Details over de moord op ‘Mogisseh’ en ‘Razini’, onrechtvaardige rechters en onderdrukkers van minderheden

Verschillende media hebben bericht gegeven over de details van de moord op Mogisseh en Razini, onrechtvaardige rechters en onderdrukkers van minderheden.

Rechter ‘Mohammad Mogisseh’ en ‘Ali Razini’ werden op zaterdag 29 Dey 1403 (volgens de Iraanse kalender) onder schot genomen en gedood. Sommige persbureaus hebben bericht dat zij in hun kantoor werden gedood, terwijl andere hebben gerapporteerd dat hun moord plaatsvond voor het gebouw van het Hooggerechtshof.

Mohammad Mogisseh was een Iraanse rechter, voorzitter van een afdeling en griffier van het Hooggerechtshof, die een fervent en brute voorstander was van de onderdrukking van minderheden en de slachting van politieke gevangenen, en als juridische en veiligheidsmachtig persoon betrokken was bij executies van gevangenen uit de jaren 1980, met name in de zomer van 1988.

Ali Razini was eveneens een geestelijke, rechter en voorzitter van afdeling 41 van het Hooggerechtshof, die na het ontslag van ‘Asadollah Lajevardi’ werd benoemd tot procureur van de Revolutieregering van Teheran. Hij bekleefde ook de posities van voorzitter van de gerechtelijke organisatie van de strijdkrachten en voorzitter van de Administratieve Rechtbank. Hij was een van degenen die deelnam aan de processen voor executies in de zomer van 1988 en stelde volgens zijn eigen verklaringen dat deze onder rechtstreeks bevel van Ayatollah Khomeini werden uitgevoerd. Bovendien gaf hij alle doodvonnissen voor vrouwelijke politieke gevangenen in het jaar 1980 in Mashhad af.

De moord op deze twee brute rechters en mensenrechtenviolateurs op zaterdag hernieuwde de herinnering aan de misdaden en nachtmerries van politieke burgers en religieuze minderheden die door hen waren veroorzaakt. Zij hebben in de afgelopen decennia een belangrijke rol gespeeld bij het uitvaardigen van doodvonnissen, lange gevangenisstraffen, systematische marteling van gearresteerden en hun families, zodat Mohammad Mogisseh door de Europese Unie en de Verenigde Staten op de sanctielijst voor mensenrechtenviolaties werd geplaatst wegens brede mensenrechtenschendingen.

Mohammad Mogisseh en Ali Razini waren voor het Iraanse volk en verschillende landen bekend als ‘doodrechters’ die een hoofdrol speelden bij de executie van politieke gevangenen in de zomer van 1988. De door hen in 1988 uitgevaardigde vonissen werden door de speciale rapporteur van de VN-Mensenrechtenraad over Iran erkend als ‘misdaden tegen de mensheid’ en geclassificeerd onder de grootste internationale misdaden.

Volgens uitspraken van naasten van priester ‘Hosein Soudmend’ in Mashhad, toen hij werd berecht in de speciale rechtbank voor geestelijken in Mashhad en in het jaar 1989 ter dood werd veroordeeld onder beschuldiging van afvalligheid, was Ali Razini de vertrouweling van Ayatollah Khomeini en Ali Khamenei die op Khomeini’s bevel voorzitter van de speciale rechtbank voor geestelijken werd. Priester Soudmend was destijds priester van de Jemaatkerk die onder beschuldiging van afvalligheid door deze rechter ter dood werd veroordeeld.

Mohammad Mogisseh gaf ook in minstens 4 zaken bijna 100 jaar gevangenisstraf uit tegen christenen en veroorzaakte ook martelingen van hun families. Hij was bekend om het uitvaardigen van zware straffen voor religieuze minderheden en maakte door middel van methoden als het weigeren van door de staat toegewezen advocaten en het verhogen van zware borgstellingen van de gerechtszaal een plaats van psychologische druk en bedreigingen.

Het Amerikaanse ministerie van Financiën publiceerde ook in 2019 een verklaring waarin Mohammad Mogisseh en rechter Salwati als mensenrechtenviolateurs sancioneerden en schreef over hen: ‘Abolghasem Salwati en Mohammad Mogisseh zijn de orkestranten van onrechtvaardigheid in de gerechtszalen van het regime. Waar journalisten, advocaten, activisten en leden van religieuze en etnische minderheden vanwege het gebruik van vrijheid van meningsuiting en vergadering zijn veroordeeld tot lange gevangenisstraffen, zweepslagen en zelfs executie.’

Nu zijn Mohammad Mogisseh en Ali Razini, de doodrechters, op zaterdag 29 Dey door schoten van iemand die door sommige media als werknemer van de diensten en waterdrager in het justitiepaleis werd beschreven, gedood. Volgens de voorzitter van het Hooggerechtshof was de dader een binnendringer en werkte volgens plan.

‘Mohammad Jafar Montazeri’, voorzitter van het Hooggerechtshof, verscheen gisteren maandag overeenkomstig 21 Bahman op het nieuwskanaal van de televisie van de Islamitische Republiek als getuige van het tafereel en zei terwijl hij het toneelstuk van de aanval op deze twee rechters naspelde tegen de journalist dat de dader het wapen onwettig en van tevoren had bereid. Hij verklaarde ook dat de dader geen strafblad en geen enkel dossier of vonnis aan het hof had.

Hij voegde aan zijn verklaring in het interview met de journalist toe: ‘Ik was op de dag van het incident in het gebouw en toen ik mijn kantoor uitliep voor iets en naar de benedenverdieping ging, zag ik Mogisseh die was geraakt door kogels in de gang liggen die na twee bewegingen in zijn handen het leven liet. Daar werd mij gezegd dat Razini ook onder schot was geraakt en toen ik Razini’s kantoor binnenkwam, zag ik hem uit zijn stoel vallen met veel bloed uit zijn lichaam en dood.’

Volgens zijn verklaringen ging de dader eerst recht naar Razini en schoot vervolgens op Mogisseh die in hetzelfde kantoor was, en daarna maakte hij een einde aan zijn leven met een schot op zijn eigen hart. Nu twee dagen na hun moord hebben geen organisatie of groep de verantwoordelijkheid voor hun moord op zich genomen.

De dood van deze twee rechters in Teheran, waarvan de uitspraken het leven van velen hebben beïnvloed en de schaduw van angst en haat over families van slachtoffers hebben geworpen, heeft ertoe geleid dat veel voormalige politieke gevangenen, burgeractivisten, studenten en vrouwen herinneringen aan hun rechtszaken met deze twee beruchte doodrechters hebben opgeschreven, en velen hebben ook de dood van slachtoffers in de landwide protesten herdacht, waarvan sommigen ter dood zijn veroordeeld op bevel van Ali Razini.