De Islamitische Republiek is met November 1998 ten einde gekomen
De wens van het volk om de Islamitische Republiek omver te werpen en een einde aan deze regering te maken, vond niet plaats sinds de protesten in september van dit jaar; eerder begonnen deze wensen en protesten in november 1998 en zijn tot op heden voortgezet.
De protesten in november 1998 in Iran, of de bloedige november, waren een reeks volkse en anti-regeringsprotesten in heel Iran die op 24 november 1998 begonnen na de herinvoering van benzinerantsoeneringen in Iran en een stijging van 200 procent van de benzineprijzen; zodanig dat provincies en honderden steden getuige waren van onrust na de stijging van de brandstofprijzen.
Deze protesten waren vreedzaam van aard en begonnen aanvankelijk als reactie op de stijging van de benzineprijzen en richtten zich vervolgens op het Islamitische Republiekregime. Verschillende maatschappelijke en economische factoren, wantrouwen en ontevredenheid over de levensstandaard van het volk veroorzaakten de vorming van deze protesten. In de vervolgprotesten schreef het persagentschap Reuters in zijn speciaal rapport in december 1998: Khamenei heeft in een vergadering met aanwezigheid van veiligheids- en overheidsfunctionarissen hen gevraagd om de volksprotesten tegen elke prijs stop te zetten.
Maar deze ontevredenheid en onderdrukking door de Islamitische Republiek eindigde niet op dat moment, maar vervolgde zich. Na de protesten van november 1998 werd vlucht 752 van de internationale luchtvaartmaatschappij Oekraïne in december 1998 getroffen door twee Iraanse raketten en alle 176 passagiers op deze vlucht kwamen om.
Daarna verspreidde het coronavirus zich in januari 1999 in Iran, en vanwege onvoldoende voorbereiding en het niet beschikbaar stellen van vaccins verloren veel mensen het leven.
In het jaar 1399, naast de sterfte door het coronavirus, protesteerden burgers van Ghizaniyeh in Ahwaz tegen het ontbreken van drinkwater en hun verzameling werd gewelddadig en betrokken speciale eenheden. In deze protesten verloren sommigen ook het leven.
In maart 1400 vond in de palmentuin, mango- en sinaasappeelboomgaarden van het Siahoo-subdistrict een enorme brand plaats, en meer dan een jaar later is de oorzaak hiervan nog steeds niet opgehelderd. Maar deze brand was niet alleen in dit subdistrict, maar vond tot december ook plaats in verschillende andere steden met onbekende oorzaak.
Daarna vonden zand- en stofstormen plaats in Yazd, Sistan en Baluchistan en verschillende andere steden. Een storm waarvan ook niet duidelijk was waar deze vandaan was gekomen.
Het jaar 1401 was een jaar vol spanning en protesten. Een jaar dat begon met het herhalen van een andere gebouwinstorting. Het instorten van de Metropol-torens in Abadan in juni van dit jaar en het sterven van veel burgers en werkloosheid van handelaren was een ander tragisch voorval dat werd veroorzaakt door structureel bezwijken vanwege schending van technische normen en standaarden.
Mensen die alle leugens, moeilijkheden, problemen en ongunstige gebeurtenissen van voorgaande jaren in hun hart hadden gehouden en door het leven gingen, konden zwijgen over een veel ongunstiger voorval en verhieven hun stem van rechtvaardigheid en vrijheidsverlangen.
Na de dood van Mahsa (Zhina) Amini in september van dit jaar, konden het volk niet zwijgen. Zij waren uitgeput van al deze onderdrukking die gedurende 1398 tot heden in Iran door het Islamitische Republiekregime had plaatsgevonden, en kwamen met gebalde vuisten naar de straten als teken van protest en zoeken naar gerechtigheid. Het rechtzoekende volk verklaard duidelijk dat zij het Islamitische Republiekregime niet langer willen. Zij stonden dapper tegen de onderdrukking van de Islamitische Republiekregering en betaalden met hun bloed en eisten de omverwerping van dit regime.
Nu streven het Iraanse volk in eenheid en solidariteit naar een vrij Iran. Zij verklaard dat de overwinning van Iran tegen onderdrukking nabij is, wij geven ons leven om Iran terug te winnen. De regering van de Islamitische Republiek weet ook dat zij op de rand van de afgrond staat en elk moment kan vallen.
