden onderzocht en Amerikaanse inlichtingen- en militaire instellingen streven ernaar de beste weg te kiezen.

Verschillende factoren hebben een rol gespeeld in Trumps besluitvormingsproces:

• Druk van Amerikaanse inlichtingen- en militaire instellingen om mogelijke risico’s en gevolgen van een directe confrontatie met Iran te onderzoeken.
• Overwegingen van Amerikaanse bondgenoten in de regio en vooral Israël, waarbij sommige rapporten stellen dat zij de voorkeur geven aan een uitgebreide gezamenlijke aanval in plaats van een beperkte actie.
• Diplomatieke reacties en regionale interacties (politieke gesprekken tussen Iran en andere landen) die het besluitvormingsproces mogelijk ingewikkelder kunnen maken.

Intussen toont het rapport van “Axios” aan dat Netanyahu, de Israëlische premier, in een gesprek met Trump de mogelijkheid van een nieuw aanval op Iran heeft besproken, wat aangeeft dat het onderwerp op het hoogste besluitvormingsniveau van beide landen wordt besproken.

“Israël Hayom” schreef, onder verwijzing naar protesten en onderdrukking in Iran en Trumps tijdelijke terugtrekking tegen de Islamitische Republiek, met een waarschuwende toon: “Zelfs als de huidige protestgolf wordt onderdrukt, zal de volgende golf eraan komen.”

Los van de militaire optie tonen analyses aan dat de Verenigde Staten een combinatie van drukinstrumenten onderzoeken, waaronder verscherpte sancties, gerichte inlichtingenoperaties of indirecte steun aan interne ontwikkelingen in Iran. Deze benaderingen worden gelijktijdig met militaire bedreigingen aangehaald en volgens sommige waarnemers kan het uiteindelijke doel het veranderen van Teherans gedrag zijn zonder zich in een volledige oorlog te begeven.

Binnen Iran hebben de onderdrukking van protesten en de politieke situatie, samen met scherpe reacties van Teheranse autoriteiten op buitenlandse bedreigingen, de gespannen sfeer verscherpt. Rapporten wijzen erop dat ondanks Trumps tijdelijke terugtrekking van het aanvalscommando, de bedreigingen tegen de Iraanse regering voortduren en toekomstige ontwikkelingen in Iran een doorslaggevende rol kunnen spelen in de uiteindelijke Amerikaanse beslissing.

Samenvattend tonen betrouwbare media- en politieke bronnen, ondanks tijdelijke terugtrekking uit onmiddellijke uitvoering van een aanval en vervolgens felle opmerkingen van Trump over het aanstellen van nieuw leiderschap voor Iran, aan dat: “De optie voor een Amerikaanse aanval op Iran nog steeds open is en mogelijk binnen twee tot drie weken opnieuw ter sprake kan komen; verschillende belangengroepen en verschillende standpunten hebben betrekking op deze optie en tegelijkertijd lopen diplomatieke inspanningen en politieke druk die het uiteindelijke pad van deze beslissing kunnen bepalen.”