Alcoholverslaafdenen; gevaar van isolatie tijdens coronaperiode

Alcoholverslaving kan iedereen treffen. Zelfhulpgroepen en psychotherapeutische groepen spelen een belangrijke rol in het helpen van alcoholverslaafdenen. Door de coronapandemie mogen deze groepen geen bijeenkomsten houden. Een situatie die bezorgdheid heeft doen ontstaan.

Het verbod op groepsbijeenkomsten in Duitsland als gevolg van de coronapandemie heeft problemen veroorzaakt voor alcoholverslaafdenen en hun families in Duitsland.

Volgens schattingen zijn in Duitsland maximaal twee miljoen mannen en vrouwen tussen de 18 en 64 jaar verslaafd aan alcohol, en sterven jaarlijks 40.000 mensen in dit land als gevolg van de gevolgen van deze verslaving. Het organiseren van groepspsychotherapeutische sessies door organisaties en specialistische verenigingen is een van de manieren om alcoholverslaafdenen te helpen hun verslaving op te geven.

Sinds half maart (ongeveer anderhalf maand geleden) zijn groepspsychotherapeutische en zelfhulpbijeenkomsten in Duitsland stopgezet uit angst voor verspreiding van COVID-19, en hebben alcoholverslaafdenen geen mogelijkheid meer om fysiek deel te nemen aan deze bijeenkomsten en te spreken met psychologen en mensen in vergelijkbare omstandigheden.

Maar hoe belangrijk zijn dergelijke groepen bij het controleren van alcoholverslaving? Kan het uitblijven van dergelijke psychotherapeutische bijeenkomsten alcoholverslaafdenen terug naar hun verslaving drijven?

Online sessies, een “tweederangs” vervanger

Volgens dr. Markus Schimmelfinig, expert op het gebied van verslavingen uit Kassel, kan alcoholverslaving alleen worden beheerst door zelfbeheersing en onthouding, al is het voor het hele leven, en kan het niet volledig worden genezen.

Hij zegt tegen het persbureau “epd” dat hij dit uitgangspunt, waarbij van een alcoholverslaafdene wordt verwacht dat hij zijn consumptie onder controle houdt, niet accepteert. Volgens deze expert wordt in gespecialiseerde ontwenningscentra geprobeerd de afstand tot alcohol, of met andere woorden de toestand van “droogheid”, in stand te houden. Daarom geldt volgens Schimmelfinig dat psychotherapeutische groepen een belangrijke rol spelen in het helpen van deze mensen om deze toestand in stand te houden.

Hij beschouwt het uitblijven van bijeenkomsten van ontwenningsgroepen als veroorzakend van “meer psychische belasting van verslaafden en verhoogd risico op terugval in verslaving” en voegt eraan toe dat veel van deze mensen geïsoleerd zijn geraakt en worstelen met psychische en economische problemen.

Volgens hem hebben deze mensen niet de mogelijkheid om gedachten en ideeën uit te wisselen met mensen in vergelijkbare omstandigheden en verliezen zij de ondersteuning en het gevoel van veiligheid dat zij in psychotherapeutische groepen hebben. In psychotherapeutische groepen voor alcoholverslaafdenen kunnen zij, in tegenstelling tot in een familie- of werkkring, zonder vooroordelen en kritiek over hun verslaving en problemen spreken.

Volgens deze gespecialiseerde arts “kunnen alcoholverslaafdenen onderling niet tegen elkaar liegen”. Daarom creëert het uitblijven van deze sessies een groot vacuum in het verslavingscontrolerces en verhoogt het risico op terugval in verslaving. Markus Schimmelfinig beschouwt het houden van psychotherapeutische groepsbijeenkomsten in virtuele vorm (online) als een inadequate vervanging en een “tweederangs” oplossing.

Noodtelefoon

Desondanks hebben een aantal zelfhulpgroepen in Duitsland in deze dagen geprobeerd het contact te onderhouden door telefoongesprekken of online sessies in te stellen. De leider van een van deze groepen in de staat Hessen meldt dat patiënten goed zijn ontvangen en zegt dat als een alcoholverslaafdene dringende behoefte heeft aan persoonlijke gesprekken, deze behoefte zal worden ingewilligd met inachtneming van gezondheids- en veiligheidsmaatregelen.

Ondertussen is sinds 1 april in heel Duitsland een noodtelefoon hiervoor ingesteld en ook de inrichting van een videobellijn is in voorbereiding.

In Duitsland zijn er ongeveer 2.500 “Anonieme Alcoholisten” verenigingen om alcoholverslaafdenen te helpen. Hoewel deze groepen in quarantainetijd hebben geprobeerd contact en ondersteuning te behouden met behulp van verschillende methoden zoals e-mail, videoconferenties of telefoongesprekken, heeft de huidige situatie toch gaten achtergelaten.

Familie-leden van verslaafden hebben bijvoorbeeld tot nu toe de mogelijkheid gehad om op gespecialiseerde bijeenkomsten met elkaar van gedachten te wisselen en te spreken, maar zijn sinds het verbod op groepsverzamelingen van deze mogelijkheid beroofd.

Initiatiefnemers van zelfhulpgroepen hopen dat met het zo snel mogelijk einde van quarantaine en verboden, psychotherapeutische bijeenkomsten weer zullen hervatten, en alcoholverslaafdenen opnieuw de nodige ondersteuning en hulp kunnen ontvangen.

Bron: DW