Twee jonge tegenstanders opnieuw terechtgesteld in zaak ‘Alikhani-plein’ Isfahan
«Amir Hossein Maleki» en «Amir Hossein Ebrahimi» twee van de gearresteerden uit de protesten van december 2024 zijn dinsdag 3 november in de ochtend terechtgesteld in de Dasht Gerd-gevangenis in Isfahan. Met de uitvoering van deze straffen is het aantal terechtgestelden in de zaak bekend als «Alikhani-plein» gestegen tot 9 personen; een zaak waarin mensenrechtenrapporten over marteling van de beschuldigden en schending van principes van rechtvaardige rechtsbedeling ernstige vragen hebben opgeworpen over de geldigheid van het rechtsprocedure.
De gerechtelijke macht van de Islamitische Republiek heeft via persbureau Mizan de uitvoering van de doodstraf tegen Amir Hossein Maleki en Amir Hossein Ebrahimi bekend gemaakt. Deze twee jongeren waren gearresteerden uit de landelijke protesten van december 2024 in Isfahan en beschuldigden in de zaak bekend als «Alikhani-plein»; een zaak die gerelateerd wordt aan de dood van vier politie- en Basij-functionarissen tijdens de gebeurtenissen van 18 december.
Volgens het rapport van Hengaw werden de families van deze twee jongeren maandag naar de gevangenis geroepen voor een laatste bezoek en werd hun doodstraf dinsdagochtend in de centrale gevangenis van Isfahan, bekend als Dasht Gerd-gevangenis, voltrokken.
Amir Hossein Ebrahimi was geneeskundestudent en Amir Hossein Maleki werden gearresteerd tijdens de decemberprotesten in de buurt van het Alikhani-plein in Mellakshahr, Isfahan. Hengaw heeft gerapporteerd dat Ebrahimi op een motorfiets in de menigte terechtkwam toen hij naar het huis van zijn grootmoeder reed, en na identificatie door mobiele telefoontracking werd gearresteerd.
Deze mensenrechtenorganisatie heeft ook gerapporteerd dat Ebrahimi tijdens het verhoor fysieke en psychische marteling onderging om gedwongen bekentenissen af te leggen. De Iraanse mensenrechtenorganisatie heeft ook in een rapport over deze zaak gemeld dat de beschuldigden werden gemarteld en gedwongen bekentenissen werden afgedwongen, waaronder het uitoefenen van druk op Ebrahimi’s minderjarige broer om tegen hem te getuigen. Deze rapporten roepen ernstige vragen op over de basis voor het uitvaardigen van doodvonnissen in deze zaak.
De gerechtelijke autoriteiten van de Islamitische Republiek hebben deze twee personen veroordeeld voor beschuldigingen waaronder «muharabeh» (gewapende opstand) en «ifsat fil-arz» (bederf van de aarde). Regeringsmedia hebben hen beschuldigd van betrokkenheid bij incidenten die tot de dood van veiligheidsfunctionarissen hebben geleid; maar volgens een rapport van Euronews Farsi, volgens een advocaat van een eerder beschuldigde in deze zaak, is de beschuldiging van moord op functionarissen niet aan de beschuldigden meegedeeld en in de rechtszaak ook niet expliciet onderzocht. Dit punt stelt, samen met rapporten over marteling en gedwongen bekentenissen, fundamentele vragen over de transparantie en rechtvaardigheid van het rechtsbedeling proces.
Met de terechtstellingen van Maleki en Ebrahimi is het aantal terechtgestelden in de zaak Alikhani-plein gestegen tot 9 van de 12 tot dood veroordeelden. Daarom lopen drie andere veroordeelden in deze zaak nog steeds het risico dat hun doodvonnis wordt uitgevoerd.
De terechtstellingen van deze twee jongeren tonen opnieuw aan dat het gerechtelijk apparaat van de Islamitische Republiek, in plaats van transparante verantwoording over de beschuldigingen, presentatie van bewijsmateriaal dat ter beoordeling staat en waarborging van het recht op verdediging van beschuldigden, doorgaat met de uitvoering van doodsvonnissen. Zelfs als de tegen de beschuldigden ingebrachte beschuldigingen ernstig zijn, rechtvaardigt geen beschuldiging martelingen, gedwongen bekentenissen of ontzegging van individuen van rechtvaardige rechtsbedeling. Het recht op leven en het recht op een eerlijke rechtszaak moeten voor iedereen worden gewaarborgd.
Twee jongeren zijn nu niet meer in leven; hun families worden geconfronteerd met onherstelbaar verlies en drie andere veroordeelden in deze zaak lopen nog steeds het risico op terechtstellingen. De dringende vraag is: wie zal verantwoording afleggen voor de levens die verloren gaan in de schaduw van omstreden rechtszaken en doodsvonnissen? Stopzetting van de uitvoering van resterende straffen, onafhankelijk en transparant onderzoek naar beweringen van martelingen en waarborging van toegang van beschuldigden tot onafhankelijke juridische hulp is een onmiddellijke noodzaak.
